Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Zdrowe jedzenie

Szef kuchni – męski zawód?

Szef kuchni – męski zawód?
Szef kuchni to zawód dla odważnych, silnych i mocno ukierunkowanych na jeden cel – wygraną, ilustracja: shutterstock

I wśród mężczyzn, i wśród kobiet są osoby gotujące doskonale. Bo talent kulinarny to nie kwestia płci. A jednak profesjonalny szef kuchni to najczęściej mężczyzna. Angielscy psychologowie twierdzą, że do tego zawodu potrzebne są cechy… psychopaty. Czy dlatego tak rzadko kuchnią kierują kobiety?

Od wynalezienia ognia czasu upłynęło sporo. Ale gotowaniem na poważnie człowiek zajął się dopiero około 400 tys. lat temu. I już wtedy, mimo że to kobieta przygotowywała pożywienie, decydujący głos w jego ocenie miał mężczyzna. Potem także przez wiele epok to właśnie mężczyźni wiedli prym w gotowaniu. Historia zna wiele nazwisk wielkich kucharzy, ale właśnie – kucharzy, czyli mężczyzn. To mężczyzna był autorem pierwszej książki kucharskiej. Trudno się temu dziwić, bo wówczas kobiety nie miały prawa do wykonywania zawodu jako takiego w ogóle. Oczywiście – gotowały, ale w zaciszu domostw. Tak było do XIX wieku, kiedy to żeńska część społeczeństwa zyskała większą swobodę. W tym czasie nawet w Polsce notowano wysyp książek kucharskich, pisanych głównie przez kobiety dla… kobiet. Wydawałoby się, że kobiecość na stałe wkroczyła do historii kulinariów. A jednak do dziś to mężczyźni częściej pełnią funkcję szefa kuchni. Dlaczego?

Szef kuchni – zawód dla twardzieli

Szef kuchni to zawód dla odważnych, silnych i mocno ukierunkowanych na jeden cel – na wygraną, bo szefowanie w kuchni oznacza nieustanną walkę. Szef kuchni musi być pewny zarówno siebie, jak i podejmowanych decyzji. Musi działać szybko, ale być emocjonalnie powściągliwy i bezwzględny dla otoczenia. Brzmi groźnie? Najwyraźniej coś w tym jest, bo psychologowie z Oksfordu stwierdzili, iż zawód szefa kuchni to jedna z kilku profesji silnie powiązanych z tendencjami… psychopatycznymi. Kevin Dutton – profesor Uniwersytetu w Oksfordzie – lokuje go na dziewiątym miejscu i argumentuje, iż wśród nas istnieją tzw. funkcjonalni psychopaci, ale dalecy od swych morderczych kuzynów. To właśnie takie osobowości mają cechy niezbędne w tym zawodzie. Ale nie ma się czego bać. Taki szef podejmuje obiektywne decyzje i nie prokrastynuje. Nie obwinia siebie (nawet jeśli nie ma racji), za to doskonale znosi, szczególnie wysoki tutaj, poziom stresu.

Jednak szef kuchni to nie tylko siła, lecz przede wszystkim, jak mówi Scott Haas, amerykański psycholog kliniczny, fascynacja i kreatywność, poświęcenie i porządek. Gdy w kuchni jest piekło, na sali gości – niebo (w gębie). Scott Haas przez 18 miesięcy prowadził badania dotyczące psychiki szefów kuchni. Oto, co o tym zawodzie mówią sami szefowie. Tony Maws z Cambridge rząd cech uzupełnia o ogromną etykę pracy, szczerość i pracowitość oraz aspekt rzemieślniczy. Alfred Portale z Nowego Jorku stawia na wytrwałość – bo w tym zawodzie każdego wieczoru trzeba starać się tak samo. Andrew Carmellini podsumowuje, że tworzenie potraw bliskie jest… tworzeniu muzyki.

Tagi: szef kuchni

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij