Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Zdrowy styl życia

Zagrożony: Żubr

Zagrożony: Żubr
Zdjęcie: Shutterstock
Majestatyczny, pokryty gęstą brązową sierścią, wielki i wspaniały. Żubr.

Najwięcej emocji zwierz ten krzesze z siebie w porze godów. W dorosłych bykach, które zazwyczaj przebywają w czysto męskich grupach, pod koniec lipca narasta nieposkromiona żądza. Zbliżają się do stad mieszanych, gdzie młodym płci obojga przewodzą dorosłe i doświadczone samice. Krowy wchodzą wówczas w okres rui. Jak tylko byk to wyczuje, przez jeden–dwa dni nie odstępuje od wybranki na krok. Oblizuje jej miejsca intymne, charczy, sapie, grzebie ziemię racicami, skacze na nią i kopuluje. Słabszych samców odpędza, a z równymi sobie stacza ciężkie walki. Po paru dniach opuszcza krowę i rusza na poszukiwanie nowych przygód. Ta zaś niecałe dziewięć miesięcy później rodzi mu potomka, który przez trzy–cztery lata będzie przebywał wraz z matką. Razem z jej stadem będzie poszukiwał smacznych traw i turzyc, pędów drzew i krzewów. Choć żubr zwany jest królem puszczy, to niektórzy naukowcy twierdzą, że tak naprawdę jest on zwierzęciem łąk. Do lasów zagnał go strach przed zawziętością, z jaką ludzie polowali na te „góry smacznego mięsa”.

Ale i to mu niewiele pomogło. Wybito by go do nogi, gdyby nie Puszcza Białowieska, gdzie na swe potrzeby chronili żubry najpierw polscy królowie, a potem rosyjscy carowie. Niestety, i tam dopadła je zagłada. W czasie I wojny światowej wszystkie białowieskie żubry padły łupem kłusowników. Na świecie pozostało jedynie kilka osobników w ogrodach zoologicznych. Z nich w Puszczy udało się odtworzyć dziką populację. Dziś na świecie żyje ponad 4 tysiące żubrów, z czego ok. 1200 w Polsce. Problem w tym, że wszystkie są ze sobą blisko spokrewnione i ujawniają się w nich wadliwe geny, które skracają życie i zmniejszają płodność zwierząt. Człowiek niewiele tu może pomóc. Jedyna nadzieja w przyrodzie.

Więcej o żubrze na stronie Białowieskiego Parku Narodowego: http://bpn.com.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=51&Itemid=82, w serwisie Żubry.com: http://www.zubry.com/index.php oraz w książce Małgorzaty Krasińskiej i Zbigniewa Krasińskiego „Żubr. Monografia przyrodnicza”.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij