Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Indeks diet

Dieta bogatoresztkowa

Inne nazwy: dieta wysokobłonnikowa

Zasady: dieta bogata w produkty roślinne, zapewniająca takie ilości błonnika pokarmowego, które pokrywają lub przekraczają zapotrzebowanie na ten składnik. Poziom jego spożycia w polskiej diecie wynosi ok. 15 g dziennie, podczas gdy wg zleceń Instytutu Żywności i Żywienia minimum to 20 g dziennie, a wg norm światowych nawet do 30–40 g. Niektóre wysokobłonnikowe diety zapewniają nawet więcej, do 50–70 g tego składnika dziennie. Błonnik to wspólna nazwa grupy różnych związków chemicznych pochodzenia węglowodanowego, które są niestrawne lub ulegają tylko częściowemu trawieniu, praktycznie nie zapewniając kalorii. Błonnik rozpuszczalny w wodzie tworzy żel, który wchłania związki tłuszczowe, m.in. cholesterol, a także niektóre toksyny, umożliwiając ich wydalenie; błonnik nierozpuszczalny w wodzie pobudza perystaltykę jelit i skraca pasaż jelitowy, ułatwiając wypróżnienia. Źródłem błonnika są nieprzetworzone lub minimalnie przetworzone produkty roślinne; przy czym większość zawiera oba rodzaje błonnika. W ten rozpuszczalny szczególnie bogaty jest owies, nasiona roślin strączkowych i owoce, a nierozpuszczalny przeważa w ziarnach zbóż, warzywach. Posiłki diety wysokobłonikowej mają z reguły niższy indeks glikemiczny niż w menu uboższym w ten składnik; dieta jest zwykle bogata w węglowodany, a uboga w tłuszcze.

Dla kogo: dieta bogatoresztkowa jest polecana dla osób borykających się z problemem zaparć i hemoroidów, jest pomocna u osób z cukrzycą, zaburzeniami regulacji poziomu glukozy we krwi, a także gospodarki lipidowej, chorobami serca, kamicą żółciową. Zalecana dla osób chcących schudnąć i utrzymać niską masę ciała. W przypadku problemów zdrowotnych stosowanie diety powinno być konsultowane z lekarzem. Nie jest polecane m.in. w chorobach zapalnych trzustki, żołądka, dróg żółciowych i jelit, zespole drażliwego jelita, chorobie Crohna itp., chorobie wrzodowej, po operacjach i zabiegu zmniejszenia żołądka, a także dla osób z niedoborami pokarmowymi, m.in. białka oraz składników mineralnych. Nadmiar błonnika jest niewskazany przy niedożywieniu, anemii, osteoporozie, a także dla dzieci, kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Menu bogate w błonnik przypadnie do gustu osobom lubiącym produkty zbożowe i warzywa, a także preferującym obfite, sycące posiłki. Przystosowanie się do niego może przysporzyć problemów osobom preferującym duże ilości mięsa i produktów zwierzęcych, jak również przyzwyczajonym do niewielkich posiłków.

Plusy: jest to zdrowa dieta codzienna, jeśli zawiera rozsądny poziom błonnika, niepowodujący niekorzystnych skutków gastrycznych ani niedoboru składników mineralnych. Dobrze zbilansowany bogatoresztkowy jadłospis pomaga obniżyć poziom cholesterolu LDL i trójglicerydów we krwi, a także utrzymać niższe, bardziej stabilne stężenie glukozy; może też zapobiegać rozwojowi uchyłkowatości i raka jelita grubego. Sprawdza się profilaktyce chorób serca, cukrzycy t. 2, kamicy żółciowej, nadwagi i otyłości; wspomaga odchudzanie i ułatwia utrzymanie stałej masy ciała.

Duża ilość błonnika sprawia, że jedzenie wymaga dłuższego żucia; składnik ten pęcznieje w żołądku i opuszcza go z opóźnieniem, a przy tym spowalnia wchłanianie glukozy. Dzięki temu wysokobłonnikowy jadłospis jest sycący i pozwala najeść się przy spożyciu mniejszej ilości energii. Dzięki dużemu udziałowi produktów roślinnych dieta ta jest bogata w antyoksydanty.

Minusy: stosowanie diety wymaga stopniowego zwiększania ilości spożywanego błonnika, bo nagłe wdrożenie jej zasad może powodować nieprzyjemne, choć przejściowe efekty uboczne w postaci wzdęć, skurczów i bólów brzucha czy biegunek; duże jego nadmiary są niebezpieczne dla zdrowia. Przy bogatoresztkowym menu konieczne jest zwiększenie podaży płynów nawet powyżej ilości 2 litrów dziennie, bo ich niedobór powoduje zaparcia. Dieta wymaga jedzenia dużych posiłków i zwiększenia spożycia wielu różnych źródeł błonnika, a nie tylko produktów zbożowych lub, co gorsza, otrębów. Produkty te, jak również nasiona roślin strączkowych, orzechy i niektóre nasiona, oprócz sporych ilości błonnika zawierają bowiem fityniany. Związki te ograniczają wchłanianie składników mineralnych z pożywienia. Aby zmniejszyć ich zawartość w ziarnach, poddaje się je procesom fermentacji (jak np. w pieczywie na zakwasie) i moczeniu w wodzie, w mniejszym stopniu skuteczne jest ogrzewanie, np. gotowanie czy prażenie. Przesadne ilości błonnika w diecie mogą wywoływać dolegliwości ze strony układu trawienia, a także przyczyniać się do rozwoju niedoborów pokarmowych, m.in. cynku, żelaza, manganu, miedzi, wapnia i magnezu, a ponadto innych składników, m.in. niacyny. Nadmiar tego składnika ogranicza ponadto przyswajalność białek i zaburza wchłanianie wielu leków, m.in. pigułek antykoncepcyjnych, co powinno być brane pod uwagę podczas planowania pór ich przyjmowania. Stosowanie tej diety wymaga przygotowania posiłków od podstaw i wyboru produktów naturalnych i świeżych, które są często trudne do zdobycia.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij