Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Indeks chorób

Białaczka

Białaczka to jedna z nowotworowych chorób układu krwionośnego. Organizm produkuje zbyt dużą liczbę niedojrzałych białych krwinek, które wypierają zdrowe komórki. Zmiany występują we krwi, w szpiku kostnym i narządach wewnętrznych. Stopniowo zmniejsza się liczba zdrowych leukocytów i spada odporność organizmu. Nowotwór atakuje różne układy. Ze względu na poziom nasilenia wyróżniamy ostre i przewlekłe rozrosty białaczkowe. Brak prawidłowego leczenia prowadzi do śmierci.

Wciąż niemożliwe jest wskazanie jednoznacznej przyczyny choroby. Uważa się, że na występowanie białaczki wpływają takie czynniki, jak promieniowanie, niektóre substancje chemiczne (np. benzen, dioksyna czy gaz musztardowy) i wirusy. Znaczenie mają także predyspozycje genetyczne. Częstą przyczyną zachorowania bywa upośledzenie układu odpornościowego.

Do najwcześniejszych objawów białaczki zalicza się: niedokrwistość, znużenie, bladość, łatwe tworzenie się siniaków, nadwrażliwość na zakażenia, utratę łaknienia, wychudzenie oraz uczucie ucisku w lewej części brzucha. Może wystąpić również powiększenie wątroby, śledziony i węzłów chłonnych. W miarę postępowania choroby pojawiają się objawy skazy krwotocznej: wybroczyny, krwiomocz, obfite krwotoki z nosa i dziąseł. Gdy choroba przedostanie się do układu nerwowego, może wywołać groźne zmiany neurologiczne.

Leczenie trwa długo. Metoda dobierana jest indywidualnie. Wyróżniamy mające na celu wyeliminowanie patologicznych komórek leczenie radykalne oraz paliatywne, które ma jedynie ograniczyć postęp choroby. Obie metody obciążone są skutkami ubocznymi, do których zaliczamy m.in.: nudności, zahamowanie pracy szpiku, uszkodzenia serca, płuc lub nerek, wypadanie włosów oraz zahamowanie procesów rozrodczych.

Leczenie opiera się na chemioterapii lub radioterapii. Stosuje się także kuracje antybiotykowe. Często konieczny jest przeszczep szpiku kostnego. Zabieg polega na wstrzyknięciu komórek szpiku do krwi chorego.

Ze względu na znacznie osłabiony układ odpornościowy istotna jest pielęgnacja chorego. Chorzy powinni odkażać przewód pokarmowy i jamę ustną. Niezbędne jest także uzupełnianie brakujących krwinek i płytek krwi. Pozbawione odporności osoby po przeszczepie powinny przebywać w sterylnych pomieszczeniach.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij