Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Indeks chorób

Bulimia

Bulimia, zwana także „wilczym głodem”, to jedno z najniebezpieczniejszych zaburzeń odżywiania. Jest to odmiana łaknienia wzmożonego.

Objawia się przede wszystkim okresowymi, niemożliwymi do pohamowania napadami żarłoczności. Ogromne porcje jedzenia składają się z różnorodnych, często niezdrowych produktów. Kiedy łaknienie zostaje zaspokojone, pojawia się poczucie winy, które prowadzi do przynoszących ulgę zachowań kompensacyjnych. Chorzy stosują głodówki, diuretyki, środki przeczyszczające, lewatywy lub nadmierne ćwiczenia fizyczne.

Bulimia jest chorobą przewlekłą, którą ciężko wykryć. W początkowym stadium chore osoby starają się ukryć swoje objawy. Z czasem mogą stracić kontrolę nad swoim ciałem. Przybierają na wadze. Dokucza im zmęczenie, ospałość i zły nastrój. Do tego dołącza frustracja wywoływana głodem, który zaczyna pojawiać się nawet chwilę po obfitym posiłku. U kobiet występują zaburzenia cyklu miesiączkowego. Częste wymioty prowadzą do odwodnienia, zgagi, awitaminozy, zaburzeń pracy serca, chorób dziąseł i zębów. Chorzy narażeni są na osłabienie mięśni, nieprawidłową pracę jelit i nerek oraz napady padaczkowe. W skrajnych przypadkach bulimia może prowadzić do śmierci.

„Wilczy głód” jest zaburzeniem głównie psychicznym, powoduje niepokój, utrudnia kontakty ze znajomymi i rodziną. Konieczna jest zmiana zaburzonego obrazu własnej osoby - najczęściej stosuje się psychoterapię. W zależności od konkretnego przypadku leczenie może trwać od kilku miesięcy do kilku lat. Psychoterapia bywa wspomagana lekami antydepresyjnymi.

Do rzadkich, somatycznych czynników, które wywołują bulimię, zalicza się: niedoczynność przysadki lub nadnerczy, nadczynność przytarczyc, niewyrównaną cukrzycę, wzmożone ciśnienie śródczaszkowego, niedokrwistość złośliwą, zaburzenia witaminowe oraz choroby przewodu pokarmowego.

Najnowsze badania sugerują, że bulimia może mieć podłoże genetyczne. Predyspozycje do zachorowania występują także u osób z rodzin, w których ktoś cierpiał z powodu depresji lub otyłości.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij