Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Indeks chorób

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy to choroba powodowana niedoborem hormonów tarczycy. Zbyt niskie stężenie tyreotropiny (THS) i tyroksyny (FT4) we krwi nie jest w stanie pokryć potrzeb organizmu.

Niedoczynność pierwotna powodowana jest przede wszystkim zaburzeniami w gruczole (np. nieprawidłową budową, uszkodzeniami spowodowanymi leczeniem nadczynności). Wtórne występowanie dolegliwości jest następstwem innych zaburzeń chorobowych, np. zmian nowotworowych lub zaburzonego działania przysadki mózgowej oraz podwzgórza.

Choroba jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci. Oznacza przede wszystkim zatrzymanie rozwoju psychicznego, fizycznego i płciowego. Gdy niedoczynność wystąpi w życiu płodowym, może powodować matołectwo (inaczej kretynizm), czyli znaczne opóźnienie w rozwoju.

Najczęstsze objawy niedoczynności to: łatwe ziębnięcie, szczególnie dłoni i stóp, senność i osłabienie. Występują stany depresyjne. Zaburzenie może objawiać się także: wzrostem masy ciała, chrypką oraz suchą, bladą, zrogowaciałą skórą. U kobiet zdarzają się obfite i nieregularne miesiączki. Mężczyźni mogą mieć problemy z potencją. W zaawansowanym stadium choroby występuje tzw. obrzęk śluzowaty, który powoduje zgrubienie rysów twarzy i obrzęk powiek. Pojawiają się również obrzęki dłoni oraz wole, czyli powiększenie tarczycy.

Nieleczona niedoczynność zwiększa ryzyko choroby wieńcowej. Może także prowadzić do tzw. śpiączki hipometabolicznej, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.

Diagnoza niedoczynności tarczycy wymaga laboratoryjnych badań stężenia hormonów. Zaleca się również wykonanie USG tarczycy i jamy brzusznej oraz rentgen klatki piersiowej.

Leczenie opiera się na codziennym doustnym przyjmowaniu preparatu l-tyroksyny. Lekarze zalecają specjalną dietę. Mimo że leczenie jest zwykle dożywotnie, nie sprawia wielu problemów i nie przeszkadza w swobodnym funkcjonowaniu.

Prawidłowe działanie tarczycy jest uzależnione od poziomu jodu w organizmie. Występowaniu choroby zapobiega się zbilansowaną dietą. Do głównych źródeł jodu zaliczamy: ryby morskie, tran, skorupiaki, sól jodowaną, nabiał i jaja.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij
Pytania zadane przez innych użytkowników
chesti zapytał(a) 30 stycznia 2013
Pytanie dotyczy artykułu Niedoczynność tarczycy
Czy mogę chorować na niedoczynność tarczycy skoro w rodzinie są takie przypadki? Zauważyłam u siebie pewne objawy: skoki wagi (przytyłam jakieś 15 kg w ciągu 3 lat, a nie jem dużo, uprawiam sport), senność, blada i sucha skóra, łamliwe włosy, ogromny problem ze wzdęciami, brzuch mam jak balon, ZAWSZE, po jakimkolwiek posiłku, to męczące, na ciele pojawiają się rozstępy, cellulit, czuję się fatalnie, popadam w stany depresyjne. Nie mogę się też skoncentrować. Towarzyszą mi podczas menstruacji straszne bóle, ponadto nieregularne krwawienia. Moje dłonie i stopy cały czas są zimne. Czasami też wydaje się mi, że mój oddech jest płytszy niż kiedyś. Bywa, że drżą mi ręce. Kiedyś oddawałam krew i po pewnym czasie nastąpił spadek hemoglobiny, czy to może być związane z tarczycą? Czy jeżeli mam niedoczynność tarczycy i będę brała leki to uda mi się wrócić do starej wagi? Mam 19 lat, staram się dbać o siebie, ale czuję się, jakbym nie kontrolowała swojego ciała. Proszę o pomoc!
annie12190 odpowiedział(a) 29 lipca 2013
Koniecznie udaj się do laboratorium, zrób wyniki badań krwi i stężenie w niej: TSH, FT4, prolaktyny i witaminy B12. Na pierwsze badania powinnaś dostać skierowanie. Jeśli będziesz się leczyła pod okiem specjalisty prywatnie (co polecam) szybko dojdziesz do formy przy odpowiednim doborze hormonów. Gdy będziesz musiała czekać na wizytę "na książeczkę" pół roku (bo tak niestety często bywa) to nie wróżę dobrze, gdyż poziom hormonów przy niedoczynności bez przerwy trzeba kontrolować. Pozdrawiam.
moth odpowiedział(a) 31 stycznia 2013
Skoro dbasz o siebie to zamiast dołować się dolegliwościami porozmawiaj na ten temat z lekarzem. Proste badanie krwi powinno rozwiać Twoje wątpliwości. Jestem pewna, że nawet jeżeli coś Ci dolega to wskazówki udzielone przez specjalistę i odpowiednia terapia pozwolą Ci odzyskać to na czym tak Ci zależy. Głowa do góry i do roboty, zdrowie to najważniejsza rzecz, o którą warto zadbać :)!
Ewelindos odpowiedział(a) 30 stycznia 2013
Dlaczego nie wybierzesz się do lekarza? Idź do lekarza pierwszego kontaktu, opisz mu te dolegliwości jeśli uzna że faktycznie coś jest na rzeczy to sikeruje Cię do endykrynologa... Trzymam kciuki żeby wszystko było dobrze!