Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Indeks chorób

Wirusowe zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) jest chorobą zakaźną. Wywołują ją wirusy zapalenia wątroby typu A, B (HAV, HBV) oraz rzadziej typu C (HCV). Dwukrotnie częściej rozpoznaje się zakażenie wirusem typu A niż B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A dotyczy głównie dzieci w wieku siedmiu–dziesięciu lat, młodzieży, młodych dorosłych i ma lżejszy przebieg niż zakażenie wirusem typu B. Wirus rozprzestrzenia się przez wodę i produkty spożywcze. Możliwe też jest zakażenie poprzez uszkodzoną tkankę. Okres wylęgania choroby trwa najczęściej 28–30 dni. Nasilenie zachorowań następuje w okresie letnio-jesiennym. Przebycie WZW A powoduje trwałe uodpornienie.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B rozwija się na skutek zakażenia, do którego dochodzi najczęściej poprzez przetoczenie zakażonej krwi i/lub preparatów krwiopochodnych lub naruszenie ciągłości tkanek źle wysterylizowanymi narzędziami. Możliwe jest także zakażenie drogą płciową, zakażenie dziecka podczas porodu i karmienia piersią. Najrzadziej notuje się zakażenie drogą jelitową. Okres wylęgania choroby wynosi od dwóch do sześciu miesięcy. Możliwe jest nosicielstwo we krwi wirusa typu B bez wystąpienia objawów – tylko u 5–10 proc. zakażonych choroba przejdzie w formę przewlekłą. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby spowodowane HBV może prowadzić do ostrego zaniku wątroby, śpiączki i zgonu. Na szczęście w Polsce od lat szczepi się wszystkie noworodki. Każdego roku szczepionkę przeciwko HBV przyjmuje ok. 1,6 mln Polaków, dzięki czemu w naszym kraju spada liczba zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C zwykle wykrywane jest przypadkowo, co sprawia, że wiele osób nie zdaje sobie sprawy z niebezpieczeństwa. Do zakażenia dochodzi tą samą drogą co w przypadku wirusa HBV. Jednak aż u 80 proc. zakażonych choroba przejdzie w formę przewlekłą. Jak dotąd nie udało się wyprodukować szczepionki przeciwko temu wirusowi, ale istnieją skuteczne, choć kosztowne leki, które ponad połowie chorym pozwalają wrócić do zdrowia.

Objawy początkowe WZW niezależnie od typu wirusa to: osłabienie, ból głowy, apatia, złe samopoczucie, zaburzenia żołądkowe, wymioty, wstręt do tłustych pokarmów, biegunka. U dzieci często występuje kilkudniowa gorączka i ból w prawym podżebrzu lub środkowym nadbrzuszu. Po krótkotrwałej poprawie (jeden–dwa dni) pojawia się zespół żółtaczkowy: zażółcenie skóry, odbarwione stolce, ciemny kolor moczu. Dalszemu powiększeniu ulega wątroba. Objawy te trwają od tygodnia do trzech tygodni, po czym następuje okres zdrowienia.

U 80 proc. chorych na wirusowe zapalenie wątroby typu C choroba od razu przechodzi w stan przewlekły: podstępny, bo niedający objawów. W ośmiu przypadkach na dziesięć nie występuje ani żółtaczka, czyli charakterystyczna zmiana barwy skóry, ani ból okolic wątroby, ani gorączka. Potwierdzenie zakażenia uzyskuje się, wykonując badania poziomów enzymów wątrobowych (AlAT i AspAT: norma – poniżej 40 IU/l) i bilirubiny (norma – 0,2–1,0 mg/dl (3,4–17 umol/l)). Przypadki wirusowego zapalenia wątroby obowiązkowo zgłasza się, rejestruje i leczy w szpitalu. Terapia polega na stosowaniu diety (beztłuszczowej, niskobiałkowej), odpoczynku, unikaniu wysiłku fizycznego, psychicznego oraz wszelkich używek.

W przypadku stwierdzenia choroby zapobieganie jej rozprzestrzenianiu się polega na odkażaniu przedmiotów, z którymi chory miał styczność, a osobom, które miały kontakt z chorym, podaje się gamma-globulinę ludzką w celu zwiększenia odporności.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij