Niniejszy serwis korzysta z plików cookies celem realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Informujemy, iż istnieje możliwość określenia warunków przechowywania lub dostępu do plików cookies za pomocą przeglądarki. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w plikach cookies wybierz opcję Zamknij. W przypadku, gdy nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij Polityka plików cookies
HelloZdrowie HelloZdrowie HelloZdrowie

Indeks chorób

Zgaga

Nazywana również nadkwasotą, ale to niewłaściwa nazwa, gdyż nadkwaśność soku żołądkowego nie jest wcale warunkiem wystąpienia zgagi. Równie często zgaga może mieć miejsce przy normalnej i obniżonej kwaśności.

Objawem zgagi jest uczucie pieczenia lub palenia za mostkiem. Pieczenie zwykle promieniuje z nadbrzusza ku górze, do szyi, a czasem również do pleców, barków, karku i szczęk. Czasem łączy się z napływaniem do ust piekącego płynu. Jest to objaw podrażnienia lub zapalenia przełyku, a sprzyja mu niewydolność (polegająca na nieszczelności dolnego zwieracza przełyku). To zjawisko określane jest mianem refluksu (zarzucania) żołądkowo-przełykowego.

 Czynnikami wywołującymi zgagę są najczęściej niektóre pokarmy, przeważnie cierpkie, kwaśne, nadmiernie słodkie, a także używki takie jak kawa, papierosy, alkohol. Niektórzy ludzie mogą reagować na takie składniki pokarmowe jak tłuszcze, czekolada, mięta pieprzowa, inni źle znoszą surowe potrawy o dużej zawartości błonnika i owoce drobnopestkowe. Zgagę mogą też spowodować niektóre leki (np. polopiryna), jak również praca w pozycji pochylonej, zwłaszcza jeśli połączona jest z dźwiganiem ciężkich przedmiotów. Dolegliwość ta jest też utrapieniem osób z nadwagą i chorych na cukrzycę.

 Ulgę w walce ze zgagą przynosi zmiana diety i nawyków żywieniowych. Zaleca się spożywanie posiłków najpóźniej dwie–trzy godziny przed snem. Cierpiącym na zgagę spowodowaną nadkwaśnością treści żołądkowej pomóc mogą leki (często dostępne bez recepty) na bazie wapnia, glinu, magnezu i kwasu alginowego. Te środki przynoszą szybką ulgę i uchodzą za preparaty bezpieczne, jednak ich wadą jest krótkotrwały efekt oraz konieczność częstego przyjmowania. Lepszymi okazują się leki hamujące wydzielanie kwasu solnego poprzez blokowanie receptorów histaminowych. Dodatkowo można stosować leki wspomagające kurczliwość przewodu pokarmowego, a w efekcie zmniejszające prawdopodobieństwo wystąpienia refluksu.

Jeśli wszystkie te działania nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczne może być leczenie zabiegowe.

Zapytaj i podziel się wiedzą

Aby zadać pytanie musisz się zalogować
Wyślij