Przejdź do treści

Kłamczuchy na FB

Kłamczuchy na FB
Zdjęcie: shutterstock
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Doskwiera ci ciągłe zmęczenie? To może być objaw poważnej dolegliwości. Zbadaj się
Zdrowe śniadanie do szkoły: orkiszowy omlet plus sok marchwiowy
Kobieta siedząca przy łóżku
Nie możesz zasnąć? Poznaj receptę na dobry sen według Kasi Bem
babcia i wnuczka
Jak kobiety funkcjonują po menopauzie? Rozmawiamy z genetyczką prof. Moniką Puzianowską-Kuźnicką
uśmiechnięta dziewczyna
Pesymizm nie opłaca się. Podpowiadamy jak być optymistą!

Dwie trzecie z nas kłamie albo chociaż koloryzuje swoje życie, prezentując się w mediach społecznościowych – twierdzą naukowcy z brytyjskiego Stowarzyszenia Neuropsychoanalizy. Udajemy na przykład, że mamy lepszy nastrój niż w rzeczywistości. Czy w pętli kłamstw i półprawd możemy w końcu zapomnieć, jaka jest rzeczywistość?

Ostrożnie z cyfrową amnezją

Psychologowie ostrzegają przed cyfrową amnezją, która pojawia się wtedy, gdy zaczynamy wierzyć w coś, co nigdy nie miało miejsca, ale wspomnieliśmy o tym w poście na Facebooku lub Twitterze. – W praktyce polega to na zapisywaniu w naszej głowie zupełnie nowych wspomnień, z których wiele jest wyimaginowanych i nieprawdziwych. Te prawdziwe są z kolei regularnie zacierane – tłumaczy psycholog Robert Zaborowski. – Kłopot z tym związany może się pojawić przy okazji interakcji twarzą w twarz z naszymi znajomymi z internetu. Takie ubarwianie życia w sieci powoli zaczyna rozsadzać naszą osobowość – dodaje psycholog. Co więcej, ubarwianie wymaga od nas dużo czujności i energii związanej z pilnowaniem, żeby to, co najpierw piszemy w sieci, i to, co potem o sobie opowiadamy, było ze sobą spójne.

Nie eksternalizuj winy!

I oto kolejny ładny termin, którego używają psychologowie: eksternalizacja winy. – Polega ona na tym, że przerzucamy odpowiedzialność za to, co robimy, z siebie na kogoś innego lub coś innego. W przypadku internetowych kłamstewek najczęściej obwiniamy portale społecznościowe o to, że one zachęcają nas do takiego zachowania – twierdzi Robert Zaborowski. – Często mówimy, że „przecież wszyscy wrzucają swoje zdjęcia zrobione w lanserskich miejscach”, więc my też tak zrobimy, podpisując je tak, żeby sprawić wrażenie, że bywamy tam regularnie i często. W rzeczywistości odwiedzamy je raz na długi czas – dodaje psycholog. Inna sytuacja to robienie zdjęć swojego mieszkania, w którym na wierzchu widać… poważną i trudną książkę. Zwykle tam nie leży, bo to miejsce zajmuje kolorowa gazeta! Kolejny przykład eksternalizacji winy to mówienie, że same portale społecznościowe zachęcają do kłamstw. Choć może w tym ostatnim stwierdzeniu jest ziarno prawdy?

Lajkuję, kłamiąc – kłamię, lajkując?

– Gdy pyta się ludzi w sondażach o to, dlaczego kłamią, najczęściej pojawiające się odpowiedzi dotyczą tego, że nie chcą kogoś zranić lub urazić, a bardzo chcą podtrzymać relację, która ich z tym kimś łączy. Jesteśmy w tej kwestii bardzo troskliwi o innych – mówi psycholog. Podobne sytuacje występują na Facebooku, gdzie wiele osób klika w ikonkę „Lubię to” niekoniecznie dlatego, że zdjęcie potrawy jedzonej przez znajomego czy wpisany przez niego fragment podsłuchanej w autobusie rozmowy tak bardzo mu się podoba. – Robimy to, żeby kontakt był podtrzymany: ja kliknę tobie, ty klikniesz mnie, a jak się spotkamy, to będziemy mieć dobry punkt wyjścia do rozmowy. Chociaż większości osób te zdjęcia, cytaty, filmiki średnio obchodzą – mówi Zaborowski. To jednak też jest niebezpieczne, bo przecież nie korzystamy z portali społecznościowych tylko dla kontaktu z ludźmi!

Dotyczy cię Schadenfreude?

Kłamczuchy na FB

Zdjęcie: shutterstock

Dużą karierę w Niemczech zrobiło słowo „Schadenfreude”, z którym wiąże się ogromna ciekawość życia innych ludzi. Objawia się ona tym, że przeglądamy, a wręcz wścibsko przeczesujemy ich profile w sieci. – Gdy wchodzimy na taki portal, czujemy się, jakbyśmy wchodzili do domu, w którym rozgrywa się reality show. Jest tylko o tyle ciekawiej, że lepiej lub gorzej znamy wszystkich uczestników gry i sami jesteśmy jednym z aktorów. Są rzeczy, których nie można ukryć i na temat których nie można skłamać. Należy do nich choćby nadwaga. Znam osoby, które szczerze się cieszą, gdy widzą, że ich dawno niewidziany znajomy ze studiów ma rzucające się w oczy dodatkowe kilogramy… W takiej sytuacji chcemy zaprezentować się jak najlepiej i koloryzujemy rzeczywistość – dodaje psycholog.

Pokaż mi swój profil, a powiem ci…

Do tego, co prezentujemy na swoich profilach w mediach społecznościowych, pewnie warto podchodzić z dystansem, ale – jak pokazują wyniki poważnych badań – niektórzy traktują to bardzo serio. Psychologowie ze Stanford University w Kalifornii i University of Cambridge przedstawili wyniki badań, według których nasza aktywność w sieci dokładniej opisuje naszą osobowość niż nasi bliscy i znajomi.

Badacze brali pod uwagę tak zwaną „wielką piątkę”: poziom zrównoważenia, introwersji, otwartości na nowe doświadczenia, ugodowości i sumienności. Własne opinie uczestników na temat tych cech porównywano z opiniami ich znajomych i członków rodziny oraz ze wskazaniami komputera. Ten ostatni przesiewał informacje dostępne w postaci wiadomości na portalach społecznościowych. Co ciekawe, w przypadku tych pięciu cech program komputerowy okazał się dokładniejszym i skuteczniejszym obserwatorem. Wskazane przez niego cechy bardziej zgadzały się z tym, co podali o sobie internauci, niż z tym, co mówili o nich ich bliscy. Może jest więc tak, że w to, co publikujemy o sobie – niezależnie od tego, czy na początku jest to prawda, czy nie – zaczynamy szybko wierzyć i to zmienia też naszą pozainternetową tożsamość?

Jedno jest pewne: mimo że ten tekst publikowany jest w internecie, nie jest on zbiorem kłamstw!

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Polecamy

„Nie kąp dziecka codziennie, bo będzie miało za cienką skórę”, „Nie obcinaj mu włosów, bo szybko wyłysieje”. Jak młode mamy powinny reagować na takie porady, wyjaśnia socjolożka

„Jak to możliwe, że nie mam rąk i nogi, a mam chłopaka i pracę, kiedy ona jest zdrowa i ładna, a tego nie ma” – mówi w rozmowie z Hello Zdrowie Aldona Plewińska, modelka inna niż wszystkie

„Miednica to nasze kobiece centrum dowodzenia”. Mięśnie Kegla potrzebują treningu, fizjoterapeutka wyjaśnia jak to robić i w jaki sposób ciało nam się odwdzięczy

„Nie bójmy się negatywnych emocji, nie ukrywajmy ich, pokażmy dziecku, że one też są w porządku”. Psycholog Ewa Sękowska-Molga o depresji wśród dzieci

Zainteresują cię również:

10 sposobów na to, by nie zwariować. Radzi Kasia Bem

„Moja znajoma też miała takie objawy i nic jej nie było”, „Weź się w garść”, „Nie dzwoń do niego”. Zastanów się, zanim udzielisz komuś rady

kobieta i mężczyzna

Czy aseksualność to wolność od seksu? Tłumaczy edukatorka seksualna Alicja Długołęcka

kobieta myśli leżąc w łóżku

Intuicja – wierzyć jej czy nie?

„Przestań się smucić”, „weź się w garść” – takie słowa mogą zadziałać odwrotnie. Czego nie mówić osobie z depresją? Tłumaczy psycholog Katarzyna Binkiewicz

Kobieta jest w gabinecie lekarskim, widac jej plecy. Na przeciwko siedzi młoda lekarka, która słucha pacjentki.

„Niektórzy pacjenci w sposób celowy zatajają informacje. Może chcą się przedstawić w lepszym świetle”. Skąd lekarz wie, że pacjent kłamie? Tłumaczy psycholog Milena Marczak

„Pozwalajmy dziecku na spontaniczność, ciekawość świata i zadawanie pytań”. Psycholog Agnieszka Zapart tłumaczy, jak mówić do dziecka, by wychować pewnego siebie człowieka

Ktoś cię skrzywdził i nie potrafisz o tym zapomnieć? Zamiast pielęgnować w sobie urazę, wybacz. Dla siebie!

Terapeutka Izabela Kielczyk o związkach: „Łatwiej czuć się zazdrosnym niż o tym po prostu powiedzieć”

Foch w związku jest mile widziany, ale nie dla ciebie

Gorsza od innych. Jak żyć z kiepskim poczuciem wartości?

Anhedonia – gdy nic nie cieszy

Nic mnie nie cieszy. Czy to już depresja?

Dobry seks – różnica wieku czyni cuda

Różnica wieku między partnerami? Może się okazać spełnieniem seksualnych marzeń

Wybrali samotność, zamknięci w czterech ścianach. Kim są Hikikimori?

Czujesz że twój mózg potrzebuje pozytywnego doładowania? Ale jak to zrobić? Podpowiadamy

Zakochanie czy pożądanie? Mózg zwodzi nasz umysł, nie tylko w dniu walentynek

Kobieta robiąca notatki

„Kultura narzuca nam bycie superludźmi we wszystkim. I choć wiemy, że superczłowiek nie istnieje, jednak wielu chce nim być”. Perfekcjonista – złoty człowiek?

Ty czy twój mózg. Kto podejmie decyzje o tym, co dziś obejrzysz na Netfliksie?

To jajko na Instagramie zyskało ponad 52 mln polubień. Okazało się się, że cała akcja miała szczytny cel

Znalazłaś na Tinderze partnera swojej przyjaciółki i nie wiesz, czy jej o tym powiedzieć? Co w tej sytuacji radzi psycholog Karolina Piórkowska – Tarka?

Gdańsk po śmierci Pawła Adamowicza

„Tam jest ogrom cierpienia i duża potrzeba zrozumienia”. Psycholog o rodzinie zabójcy Pawła Adamowicza

Kilka faktów o (nie)przytulaniu

Dziewczyna w żółtym swetrze przed komputerem

– Do pasji w pracy trzeba podchodzić ostrożnie. Psycholog Sylwia Michalczyk o pracoholiźmie

Czy mówienie do siebie jest zdrowe?