Przejdź do treści

Dziecko prawdę ci powie?

Dziecko prawdę ci powie?
Zdjęcie: shutterstock
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kampania Fundacji Arena i Świat
Wspaniałe bohaterki w kampanii „Badaj się i żyj pełną piersią. Nie daj się rakowi”
Agnieszka Hyży o macierzyństwie: wszystkie jedziemy na tym samym wózku!
Michał Lipa o dodatkowych kilogramach w ciąży. Ile może przytyć ciężarna?
Fryzjerka znalazła dziwną plamkę na jej głowie. Okazało się, że po 13 latach ma nawrót raka
szczepionka
Grypa – dlaczego się szczepimy?

Maluchy są szczere do bólu i nie kalkulują. Przynajmniej do pewnego momentu… Kiedy to się zmienia?

„Ale ta pani jest gruba!”, „Zobacz, łysy pan!”. Ile razy zdarzyło wam się zarumienić ze wstydu, gdy wasz osobisty kilkulatek w ten sposób głośno dziwił się światu? Maluchy mówią to, co myślą, bez względu na to, czy to się komuś podoba, czy nie. Wystarczy przypomnieć Andersenowską bajkę: w końcu to dziecko, nie kto inny, wykrzyknęło, że król jest nagi. Reszta, oględnie mówiąc, mijała się z prawdą. No właśnie, jak długo trwa ta dziecięca beztroska? Kiedy dzieci zaczynają rozumieć, że czasem dobrze jest skłamać i to niekoniecznie dla własnej korzyści?

Sprawą zainteresowali się naukowcy z Uniwersytetu Harvarda. Przy pomocy eksperymentu postanowili sprawdzić, czy najmłodsi znają moc „białego kłamstwa” i kiedy zaczynają się nim posługiwać. Dzieciom (w wieku od 5 do 11 lat) pokazano schematyczne rysunki przedstawiające dom. Jedne były „ładne”, inne wyraźnie odstawały od przyjętych norm. Zadaniem dzieci było przyporządkowanie kolejnego rysunku do jednej z grup, a tym samym zadecydowanie, czy jest on „dobry”, czy też „zły”. W pierwszym przypadku autor pracy był zmartwiony faktem, że nie ma talentu plastycznego, w drugim zupełnie się tym nie przejmował. Jak zareagowały dzieci? Gdy tylko usłyszały, że twórca martwi się brakiem umiejętności, były skłonne skłamać i ocenić rysunek jako „dobry”! Chętniej kłamały dzieci starsze, ale i te młodsze – dyskretnie naprowadzone przez dorosłego – rozumiały, że nie chcąc sprawić przykrości autorowi, powinny jego szkic pochwalić. W drugim przypadku, kiedy rysujący swoim zachowaniem pokazywał, że nie potrzebuje pocieszenia, dzieci były bardziej surowe i nie miały oporów, żeby powiedzieć szczerą prawdę.

Okazuje się, że kłamać z grzeczności albo żeby poprawić komuś samopoczucie, potrafi już pięciolatek. To właśnie czas, gdy dziecko zaczyna odnajdywać się w grupie. Uczy się rozpoznawać emocje innych ludzi, odczytywać je właściwie i próbować spełniać ich oczekiwana. W tym wypadku chodzi wyłącznie o sprawienie komuś przyjemności. Celowe ukrywanie prawdy, a próbują tego już najmłodsi z najmłodszych, to zupełnie inna sprawa…

Badanie opublikowano na łamach British Journal of Developmental Psychology. Online jest dostępne tutaj

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Agnieszka Hyży o macierzyństwie: wszystkie jedziemy na tym samym wózku!

Dlaczego warto zabrać całą rodzinę na rower?

Co nam zostanie z wakacji? Lista dobrych praktyk

Daj dziecku komiks

Przez pianino do… języka

Potówki – problem upalnego lata

5 sposobów, jak chronić skórę podczas upałów

Owoce i warzywa bez przemycania

Owoce i warzywa bez przemycania

Co nam daje plaża?

Dzieciak w wodzie: subiektywny poradnik bezpieczeństwa

Pod kontrolą

Jak chronić dziecko przed upałem?