Przejdź do treści

Niedoczynność tarczycy

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Niepożądany odczyn poszczepienny. Jak często występuje?
Mama Kosmetolog o bliznowcu – czym się charakteryzuje i jak powstaje?
Joanna Horodyńska
Karolina Gilon i Joanna Horodyńska zachęcają do badań piersi
magda gessler
Magda Gessler ambasadorką kampanii „Diagnostyka Jajnika”
Keira Knightley
Keira Knightley zakazała swojej córce oglądania filmów Disneya

Niedoczynność tarczycy to choroba powodowana niedoborem hormonów tarczycy. Zbyt niskie stężenie tyreotropiny (THS) i tyroksyny (FT4) we krwi nie jest w stanie pokryć potrzeb organizmu.

Niedoczynność pierwotna powodowana jest przede wszystkim zaburzeniami w gruczole (np. nieprawidłową budową, uszkodzeniami spowodowanymi leczeniem nadczynności). Wtórne występowanie dolegliwości jest następstwem innych zaburzeń chorobowych, np. zmian nowotworowych lub zaburzonego działania przysadki mózgowej oraz podwzgórza.

Choroba jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci. Oznacza przede wszystkim zatrzymanie rozwoju psychicznego, fizycznego i płciowego. Gdy niedoczynność wystąpi w życiu płodowym, może powodować matołectwo (inaczej kretynizm), czyli znaczne opóźnienie w rozwoju.

Najczęstsze objawy niedoczynności to: łatwe ziębnięcie, szczególnie dłoni i stóp, senność i osłabienie. Występują stany depresyjne. Zaburzenie może objawiać się także: wzrostem masy ciała, chrypką oraz suchą, bladą, zrogowaciałą skórą. U kobiet zdarzają się obfite i nieregularne miesiączki. Mężczyźni mogą mieć problemy z potencją. W zaawansowanym stadium choroby występuje tzw. obrzęk śluzowaty, który powoduje zgrubienie rysów twarzy i obrzęk powiek. Pojawiają się również obrzęki dłoni oraz wole, czyli powiększenie tarczycy.

Nieleczona niedoczynność zwiększa ryzyko choroby wieńcowej. Może także prowadzić do tzw. śpiączki hipometabolicznej, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.

Diagnoza niedoczynności tarczycy wymaga laboratoryjnych badań stężenia hormonów. Zaleca się również wykonanie USG tarczycy i jamy brzusznej oraz rentgen klatki piersiowej.

Leczenie opiera się na codziennym doustnym przyjmowaniu preparatu l-tyroksyny. Lekarze zalecają specjalną dietę. Mimo że leczenie jest zwykle dożywotnie, nie sprawia wielu problemów i nie przeszkadza w swobodnym funkcjonowaniu.

Prawidłowe działanie tarczycy jest uzależnione od poziomu jodu w organizmie. Występowaniu choroby zapobiega się zbilansowaną dietą. Do głównych źródeł jodu zaliczamy: ryby morskie, tran, skorupiaki, sól jodowaną, nabiał i jaja.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Patricia Kazadi: Moja tarczyca płata mi figle. Raz mam kości policzkowe, a raz wyglądam jak księżyc w pełni

Tarczyca. Co powinnaś o niej wiedzieć

Hashimoto a ciąża. Rozmowa z endokrynolożką i blogerką „Doktor Magdą”

Dieta przy chorej tarczycy

Masz chorą tarczycę? Zobacz, co powinnaś jeść

10 pytań o chorą tarczycę. Sprawdź, czy wszystko o niej wiesz

7 objawów alarmujących, że powinieneś zbadać hormony

Obesogeny: związki otyłości

Diety cud a hormon tarczycy

Diety cud a hormon tarczycy

Psychosomatyka ‒ kiedy choroba zaczyna się w głowie…

Psychosomatyka ‒ kiedy choroba zaczyna się w głowie…

10 oznak, że twoje hormony szaleją

10 oznak, że twoje hormony szaleją

Niedoczynność tarczycy - trening i żywienie

Niedoczynność tarczycy – trening i żywienie

Oreksyna – tajemniczy hormon

Oreksyna – tajemniczy hormon