Przejdź do treści

Stwardnienie rozsiane

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Niepożądany odczyn poszczepienny. Jak często występuje?
Mama Kosmetolog o bliznowcu – czym się charakteryzuje i jak powstaje?
Joanna Horodyńska
Karolina Gilon i Joanna Horodyńska zachęcają do badań piersi
magda gessler
Magda Gessler ambasadorką kampanii „Diagnostyka Jajnika”
Keira Knightley
Keira Knightley zakazała swojej córce oglądania filmów Disneya

Stwardnienie rozsiane (SM) to jedna z najczęstszych chorób ośrodkowego układu nerwowego. Choroba ma charakter przewlekły i w zdecydowanej większości przypadków przebiega w formie nawrotów, które przeplatają się z okresami remisji. Polska należy do krajów o wysokim wskaźniku zachorowalności na stwardnienie rozsiane.

Pierwotna przyczyna choroby nie została ustalona. Przyjmuje się, że wpływ na zachorowanie na stwardnienie rozsiane mają: czynniki środowiskowe, predyspozycje genetyczne oraz nieprawidłowości funkcjonowania układu odpornościowego.

Stwardnienie rozsiane rozpoczyna się zwykle między drugą a czwartą dekadą życia. Charakteryzuje je obecność wielu różnych symptomów, które świadczą o jednoczesnym uszkodzeniu wielu miejsc w mózgu i rdzeniu kręgowym. Najczęstsze objawy to nadmierne zmęczenie oraz tzw. pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego powodujące narastające trudności z widzeniem. Stwardnienie rozsiane może objawiać się także: niedowładem ręki lub nogi oraz zaburzeniami czucia, równowagi i koordynacji ruchów. Występują także problemy emocjonalne i psychiczne, napięcie mięśniowe oraz nieprawidłowa praca zwieraczy. Bardzo często pojawiają się zawroty głowy, niepewny chód i skłonności do upadków. Żadne jednostkowe badanie nie daje potwierdzenia SM. Lekarz stosuje tzw. diagnozę kliniczną, która oznacza rozpoznawanie choroby na podstawie objawów zaobserwowanych u pacjenta i poprzez wykluczenie innych możliwości.

Leczenie polega na zmniejszaniu najbardziej uciążliwych objawów. W okresie wzmożenia choroby podaje się duże dawki leków steroidowych. Najczęściej stosuje się steroid interferon beta, który wykazuje największą skuteczność. Leczenie objawowe opiera się na farmakoterapii lub zabiegach rehabilitacyjnych.

Osoby chore na stwardnienie rozsiane powinny prowadzić właściwy, zdrowy tryb życia, który nie prowokuje kolejnych rzutów choroby. Najważniejsza jest odpowiednia ilość wypoczynku.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy