cynk

Cynk to znany nam pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych. To także jeden z najważniejszych mikroelementów dla naszego organizmu regulujący wiele procesów. Dopiero w 1957 roku naukowo potwierdzono, że ten pierwiastek jest nam bardzo mocno potrzebny do życia.

Cynk – właściwości

Cynk obecny jest w centrach około 200 enzymów w naszym organizmie. Jeżeli zbyt mało cynku jest w naszym organizmie, tym gorzej chociażby dla naszych procesów metabolicznych, które w znacznym stopniu są spowolnione.

W codziennej diecie powinno spożywać się minimum 5 mg cynku. Lekarze zalecają jednak podniesienie tej dawki od 15 mg do 20 mg.

Wchłanianie cynku w głównej mierze odbywa się na poziomie jelita cienkiego i kształtuje się na poziomie 10–40%. Uregulowane jest ono w sposób hormonalny i zależne jest od zapotrzebowania naszego organizmu na cynku. W przypadku niedoboru cynku poziom wchłaniania jest większy.

Niestety, ale żelazo i miedź utrudniają wchłanianie cynku przez nasz organizm. Za to białko zwierzęce i kwas cytrynowy ułatwiają jego absorpcję.

Cynk jest przede wszystkim ważny dla naszej skóry i dla naszych paznokci. Jego niedobór może skutkować gorszym gojeniem się ran i łamliwością paznokci. Cynk odpowiedzialny jest również za regulację witaminy A. Zaleca się zwiększenie ilości tego mikroelementu przy trądziku i przy postępujących owrzodzeniach.

Cynk odpowiedzialny jest również za:

  • leczenie reumatyzmu
  • oddziaływanie pozytywne na nasze kości
  • regulacje pracy organów wewnętrznych, m.in. trzustki wydzielającej insulinę
  • regulację pracy układu krążenia – stabilizuje ciśnienie i zapobiega żylakom.

Cynk – skutki niedoboru

Osoby zmagające się z niedoborem cynku w organizmie bardzo często mają zmniejszoną odporność. Cynk wspomaga działanie układu immunologicznego. Jeżeli zabraknie go w naszym organizmie, to ilość przeciwciał jest za mała, aby poradzić sobie z infekcjami. Warto zastanowić się nad ilością tego mikroelementu, jeśli zauważamy u siebie nieprzerwanie jakieś infekcje.

Cynk odpowiedzialny jest również za pogorszenie się naszych zmysłów, przez co możemy mieć bardzo suche podniebienie. Do tego notuje się również pogorszenie się apetytu oraz gorszą odczuwalność najróżniejszych smaków.

Cynk związany jest z metabolizmem witaminy A. Co za tym dalej idzie, jego niedobór może powodować kurzą ślepotę.

Niedobór cynku objawia się również poprzez:

  • przesuszenie skóry
  • trądzik
  • zmiany łuszczycopodobne
  • zajady
  • owrzodzenia
  • wypadanie włosów
  • kruchość paznokci
  • mocniejsze i liczniejsze rozstępy
  • zaburzenia w grasicy i węzłach chłonnych
  • złą tolerancję glukozy.

Niedobór cynku u dzieci sprawia, że dzieci są niższe od swoich rówieśników i gorzej rozwijają się umysłowo.

Notuje się zbawienny wpływ cynku na zmniejszenie objawów u dzieci z ADHD. Jednak badania nad tym jeszcze nie do końca zostały dokładnie potwierdzone.

Długofalowy niedobór cynku może powodować również przedwczesne starzenie się skóry.

Niedobór cynku prowadzi również do powstania anemii.

Cynk – nadmiar

Wchłanianie cynku regulowne jest w sposób hormonalny. Bardzo rzadko jego ilość w naszym organizmie jest zbyt duża. Nadmiar cynku prowadzi do występowania takich objawów, jak bóle brzucha, nudności, biegunka, wymioty.

Nasz organizm z reguły jednak sam przystosowuje się do ilości wchłanianego przez nas cynku.

Sole cynku w bardzo dużych ilościach są rakotwórcze.

Cynk – jego źródła

Warto jeść ostrygi, jeżeli chcemy zaspokoić swoje zapotrzebowanie na ten mikroelement. 100 g ostryg zawiera 60-90 mg cynku.

Jeżeli jednak nie przepadamy za ostrygami, to warto sięgac po zarodki pszenne, pestki dyni, nerkowce, kakao, sezam, olej lniany, słonecznik. Nie zapominajmy również o spożywaniu wątroby zwierzęcej i żółtek.

Przy czym trzeba pamiętać, że regularne spożywanie alkoholu oraz przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych zmniejsza wchłanianie cynku z najróżniejszych źródeł przez nasz organizm.

Najnowsze