Przejdź do treści

Dieta bardzo niskokaloryczna

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Odchudzone wersje świątecznych dań
Chora kobieta stoi z kubkiem w ręku i chusta na głowie i patrzy przez okno
Przełom w leczeniu chorób nowotworowych. „Ostatnia nadzieja dla pacjentów bez nadziei”
Kobieta w ciąży trzyma w ręku zdjęcie z badania USG
Rezygnacja z Banku Tkanek Germinalnych. Czy jest szansa dla kobiet chorych na raka?
kobieta używająca mikroskopu
Leki na cukrzycę i nadciśnienie sposobem na raka?
wegański stek wydrukowany w drukarce 3D
Wegański stek z drukarki 3D

Inne nazwy: dieta VLCD, very low calorie diet.

Zasady: krótkoterminowa dieta odchudzająca, która zapewnia 400–800 kcal dziennie, co stanowi poniżej 40 proc. dziennego zapotrzebowania na energię. Tak duży jej deficyt umożliwia błyskawiczne chudnięcie, bo utratę 6–10 kg w trzy tygodnie i 13–15 kg w sześć tygodni, a 15–20 proc. masy ciała (nawet 20 kg) u otyłych przez 12–16 tygodni, choć realna utrata nadwagi wynosi do 4 kg tłuszczu przez pierwszy miesiąc. Diety zapewniające ok. 400 kcal dziennie nie dają lepszych efektów niż te, które dostarczają 800 kcal dziennie, bo dla obu początkowe tempo chudnięcia wynosi 1,5–2,5 kg tygodniowo.

Dieta VLCD powinna zapewniać co najmniej 50 g białka dziennie, gdyż niższy poziom kalorii powoduje znaczną utratę tkanki mięśniowej.

Do tej kategorii należą niezbilansowane diety cud takie jak kopenhaska czy sokowa, ale też m.in. dieta Scarsdale czy diety proszkowe, zwane przemysłowymi (np. dieta Cambridge, Herbalife, Allevo). To metody oparte na produktach posiłkozastępczych, często również w połączeniu z tradycyjnymi posiłkami. Stanowią znacznie droższą, ale pod pewnymi względami lepszą opcję od diet cud, bo są wzbogacone w niezbędne składniki odżywcze, m.in. białko i zestaw 23 witamin i związków mineralnych. Podczas stosowania diet VLCD konieczne jest zwiększenie spożycia płynów, nawet do kilku litrów wody dziennie.

Dla kogo: dieta przeznaczona jest tylko dla osób otyłych, o BMI > 30; może być zalecana i stosowana tylko pod kontrolą lekarską przez ograniczony czas (przy BMI 30–35 przez 8–10 tygodni; przy BMI > 40 nawet 12–16 tygodni). Zalecana jest wtedy, gdy inne metody nie przyniosły pożądanych efektów, awaryjnie np. przed zabiegiem chirurgicznym, a także jako wstęp do diety LCD. Oba typy diet bywają też stosowane naprzemiennie, dając takie same efekty co nieprzerwane przestrzeganie diety VLCD.

Dieta jest niewskazana dla osób aktywnych, o specjalnych wymogach żywieniowych, z problemami zdrowotnymi – zwłaszcza niewydolnością nerek i wątroby, zaburzeniami odżywiania, kobiet ciężarnych i karmiących, dzieci i młodzieży, osób powyżej 50. roku życia, a zwłaszcza starszych, a także z wagą w normie i nadwagą, jeśli nie ma wskazań do zastosowania VLCD, takich jak np. komplikacje medyczne. Diety tego typu mogą być niebezpieczne dla osób niedożywionych i o BMI < 18,5.

Plusy:dieta daje błyskawiczne i spektakularne efekty, co działa motywująco i ułatwia trzymanie się jej zasad. Ze względu na przyjmowanie ograniczonych ilości jedzenia, a często i gotowych produktów, zorganizowanie diety VLCD nie jest szczególnie trudne.

Minusy: przy tak niskim spożyciu energii niemożliwe jest takie zbilansowanie diety, by pokrywała zapotrzebowanie na wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Stosowanie tej metody wymaga liczenia kalorii, a nie wymaga nauki prawidłowych nawyków żywieniowych i nie promuje aktywności fizycznej, bo ze względu na duży deficyt kalorii jest ona niewskazana; dozwolone są ewentualne spacery lub pływanie. Na tle innych diet VLCD powoduje największą utratę tkanki mięśniowej, sięgającą nawet 25 proc., a co za tym idzie – największy spadek tempa metabolizmu i efekt jo-jo. Uzyskane rezultaty są bardzo nietrwałe: większość osób już po roku wraca do dawnej wagi, a połowa waży z czasem więcej niż przed kuracją. Utrzymanie efektów diety wymaga bardzo umiejętnego zwiększania spożycia energii i poziomu aktywności w dłuższym okresie.

Ze względu na bardzo niski poziom kalorii, dieta jest bardzo trudna do przebrnięcia, a już po kilkunastu tygodniach daje podobne efekty do bardziej kalorycznej diety LCD.

Charakter menu VLCD, zwłaszcza w przypadku stosowania wysokobiałkowych zamienników posiłków, sprzyja powstawaniu ciał ketonowych w organizmie. Ich nagromadzenie zmniejsza na krótki czas uczucie głodu, ale ma niekorzystny wpływ na zdrowie. Do skutków ubocznych należą m.in. odwodnienie, zmęczenie, rozdrażnienie, bóle głowy, problemy z koncentracją, zaparcia, kamica żółciowa, zaburzenia pracy nerek i wątroby, zaostrzenie objawów dny moczanowej. Przy dłuższym stosowaniu pojawiają się niedobory pokarmowe, suchość skóry, wypadanie włosów, nieregularne miesiączki.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Dieta dr Dąbrowskiej – wady i zalety

Dziewczyna tańczu podczas zajęć fitness

Wskaźnik BMR. Przy odchudzaniu niezbędny

Przepis na fit omlet z bananem – śniadanie mistrzów

Pizza, frytki i pierogi w wersji dietetycznej? To możliwe!

kobieta, mająca ból brzucha

Zapalenie żołądka – dieta przy uszkodzeniach błony śluzowej

Czego nie jeść, by mieć dobry seks?

Dziecko jedzące czekoladę

Jak świadomie zmienić nawyki żywieniowe dziecka? Psycholog wyjaśnia

5 sposobów na pogorszenie własnej odporności na jesień

zdrowa dieta

Dieta na wzmocnienie odporności – jaka jest najlepsza?

Kobieta trzyma się za brzuch z powodu bólu brzucha

Skąd się bierze ból żołądka po jedzeniu i jak mu zapobiegać?

Co jeść, gdy masz łuszczycę

Łuszczyca – 10 produktów, które warto jeść, gdy chorujesz

Na stole kromki chleba, bochenek chleba

Dieta wysokowęglowodanowa wydłuża życie? Najnowsze badania a opinia dietetyka