Poród

Poród rozpoczyna się regularną akcją skurczową. Oznacza to, że skurcze macicy, początkowo lekkie, przypominające ból menstruacyjny, pojawiają się w takich samych odstępach, najczęściej co 8–10 minut. Niekiedy w tym czasie dochodzi do pęknięcia worka owodniowego i odpłynięcia wód płodowych.

Wbrew powszechnemu przekonaniu, poród nie rozpoczyna się skurczami partymi, w czasie których kobieta od razu rodzi dziecko. Aby pojawiły się skurcze parte, szyjka macicy musi być w pełni rozwarta, czyli na około 10 cm. Rozwieranie może trwać nawet kilkanaście godzin. Na sam poród składa się również wydalenie łożyska, a dopełniają go 2 godziny poporodowe, podczas których, jeśli dziecko jest zdrowe, odbywa się pierwsze przystawianie do piersi.

I okres porodu

Pierwszy okres porodu rozpoczyna się od regularnej akcji skurczowej. Należy wówczas liczyć czas między skurczami. Jeśli przerwy są tak samo długie i wynoszą ok 10 minut, oznacza to, że należy zacząć szykować się do szpitala. Należy zabrać całą wyprawkę, potrzebne dokumenty, takie jak: dowód osobisty, wyniki badań, w tym grupy krwi, wynik posiewu w kierunku GBS i ewentualnie skierowanie do szpitala, które powinien wystawić lekarz prowadzący, gdy zbliża się termin porodu.

Czas trwania I okresu porodu jest indywidualny. U pierwiastek, czyli kobiet, które rodzą po raz pierwszy, zazwyczaj jest znacznie dłuższy niż w przypadku kobiet, które rodzą kolejne dziecko. Gdy kobieta zostaje przyjęta na oddział porodowy, co około 40–60 minut podpinany jest aparat kardiotokograficzny (KTG) monitorujący akcję serca płodu oraz akcję skurczową mięśnia macicy. Jeśli zapis jest prawidłowy, aparat odłączany jest po około 30 minutach. Położne monitorują tętno płodu co 15 minut między zapisami KTG. W tym czasie również regularnie badane jest rozwarcie szyjki macicy.

„Kryzys 7 centymetra” jest sytuacją, kiedy kobiety nie mają już siły. Są zmęczone, poddają się, często decydują się na znieczulenie zewnątrzoponowe (ZOP). Polega to na wprowadzeniu cewnika do przestrzeni zewnątrzoponoweji podaniu odpowiednich leków, dzięki temu kobieta nie czuje bólu, natomiast czuje, kiedy występują skurcze. Znieczulenie najczęściej jest zakładane między 5 a 8 cm rozwarcia. Zbyt wczesne znieczulenie hamuje niekiedy akcję skurczową. W tym czasie również wykorzystywane są niefarmakologiczne metody łagodzenia bólu porodowego. Pierwszy okres porodu kończy się z chwilą osiągnięcia pełnego rozwarcia.

II okres porodu

Drugi okres porodu trwa do 120 minut. Jednak w praktyce lekarze starają się nie przekraczać 1,5 godziny. Jest to tzw. rzeczywiste rodzenie dziecka. Może dojść wówczas do powikłań okołoporodowych, takich jak: dystocja barkowa, złe ułożenie w kanale rodnym, silny ucisk na pępowinę, która jest owinięta wokół szyi, czy niedotlenia organizmu dziecka. W tym czasie przy porodzie powinien być obecny lekarz dyżurujący. Bardzo ważne jest, aby mimo ogromnego bólu położnica współpracowała z położną, a w krótkich przerwach między skurczami oddychała głęboko, by dotlenić dziecko, oraz maksymalnie się relaksowała. Jeśli skurcze są niewystarczająco mocne, by „wypchnąć” dziecko, często podłącza się kroplówkę 500 ml 0,9% NaCl z 5 lub 10 j.m. oxytocyny. Drugi okres porodu kończy się w momencie urodzenia dziecka i odcięcia pępowiny (odpępnienia).

III okres porodu

Trzeci okres porodu polega na urodzeniu popłodu, czyli łożyska wraz z pozostałością po błonach płodowych, oraz zszyciu obrażeń krocza, do których doszło w trakcie rodzenia dziecka. Jeśli urodzi się kompletne łożysko i rany krocza zostaną zaopatrzone, ten okres porodu kończy się. Jeśli jednak w jamie macicy zostanie jakikolwiek fragment łożyska, należy go jak najszybciej usunąć. Wykonywane jest to w znieczuleniu ogólnym. Pozostawienie części popłodu w ciele kobiety po porodzie grozi poważnym zakażeniem, a nawet sepsą, gdyż resztki łożyska zaczynają obumierać i gnić.

IV okres porodu

Ten okres trwa dokładnie 2 godziny. Jeśli dziecko jest zdrowe, położna pomaga mamie przystawić je do piersi. Pokazuje różne pozycje do karmienia i stymuluje dziecko do ssania. Nauka karmienia piersią, pobudzanie laktacji kontynuowane jest na oddziale położniczo-noworodkowym. Położna podczas czwartego okresu porodu kontroluje podstawowe parametry życiowe kobiety, takie jak: temperatura ciała, ciśnienie tętnicze krwi oraz tętno. Dodatkowo sprawdza, czy macica prawidłowo się obkurcza, oraz ocenia ilość i jakość odchodów, czyli krwi wypływającej z pochwy po porodzie.

Najnowsze