Przejdź do treści

Terapia strategiczna, czyli instrukcje dla rodziny

Terapia strategiczna, czyli instrukcje dla rodziny
Terapia strategiczna. Ilustracja: Magdalena Pankiewicz | www.magdalenapankiewicz.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Chora kobieta stoi z kubkiem w ręku i chusta na głowie i patrzy przez okno
Przełom w leczeniu chorób nowotworowych. „Ostatnia nadzieja dla pacjentów bez nadziei”
Kobieta w ciąży trzyma w ręku zdjęcie z badania USG
Rezygnacja z Banku Tkanek Germinalnych. Czy jest szansa dla kobiet chorych na raka?
kobieta używająca mikroskopu
Leki na cukrzycę i nadciśnienie sposobem na raka?
wegański stek wydrukowany w drukarce 3D
Wegański stek z drukarki 3D
Białe rzeźby przedstawiające troje młodych lduzi siedzących na ławce i patrzących w telefony. Telefony oświetlają ich twarze.
Jak bardzo jesteśmy uzależnieni od smartfonów? Zobacz wymowną rzeźbę

Psychoterapia strategiczna, jedna z odmian terapii systemowej, jest także nazywana terapią nastawioną na rozwiązanie problemu.

Powstała, gdy przedstawiciele szkoły komunikacyjnej, m.in. Haley, Watzlawick, Weakland, zaczęli wypracowywać nową, najbardziej dyrektywną (czyli dopuszczającą wskazówki lub instrukcje terapeuty) metodę pracy z rodzinami.

Terapia strategiczna – główne założenia

Rodzina jest postrzegana jako system (patrz: Terapia systemowa), w którym dochodzi do interakcji między jego członkami. Każda rodzina ma skłonność, by powtarzać konkretne wzorce zachowań (tzw. sekwencje zdarzeń). Przyczyną problemu rodziny nie jest szczególne wydarzenie ani osoba (np. chory pacjent, z którego powodu rodzina zgłosiła się na terapię). Przyczyny szuka się raczej w zaburzonym funkcjonowaniu całej rodziny. Rodzina poprzez utrwalone wzorce interakcji podtrzymuje objawy pacjenta i wspiera patologiczny system. Zachowanie jednej osoby może równocześnie być reakcją na zachowanie partnera, wzmacniać jego zachowania i być bodźcem do kolejnego zachowania. Na przykład jeżeli ojciec jest wycofany lub nieszczęśliwy, a dziecko źle się zachowuje, żadne z tych zachowań nie jest traktowane jako przyczyna lub skutek.

Terapia strategiczna – dla kogo?

Na tę formę terapii kierowane są często rodziny uważane za najtrudniejsze, kiedy zawiodły inne formy pomocy psychologicznej. Są to najczęściej rodziny oporne na zmianę, o dużym nasileniu dysfunkcji, z chronicznie istniejącym problemem, z bogatą historią dotychczasowych terapii („narkomani terapii”) albo „zabójcy terapeutów”, tzn. eksperci od unikania kontroli terapeutów, od dyskwalifikowania, ignorowania rad i uruchamiania systemów obrony.

Terapia strategiczna – cele i efekty

Terapeuci rodzinni są w małym stopniu zainteresowani diagnozą i tworzeniem teorii. Zdecydowanie większy nacisk kładą na szybką i skuteczną interwencję.

W tym podejściu zakłada się, że zmiana patologicznych zachowań, tzw. sekwencji zdarzeń, poprawi ogólne funkcjonowanie rodziny. Terapia ma być pomocna w wyjściu z impasu, w którym znalazła się rodzina, co ma jej zapewnić przejście do następnego etapu rozwoju. Ingerencja terapeuty powinna przekształcić utarte wzorce interakcji i zmienić schematy działania rodziny.

Terapia strategiczna – ograniczenia

Metody terapii strategicznej są krytykowane za to, że terapeuta zbyt mocno ingeruje w zachowania rodziny (poucza i instruuje). Według krytyków to umożliwia manipulację.

Terapia strategiczna – metoda

Psychoterapeuci pracują z całą rodziną. Mogą jednak organizować specjalne spotkania wyłącznie z parą małżeńską. Posunięcia terapeutyczne są zwykle starannie przygotowane w czasie dyskusji w zespole klinicznym.

Terapeuci strategiczni unikają stawiania diagnozy: sądzą, że jej postawienie może prowadzić do „tworzenia” problemu. Koncentrują się natomiast na rozwiązaniach i celach do osiągnięcia. Zazwyczaj już na pierwszej sesji terapeuta prosi członków rodziny o jasne, konkretne zdefiniowanie głównego problemu.

W terapii strategicznej terapeuta intensywnie instruuje rodzinę, co jej członkowie mają robić w czasie sesji terapeutycznej i/lub poza nią (wyznacza zadania domowe).

Terapia strategiczna – czas

Terapia strategiczna jest terapią krótkoterminową. Liczba sesji może mieścić się w granicach od kilku do kilkunastu. 

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Zainteresują cię również:

Męźczyzna przy porodzie

Co czuje ojciec w trakcie porodu? Zobacz galerię pełną emocji

Białe rzeźby przedstawiające troje młodych lduzi siedzących na ławce i patrzących w telefony. Telefony oświetlają ich twarze.

Jak bardzo jesteśmy uzależnieni od smartfonów? Zobacz wymowną rzeźbę

rodzina przy świątecznym stole robią sobie zdjęcie

„Czy my się znamy?” Świąteczna reklama Ikea pokazała smutną prawdę o relacjach

Kilka faktów o (nie)przytulaniu

„Chcę dobrze myśleć o seksie”

Kobieta siedzi na kanapie i trzyma kieliszek wina

Alkoholizm u kobiet. Psycholog: nagromadzenie potrzeb często prowadzi do zmęczenia, wówczas „pomocny” okazuje się alkohol

Kasia, ratowniczka medyczna: człowiek ma potrzebę, żeby znowu pod tę granicę życia i śmierci podjechać

Kłócisz się z partnerem? Postarajcie się o konstruktywną awanturę

Dziewczyna w żółtym swetrze przed komputerem

– Do pasji w pracy trzeba podchodzić ostrożnie. Psycholog Sylwia Michalczyk o pracoholiźmie

Seks poprawia pamięć!

Efekt Oprah

Dziewczyna leżąca na kanapie

„Depresja. Rozumiesz – pomagasz”. Świetna kampania społeczna o depresji