Przejdź do treści

Dysplazja stawu biodrowego

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Chora kobieta stoi z kubkiem w ręku i chusta na głowie i patrzy przez okno
Przełom w leczeniu chorób nowotworowych. „Ostatnia nadzieja dla pacjentów bez nadziei”
Kobieta w ciąży trzyma w ręku zdjęcie z badania USG
Rezygnacja z Banku Tkanek Germinalnych. Czy jest szansa dla kobiet chorych na raka?
kobieta używająca mikroskopu
Leki na cukrzycę i nadciśnienie sposobem na raka?
wegański stek wydrukowany w drukarce 3D
Wegański stek z drukarki 3D
Białe rzeźby przedstawiające troje młodych lduzi siedzących na ławce i patrzących w telefony. Telefony oświetlają ich twarze.
Jak bardzo jesteśmy uzależnieni od smartfonów? Zobacz wymowną rzeźbę

Dysplazja stawu biodrowego to wrodzone, wadliwe ukształtowanie biodra, które wynika z niedorozwoju panewki stawowej. Choroba uznawana jest za jedną z najczęściej spotykanych wad wrodzonych ludzi rasy białej. Uważa się, że ma podłoże genetyczne.

Rozwija się głównie w okresie płodowym. Częściej występuje u dziewczynek niż u chłopców. Może dotyczyć jednego lub dwóch stawów. Zdarza się, że współistnieje z innymi wadami wrodzonymi.

Istnieją dwie postacie schorzenia – typowa dysplazja, która charakteryzuje się nieprawidłowym ukształtowaniem biodra, oraz dysplazja z przemieszczeniem głowy kości udowej poza panewkę. Częściej noworodek rodzi się z wadą bez przesunięcia biodra. W okresie płodowym staw rozwija się w pozycji zgiętej, dlatego noworodek broni się przed niebezpiecznym ruchem i utrzymuje biodra w fizjologicznym ugięciu. W okresie poporodowym należy unikać zbędnego prostowania stawów.

Główne objawy schorzenia to niestabilność i przeskakiwanie biodra oraz wystawanie głowy kości udowej dziecka poza staw biodrowy. Mogą występować także: względne skrócenie nogi, ograniczenie odwodzenia w stawie, zwiększona rotacja wewnętrzna, zmniejszona ruchomość oraz asymetria udowych, pachwinowych i pośladkowych fałdów tłuszczowych noworodka.

Wczesne zdiagnozowanie i leczenie zaburzenia umożliwia kierowanie rozwojem wadliwego biodra i daje szansę na pełne wyeliminowanie wady. Leczenie polega na powolnym i stopniowym zmniejszaniu oporu skróconych mięśni, które są odpowiedzialne za ograniczenia ruchu. Najważniejsze jest umieszczenie głowy kości udowej na dnie panewki. Odciąża to wadliwy górny brzeg stawu. Do utrzymania odpowiedniego ustawienia biodra stosuje się różnego rodzaju rozwórki, np. poduszkę Frejki, uprząż Pawlika lub szynę Koszli.

Nieodpowiednio leczona dysplazja może doprowadzić do zwichnięcia stawu biodrowego i dalszego pogłębienia wady. Gdy dojdzie do podwichnięcia lub zwichnięcia głowy kości udowej, wymagane jest leczenie operacyjne.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Kciuk smartfonowy – gdy boli od telefonu

Olaf: hulajnoga z walizką

Olaf: hulajnoga z walizką

Zajęcia pozaszkolne: ruch rządzi! Cz. 1

Zajęcia pozaszkolne: ruch rządzi! Cz. 1

Skolioza

Osteporoza

Krzywica

Złamania kości

Reumatoidalne zapalenie stawów

dłonie

Drętwienie rąk – o jakich zmianach w organizmie świadczy?

probówki

Morfologia krwi – dlaczego warto wykonywać badanie regularnie?

kobiete w ciazy boli brzuch

Ból jajnika w ciąży – jakie są przyczyny i sposoby łagodzenia dolegliwości?

wysypka

Bostonka u dziecka – przyczyny, objawy i leczenie choroby bostońskiej