Przejdź do treści

Zespół Cotarda – przyczyny i objawy. Na czym polega ta psychoza wieku starczego?

Stary człowiek siedzi z laską, obok niego siedzi młoda kobieta w niebieskiej bluzce, która się uśmiecha do obiektywu.
Fot. Photographee.eu/AdobeStock
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Ktoś cię skrzywdził i nie potrafisz o tym zapomnieć? Zamiast pielęgnować w sobie urazę, wybacz. Dla siebie!
Reklamy fast foodów mogą zostać zakazane w Wielkiej Brytanii. To plan walki z epidemią otyłości wśród dzieci. Brawo!
mama i córka
A ty, jako dorastająca dziewczyna, czego nie usłyszałaś od swojej mamy na temat cielesności, okresu czy seksu?
5 jogicznych zasad zdrowego i długiego życia. Skorzystaj z porad Kasi Bem
„Nie, nie spodziewasz się dziecka. To tylko ciąża spożywcza”. O dolegliwościach układu pokarmowego opowiada lekarka Małgorzata Ponikowska

Zespół Cotarda zaliczany jest do psychoz wieku starczego. Chory uważa się za osobę zmarłą. Wydaje mu się, że jego ciało przechodzi już procesy gnilne i ulega rozpadowi. Schorzenie określane jest czasem jako urojenie śmierci.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

Marta Dąbrowska
lekarz

Zespół Cotarda należy do bardzo rzadkich chorób występujących głównie u osób starszych z pierwszymi objawami otępiennymi. Chorobę tę określa się jako urojenia nihilistyczne. Objawy zespołu Cotarda dotyczą urojeń psychicznych. Chory jest przekonany o tym, że nie żyje i znajduje się na świecie wyłącznie przez nieporozumienie, a jego ciało zaczyna gnić. Cierpiący na to schorzenie mają tendencję do wyrzekania się własnej osoby – urojenia negacyjne. Przypadków zespołu Cotarda jest jednak niewiele.

Przyczyny zespołu Cotarda

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska naukowca Julesa Cotarda – francuskiego neurologa – żyjącego w XIX w., który po raz pierwszy na łamach literatury naukowej opisał to zjawisko. Dokładne przyczyny zespołu Cotarda nie są do końca poznane. Uważa się jednak, że może on być następstwem schizofrenii lub ciężkiej postaci depresji, podczas których dochodzi do wielu nieudanych prób samobójczych. Często chory wmawia sobie, że udało mu się odebrać sobie życie, jednakże jego ciało nie może przejść „na drugą stronę”. Winą obarcza się wady anatomiczne lub mechaniczne albo neurodegeneracyjne uszkodzenia tkanki mózgowej. Główny nacisk kładzie się na struktury znajdujące się w układzie limbicznym, odpowiedzialnym m.in. za stany emocjonalne człowieka. Ośrodek ten łączy się za pomocą dróg i zawiłych szlaków neuronalnych z ośrodkiem rozpoznawania twarzy. Inna teoria mówi o uszkodzeniu jąder podstawnych (atrofii), które odpowiedzialne są za chociażby procesy pamięci oraz zachowania pod wpływem emocji. Istnieje również hipoteza, jakoby zespół Cotarda był konsekwencją poważnego zatrucia i zaburzenia metabolizmu.

Starość zaczyna się od mózgu

Objawy zespołu Cotarda

Czytając o przypadkach ludzi cierpiących na zespół Cotarda, na myśli przychodzą filmy o zombie. I faktycznie, objawy mogą przywodzić na myśl wymyślone postaci z kultowych horrorów. Osoby z zespołem Cotarda są przekonane o tym, że nie żyją. Choremu brakuje tożsamości. Nie bez znaczenie pozostaje obniżony próg czucia bólu oraz zaburzona percepcja. W związku z tym chory jest przekonany, że nie czuje bicia własnego serca i nie ma w sobie narządów. Jego ruchy zaczynają przypominać ruchy „żywych trupów”, stąd też inne określenie na tę chorobę – zespół chodzącego trupa. Co więcej, chory odczuwa silną więź z umarłymi i nierzadko twierdzi, że utrzymuje z nimi stałe kontakty. Często przebywa na cmentarzu, twierdząc, że jest on jego właściwym domem. Niski próg bólu może doprowadzić do ataków samookaleczających. Aby udowodnić swoją tezę, chory może również targnąć się na własne życie. Chorzy nie wykazują zainteresowania rzeczami doczesnymi. Zaniedbują higienę i odżywianie się. Z powodu głodu i ogólnego wycieńczenia dochodzi do rozwoju halucynacji i pogłębienia się urojeń. Halucynacje mogą mieć charakter zarówno słuchowy, jak i wzrokowy. Ogarnięci chorobą mogą twierdzić, że słyszą głosy z zaświatów lub są stale odwiedzani przez umarłych. Typowy dla zespołu Cotarda jest nasilone poczucie winy, które wywołuje lęki i niepokój.

Zobacz także

Leczenie zespołu Cotarda

Rozpoznanie zespołu Cotarda odbywa się u psychiatry lub psychologa na podstawie występowania bardzo specyficznych objawów. Mimo stosunkowo łatwej diagnozy, leczenie nie jest łatwe. Często łączy się farmakologię i psychoterapię. Istnieją również doniesienia o skuteczności stosowania elektrowstrząsów. W związku z tym, że choroba często towarzyszy depresji i istnieje duże ryzyko prób samobójczych, lekami pierwszego wyboru są zwykle środki przeciwdepresyjne. Pomocne mogą okazać się leki stabilizujące nastrój, a także przeciwpsychotyczne. Na ogół wprowadza się leczenie kilkoma środkami naraz wraz z psychoterapią. Warto jednak zaznaczyć, że psychoterapia jest procesem długotrwałym i wymaga od chorego systematyczności i cierpliwości. Stanowi to pewien problem u osób z zespołem Cotarda, którzy negują własną chorobę i często nie wyrażają chęci na podjęcie leczenia u psychiatry.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

Top 5 produktów na dobry nastrój. Co poprawia nam samopoczucie?

Gorsza od innych. Jak żyć z kiepskim poczuciem wartości?

Anhedonia – gdy nic nie cieszy

Nic mnie nie cieszy. Czy to już depresja?

„Im więcej zrobimy dla siebie w wieku średnim, tym większe mamy szanse na udaną starość. Na swoją starość pracujemy też tym, jacy jesteśmy dla ludzi”. O depresji ludzi starych rozmawiamy z prof. Dominiką Dudek

Masz dzisiaj bardzo kiepski dzień? Przeczytaj 10 zdań mądrych kobiet, które motywują ludzi z dołkiem

„Przed ostatnim epizodem pomyślałam, że kolejnego nie przeżyję. Ale dziś myślę, że przeżyję, tylko wcześniej pójdę po pomoc”. Alicja o wychodzeniu z depresji

Kobieta z nadżerką podczas konsultacji lekarskiej.

Nadżerka – objawy, przyczyny i sposoby leczenia

Chirurdzy podczas operacji.

Czym zajmuje się chirurg i w jakich dziedzinach może się specjalizować?

Kobieta omawia z lekarką wynik scyntografii kości.

Scyntygrafia kości – na czym polega badanie i jak interpretować wyniki?

Laborantka trzymająca w dłoni pojemniczek z moczem.

Śluz w moczu – przyczyny, objawy i leczenie. Czy pasma śluzu w moczu zawsze świadczą o chorobie?

Kobieta z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi spoglądająca przez okno.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – objawy i standardowe metody leczenia

Kobieta z atopią podczas badania dermatologicznego.

Atopowe zapalenie skóry – objawy, przyczyny i leczenie. Pielęgnacja skóry atopowej.

Kobieta z bólem zęba rozmawia z dentystą przed zabiegiem ekstrakcji zęba.

Ekstrakcja zęba – jak wygląda proces usuwania zębów u chirurga i czego trzeba unikać po zabiegu?

Kobieta z rakiem przełyku podczas konsultacji lekarskiej.

Rak przełyku – nowotwór złośliwy o wielostopniowym rozwoju. Przyczyny, objawy i leczenie nowotworów przełyku

Kobieta hamująca krwotok z nosa chusteczką.

Krwotok z nosa: przyczyny, objawy, pierwsza pomoc. Jak można zapobiec takim krwotokom?

Kobieta podczas USG dopochwowego.

USG dopochwowe – bezpieczne i bezbolesne badanie profilaktyczne umożliwiające ocenę wewnętrznych narządów płciowych

ilustracja 3D nerek

Guz prawego i lewego nadnercza – jak wygląda leczenie?

ilustracja wątroby w rękach lekarza, 3D

Bilirubina całkowita – badanie, normy. O czym świadczy podwyższona bilirubina całkowita?

Lampka wina i kobieta patrząca się przez okno

Zespół Otella – jakie są przyczyny, objawy i sposoby leczenia choroby?

test na cholesterol

Lipidogram – jak interpretować wynik profilu lipidowego?

kobieta mierząca poziom cukru we krwi

Hiperinsulinemia – czy warto ją diagnozować? Jakie leczenie podjąć?

test na kwasice mleczanową

Kwasica mleczanowa w cukrzycy – jakie daje objawy i jakie leczenie podjąć?

kobieta z zasłoniętymi oczami

Habituacja – czym jest i jaki ma wpływ na zmysły człowieka?

grupa lekarzy

Neonatolog – specjalista dla najmłodszych dzieci