Przejdź do treści

Przyczyny, objawy oraz leczenie trichotillomanii. Choroby współtowarzyszące

kobieta ciągnąca się za włosy
Fot. Korn V. / stock.adobe.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Twoja przyjaciółka się kaleczy
Twoja przyjaciółka się kaleczy? Oto 5 rzeczy, które warto jej powiedzieć, a także 3, których mówić nie wolno
Jak schudnąć, gdy masz 20, 30, 40 lat?
Jak bezpiecznie i skutecznie się odchudzać, gdy masz 20, 30, 40 lat?
Wegetariańskie leczo - papryka górą!
Przepis na wegetariańskie leczo z papryką
Ćwiczenia na wzmocnienie pleców. Propozycje trenerki Kasi Bigos
chrapanie
Kilka faktów o chrapaniu. Sprawdź, czy to dotyczy twojego chłopaka albo ciebie

Trichotillomania to przymus wyrywania włosów, którego doświadcza osoba cierpiąca na tę chorobę. Zaburzenie to może wynikać z czynników zarówno psychogennych, jak i o podłożu psychosomatycznym. Leczenie wymaga mocnego zaangażowania ze strony chorego – równego temu, które wymagane jest w terapiach uzależnień.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

Agnieszka Widera
lekarz

Trichotillomania to nazwa zaburzenia polegającego na wyrywaniu włosów. Chory nie jest w stanie powstrzymać się przed wyrywaniem włosów zarówno z głowy, jak i brwi czy rzęs, zdarzają się również przypadki wyrywania włosów z innych okolic ciała, również intymnych.

ratownik medyczny trzymający fiolkę z napisem psychologiczne wsparcie

Trichotillomania w historii

Trichotillomania to zaburzenie znane od wieków, a jego występowanie w czasach starożytnych potwierdzają nie tylko źródła o charakterze czysto literackim i powieściowym (takie jak Iliada czy Biblia), ale też pisma znanych lekarzy, np. Hipokratesa.

Świadectwem świadomości społeczeństwa w kontekście występowania zaburzenia, dopiero w czasach współczesnych nazwanego trichotillomanią, jest wielokrotne użycie motywu „rwania wszystkich włosów z głowy” u pisarzy takich jak Szekspir, gdzie motyw ten używany jest zwykle w sytuacjach stresowych, które są udziałem bohatera.

Przyczyny trichotillomanii oraz choroby współtowarzyszące

Trichotillomania należy do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych i jak większość z nich ma podłoże psychogenne. Przyczyn tej choroby lekarze doszukują się między innymi w zmianach chemicznych w mózgu lub (w przypadku podłoża biologicznego) w mutacji genowej. Trichotillomania może być również wynikiem depresji, występowania zespołu Tourette’a (zespół tików nerwowych), a także efektem traumatycznych doświadczeń (takich jak m.in. przemoc psychofizyczna czy seksualna). Obecnie naukowcy coraz częściej zaznaczają, że skłonności do zapadania na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne oraz na inne choroby psychiczne może być kwestią dziedziczną.

Trichotillomania ma wiele chorób współtowarzyszących oraz dolegliwości, które są jej skutkiem. Wśród podstawowych zaburzeń, które mogą towarzyszyć trichotillomanii, znajduje się trichofagia, czyli obsesyjny przymus zjadania własnych włosów. Wśród skutków tego zaburzenia podaje się natomiast czynniki takie jak bóle głowy i problemy ze snem, które mogą być wynikiem nie tylko podrażnionej skóry, ale również obsesyjnych myśli. Wśród objawów towarzyszących trichotillomanii znajdują się również objawy fizjologiczne, takie jak nudności, bóle brzucha czy poczucie dezorientacji, a wraz z nim osłabienie zdolności koncentracji oraz zapamiętywania.

Zobacz także

Objawy trichotillomanii

Trichotillomania dotyczy zarówno dorosłych, jak i dzieci. Największy odsetek zachorowań odnotowuje się jednak wśród dzieci 12-,13-letnich. Ocenia się również, że aż 5% populacji może być dotkniętej tym zaburzeniem, z czego 90% to kobiety.

Zmiany u chorych na trichotillomanię bardzo łatwo zauważyć. Chorzy wprawdzie starają się ukrywać skutki swojej choroby, nie jest to jednak w 100% możliwe. Często wyrywają sobie nie tylko włosy z głowy, ale również z brwi czy rzęs, co stanowczo wyklucza schorzenia układu endokrynnego i wskazuje na trichotillomanię.

Oprócz chorób autoimmunologicznych trichotillomanię można pomylić również z zapaleniami skóry lub ze stanami, w których wyrywanie włosów jest skutkiem omamów lub urojeń. W takim przypadku lekarz musi stwierdzić, jakie zaburzenia leżą u podstawy braku włosów. Następnie chorego kieruje się do endokrynologa, dermatologa lub psychiatry i psychoterapeuty.

Leczenie trichotillomanii – leki i psychoterapia

Po diagnozie trichotillomanii leczenie odbywa się zwykle za pomocą psychoterapii, często również przy pomocy środków farmakologicznych. W leczeniu psychoterapeutycznym najbardziej skuteczna i najczęściej używana jest terapia poznawczo-behawioralna, której celem jest wspólne znalezienie źródła zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych w postaci trichotillomanii. Następnie pacjent musi przepracować swój problem oraz nauczyć się radzić sobie w codziennym życiu z sytuacjami, które wywołały u niego trichotillomanię, lub pogodzić się z nimi, jeżeli choroba jest np. wynikiem traumy. Kolejne kroki terapii dobierane są bardzo indywidualnie, a zarówno lekarz psychiatra, jak i psychoterapeuta traktują każdego pacjenta i każdy przypadek bardzo indywidualnie.

Nieraz w leczeniu podaje się leki antydepresyjne, ze względu na diagnozowaną często przy okazji trichotillomanii depresję. W terapii, tak jak przy każdym schorzeniu związanym z depresją, najważniejsze jest aktywne wsparcie osób bliskich. Może to wymagać między innymi pojawienia się z chorym na zajęciach oraz nauce radzenia sobie z napadami trichotillomanii u osoby bliskiej.

Podczas procesu leczenia trichotillomanii pacjenci często zadają sobie pytanie, czy włosy odrosną. Na szczęście z tym raczej nie ma problemu, jeśli chodzi o włosy na głowie. Różnie bywa natomiast z rzęsami czy brwiami i jest to sprawa bardzo indywidualna.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Polecamy

„Zajęcia jogi śmiechu działają jak masaż twarzy, a przecież śmiech prostuje opadające kąciki ust. Po co myśleć o zmarszczkach? Ważniejsze jest życie pełne radości” – mówi Piotr Bielski, jogin śmiechu

„Ja nie lubię swojego brzucha. Mam sobie wmawiać, że jest zajebisty, jak nie jest? Ale nie jest tak słaby, żebym miała się go bardzo wstydzić i nie wychodzić na plażę” – mówi Ewa Zakrzewska, modelka plus size

„Jesteśmy w światowej czołówce, jeśli chodzi o spożywanie cukru. Jesteśmy jedną z najszybciej tyjących narodowości na świecie!” – mówi Agnieszka Wiśniewska, założycielka Fundacji Szczęśliwi Bez Cukru

„W pierwszej kolejności pobiera się serce, następnie płuca, wątrobę, trzustkę i na końcu nerki”. Panna Chirurg, czyli dziewczyna przy stole operacyjnym, opowiada jak wygląda procedura przeszczepiania

Zainteresują cię również:

Migrena na talerzu. Czego nie jeść, by uniknąć bólu głowy?

Masz zaburzenia lękowe? Wydaje ci się, że nie jesteś nikomu potrzebna? Zobacz ilustracje, które powinna zobaczyć każda osoba z problemami zdrowia psychicznego

kobieta ucząca się reanimacji

Reanimacja a resuscytacja. Jaka jest różnica? Jak je przeprowadzić?

kobieta w stanie lękowym

Stany lękowe – jak i dlaczego powstają? Pokonywanie lęku

Jak pomóc, gdy ktoś się zadławi?

Biegacz ze zdjętymi butami sportowymi i skręconą kostką siedzi na ziemi

Objawy i sposoby leczenia skręconej kostki

kobieta na ćwiczeniach

Tiki nerwowe – jakie są przyczyny, rodzaje i objawy powtarzalnych ruchów mięśni?

Dziewczyna z długimi włosami, uśmiecha się i pokazuje język

Co można wyczytać z języka? Kolor, nalot i faktura mówią dużo o twoim stanie zdrowia

ilustracja przedstawiająca neuroprzekaźniki

Rola neuroprzekaźników w poprawnym funkcjonowaniu organizmu

ilustracja ukazująca leukocyty

Co to są leukocyty? Funkcje białych krwinek oraz przyczyny ich nieprawidłowych wyników

kobieta cierpiąca na leukoplakię otwiera usta

Leukoplakia – jakie czynniki predysponują do jej powstania? Czym jest stan przedrakowy?

lekarz przeprowadzający badania genetyczne

Jak przebiegają badania genetyczne i jakie choroby pozwalają wykryć?

Neurolog omawia z pacjentką wyniki badań

Neurolog, czyli specjalista od schorzeń i chorób układu nerwowego. Jakie dokładnie leczy choroby?

różne rodzaje opatrunków w postaci plastrów i bandaża

Opatrunki – rodzaje, wskazania oraz sposób doboru odpowiedniego środka

Wykonywanie badania elektromiograficznego

Badanie EMG – elektromiografia. Jak wygląda badanie i jakie są wskazania?

Zabieg wstrzykiwania toksyny botulinowej

Toksyna botulinowa w praktyce neurologicznej oraz kosmetologii

Pływające bakterie na odporność

Co to jest immunologia i jakie są jej rodzaje? Badania immunologiczne w diagnostyce

kobieta leży na stole do masażu i korzysta z talasoterapii

Talasoterapia – co to jest i jak działa? Czy zabiegi talasoterapii są skuteczne?

leki psychotropowe w postaci tabletek wysypane na stół

Działanie leków psychotropowych. Przebieg leczenia, skutki uboczne, efekty

Badanie psychologiczne u psychologa

Jak wyglądają badania psychologiczne kierowców oraz w wojsku?

kobieta cierpiąca na abulię spogląda z balkonu na ulicę

Abulia jako przykład zaburzeń woli i aktywności złożonej

kobieta dotyka szyi aby sprawdzić, czy nie znajdują się na niej wole tarczycy

Wole tarczycowe – jakie są przyczyny powiększenia się tarczycy?

Badanie mające sprawdzić czy chory potrzebuje kolostomii

Czym jest kolostomia i jak wygląda życie po zabiegu? Wskazania do wykonania kolostomii

kobieta pokazuje w jaki sposób wykonywać sztuczne oddychanie

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa – jak wykonać sztuczne oddychanie i masaż serca?