Przejdź do treści

Sepsa – przyczyny, diagnostyka i leczenie. Jakie są objawy tego zakażenia?

bakterie we krwi, w 3D
Fot. royaltystockphoto / stock.adobe.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Nie nudź się treningiem – wykorzystaj gumy
Lato z klimą. Jak przetrwać i nie zachorować?
Fot: Unsplash
PCOS a spożywanie węglowodanów. Dietetyczka „Keep Fit In Style” objaśnia, jak powinna wyglądać dieta
Kobiecość to dla mnie… Kaja Szulczewska, założycielka „Ciałopozytyw” i jej definicja kobiecości
Komar azjatycki dotrze do Polski? Już jedno ukłucie tego owada może zabić. Entomolog wyjaśnia, jak go rozpoznać

Sepsa, inaczej posocznica, jest specyficzną reakcją organizmu na zakażenie. Choć nie jest to odrębna jednostka chorobowa, to i tak może doprowadzić do śmierci chorego. Objawem sepsy jest niewydolność wielonarządowa powstała na skutek krążących we krwi cytokin zapalnych. Leczenie posocznicy poprzedza szczegółowa diagnostyka laboratoryjna.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

lek. Marta Dąbrowska
Marta Dąbrowska
lekarz

Przyczyny występowania charakterystycznych dla sepsy objawów nie zostały wyjaśnione. Liczba drobnoustrojów, które może je powodować, jest tak duża, że stanowi wyzwanie dla lekarzy. Wśród chorych na sepsę śmiertelność jest wysoka. W Polsce corocznie umiera na nią blisko 1000 osób.

bakterie sepsy we krwi 3D

Sepsa – co to jest?

Sepsa jest zespołem objawów, które pojawiają się na skutek ogólnoustrojowego zakażenia organizmu. W organizmie chorego dochodzi do nagromadzenia się cytokin zapalnych, czego rezultatem może być niewydolność wielonarządowa i śmierć pacjenta. Sepsa nie jest chorobą. To jedynie specyficzna reakcja organizmu na zakażenie, które na początku może wydawać się całkiem niewinne, a potem ma bardzo ostry przebieg.

Posocznica może zaatakować każdego. Z zakażeniem walczą zarówno dorośli, jak i dzieci. Stanowi zagrożenie dla życia, dlatego chory musi być niezwłocznie hospitalizowany. Ponieważ wiele osób wie, co to jest sepsa, są przerażeni i pełni obaw, gdy usłyszą diagnozę. Niestety nie ma gwarancji, że chorego da się uratować, choć jest wiele takich przypadków. Trudno też określić, jak długo rozwija się sepsa. Jest to zależne od rodzaju drobnoustroju, który spowodował zakażenie, ale na ogół ma ona bardzo gwałtowny przebieg.

Sepsa – przyczyny

Przyczyny powstawania sepsy są nieznane. Wiadomo tylko, że zakażenie pojawia się częściej u osób z osłabionym systemem odpornościowym, którego zadaniem jest chronić organizm przed infekcjami. Jeśli człowiek zachoruje, a jego odporność jest osłabiona, to we krwi dochodzi do namnażania się cytokin zapalnych. Ich nadmiar w organizmie powoduje zakażenie ogólnoustrojowe, czyli sepsę. Bakterie atakują wtedy nerki (urosepsa), wątrobę, układ oddechowy i układ krążenia.

Wiele osób pyta, czy sepsa jest zaraźliwa. Posocznicą nie można się zarazić, jeśli chory jest poddawany antybiotykoterapii.

Na sepsę narażone są najbardziej osoby z osłabionym układem immunologicznym, np:

  • osoby zarażone wirusem HIV,
  • chorzy po operacjach chirurgicznych,
  • dzieci nieszczepione zgodnie z programem szczepień ochronnych (u dzieci najczęstsza jest sepsa pneumokokowa i meningokokowa. Przy zakażeniu meningokokami podaje się antybiotyk wszystkim osobom, które miały kontakt z chorym),
  • osoby podróżujące do rejonów, w których zachorowania na sepsę są bardzo częste, np. Arabia Saudyjska, Afryka.

Rozpoznana sepsa powinna być natychmiastowo leczona.

Zobacz także

Sepsa – objawy

Pierwsze objawy sepsy wyglądają niepozornie, ponieważ przypominają infekcję. U chorego pojawia się gorączka lub nagły spadek temperatury i ogólne osłabienie. Czasem występują dreszcze i potworny ból mięśni oraz stawów przypominający grypę. U większości chorych można też zaobserwować wzrost tętna i dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Sepsa u dorosłych objawia się podobnie, jak u dzieci.

Zakażenie ogólnoustrojowe ma zazwyczaj gwałtowny przebieg, czego następstwem jest niewydolność wielonarządowa manifestująca się:

  • zaburzeniami czynności układu krążenia, a konkretnie hipotensją, czyli spadkiem ciśnienia skurczowego < 90 mm hg, lub < 70 mm hg utrzymującym się pomimo nawodnienia chorego,
  • zaburzeniami czynności układu oddechowego,
  • zaburzeniami pracy nerek – chory ma duże stężenie kreatyniny we krwi,
  • zaburzeniami metabolicznymi, np. kwasicą,
  • zaburzeniami homeostazy w postaci nieprawidłowej liczby płytek krwi w porównaniu z badaniem sprzed 24 godzin,
  • zaburzeniami pracy wątroby – wysokie stężenie bilirubiny,
  • zaburzeniami ze strony układu nerwowego – z chorym jest utrudniony kontakt, często majaczy lub jest w śpiączce.

U chorych pojawia się też charakterystyczna dla sepsy wysypka. Wybroczyny na skórze to sygnał, że organizm nie radzi sobie z zakażeniem. Wysypka jest bardzo częstym objawem sepsy u dzieci.

Sepsa – leczenie

Leczenie sepsy jest kilkuetapowe. Kluczowym zadaniem jest znalezienie czynnika chorobotwórczego, który przyczynił się do rozwoju zakażenia. Dzięki temu można wdrożyć skuteczną antybiotykoterapię. Zanim jednak to nastąpi, konieczne jest pobranie materiału do badań mikrobiologicznych i krwi do badań laboratoryjnych.

W leczeniu posocznicy wskazane są środki przeciwzapalne, np. ludzkie aktywowane białko C, które hamuje rozwój zakażenia. Podaje się je osobom z małopłytkowością, u których sepsa spowodowała zaburzenia homeostazy. Istotne jest także nawadnianie chorego i wyregulowanie jego ciśnienia tętniczego. Przy sepsie leczenie jest przyczynowe. Różne grupy leków są podawane zależnie od stanu ogólnego pacjenta. Posocznica jest zagrożeniem życia. Chorzy muszą przebywać na sali intensywnej opieki medycznej.

Na pytanie, czy sepsa jest uleczalna, trudno odpowiedzieć. U niektórych osób zakażenia ogólnoustrojowego nie udaje się opanować. W Polsce co roku umiera na sepsę blisko 1000 osób. Sepsie można próbować zapobiec dzięki szczepieniom ochronnym. Niestety nie ma szczepionek na wszystkie możliwe bakterie i czasem nie da się uniknąć zachorowania.

Bilbiografia

Przytrzymaj
i odkryj

J. Prus, E. Grześkowiak, Sepsa – podstawowe informacje dla farmaceutów, Gazeta Farmaceutyczna 2 (247) 26–28.
A. Szczeklik, Choroby wewnętrzne, A. Kubler , Sepsa i wstrząs septyczny, rozdział XI: 2063–2068, tom II, wyd I, Kraków 2006.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Polecamy

„Nie powinny odkładać ciąży kobiety ze schorzeniami ginekologicznymi – endometriozą, zaburzeniami endokrynologicznymi, na przykład zespołem policystycznych jajników” – mówi prof. Marzena Dębska

„Zajęcia jogi śmiechu działają jak masaż twarzy, a przecież śmiech prostuje opadające kąciki ust. Po co myśleć o zmarszczkach? Ważniejsze jest życie pełne radości” – mówi Piotr Bielski, jogin śmiechu

„Ja nie lubię swojego brzucha. Mam sobie wmawiać, że jest zajebisty, jak nie jest? Ale nie jest tak słaby, żebym miała się go bardzo wstydzić i nie wychodzić na plażę” – mówi Ewa Zakrzewska, modelka plus size

„Jesteśmy w światowej czołówce, jeśli chodzi o spożywanie cukru. Jesteśmy jedną z najszybciej tyjących narodowości na świecie!” – mówi Agnieszka Wiśniewska, założycielka Fundacji Szczęśliwi Bez Cukru

Zainteresują cię również:

Migrena na talerzu. Czego nie jeść, by uniknąć bólu głowy?

„W pierwszej kolejności pobiera się serce, następnie płuca, wątrobę, trzustkę i na końcu nerki”. Panna Chirurg, czyli dziewczyna przy stole operacyjnym, opowiada jak wygląda procedura przeszczepiania

kobieta ucząca się reanimacji

Reanimacja a resuscytacja. Jaka jest różnica? Jak je przeprowadzić?

kobieta w stanie lękowym

Stany lękowe – jak i dlaczego powstają? Pokonywanie lęku

Jak pomóc, gdy ktoś się zadławi?

Biegacz ze zdjętymi butami sportowymi i skręconą kostką siedzi na ziemi

Objawy i sposoby leczenia skręconej kostki

kobieta na ćwiczeniach

Tiki nerwowe – jakie są przyczyny, rodzaje i objawy powtarzalnych ruchów mięśni?

Dziewczyna z długimi włosami, uśmiecha się i pokazuje język

Co można wyczytać z języka? Kolor, nalot i faktura mówią dużo o twoim stanie zdrowia

ilustracja przedstawiająca neuroprzekaźniki

Rola neuroprzekaźników w poprawnym funkcjonowaniu organizmu

ilustracja ukazująca leukocyty

Co to są leukocyty? Funkcje białych krwinek oraz przyczyny ich nieprawidłowych wyników

kobieta cierpiąca na leukoplakię otwiera usta

Leukoplakia – jakie czynniki predysponują do jej powstania? Czym jest stan przedrakowy?

lekarz przeprowadzający badania genetyczne

Jak przebiegają badania genetyczne i jakie choroby pozwalają wykryć?

Neurolog omawia z pacjentką wyniki badań

Neurolog, czyli specjalista od schorzeń i chorób układu nerwowego. Jakie dokładnie leczy choroby?

różne rodzaje opatrunków w postaci plastrów i bandaża

Opatrunki – rodzaje, wskazania oraz sposób doboru odpowiedniego środka

Wykonywanie badania elektromiograficznego

Badanie EMG – elektromiografia. Jak wygląda badanie i jakie są wskazania?

Zabieg wstrzykiwania toksyny botulinowej

Toksyna botulinowa w praktyce neurologicznej oraz kosmetologii

Pływające bakterie na odporność

Co to jest immunologia i jakie są jej rodzaje? Badania immunologiczne w diagnostyce

kobieta leży na stole do masażu i korzysta z talasoterapii

Talasoterapia – co to jest i jak działa? Czy zabiegi talasoterapii są skuteczne?

leki psychotropowe w postaci tabletek wysypane na stół

Działanie leków psychotropowych. Przebieg leczenia, skutki uboczne, efekty

Badanie psychologiczne u psychologa

Jak wyglądają badania psychologiczne kierowców oraz w wojsku?

kobieta cierpiąca na abulię spogląda z balkonu na ulicę

Abulia jako przykład zaburzeń woli i aktywności złożonej

kobieta dotyka szyi aby sprawdzić, czy nie znajdują się na niej wole tarczycy

Wole tarczycowe – jakie są przyczyny powiększenia się tarczycy?

Badanie mające sprawdzić czy chory potrzebuje kolostomii

Czym jest kolostomia i jak wygląda życie po zabiegu? Wskazania do wykonania kolostomii

kobieta pokazuje w jaki sposób wykonywać sztuczne oddychanie

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa – jak wykonać sztuczne oddychanie i masaż serca?