Przejdź do treści

Sepsa

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kampania Fundacji Arena i Świat
Wspaniałe bohaterki w kampanii „Badaj się i żyj pełną piersią. Nie daj się rakowi”
Agnieszka Hyży o macierzyństwie: wszystkie jedziemy na tym samym wózku!
Michał Lipa o dodatkowych kilogramach w ciąży. Ile może przytyć ciężarna?
Fryzjerka znalazła dziwną plamkę na jej głowie. Okazało się, że po 13 latach ma nawrót raka
szczepionka
Grypa – dlaczego się szczepimy?

Sepsa, nazywana także posocznicą, to ogólnoustrojowa reakcja zapalna wywołana przez zakażenie bakteryjne, grzybicze lub wirusowe. Sepsa może doprowadzić do infekcji licznych narządów wewnętrznych, m.in. płuc, nerek oraz wątroby. Może wywołać także zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz układu moczowego. Według statystyk umiera aż 30 proc. osób z sepsą.

Sepsa najczęściej atakuje dzieci.

Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia sepsy to: zabiegi operacyjne, podeszły wiek, oparzenia, urazy, uprzednie leczenie sterydami oraz współistniejące choroby przewlekłe. Decydujące znaczenia ma kondycja organizmu – zachorowanie jest możliwe przy znacznym osłabieniu odporności. U osób z prawidłowo działającym układem immunologicznym może wystąpić tzw. sepsa meningokokowa, wywoływana przez drobnoustroje (meningokoki).

Początkowe objawy posocznicy to przede wszystkim: bardzo wysoka (ok. czterdziestu stopni) lub bardzo niska (nawet trzydzieści cztery stopnie) temperatura ciała. Występują także: wzmożona aktywność pracy serca, dreszcze, silny ból głowy, wymioty oraz nagłe duszności. Gdy zakażenie dostanie się do krwi, możemy mieć do czynienia z silnymi potami, wybroczynami, blednięciem, znacznym osłabieniem, światłowstrętem oraz zaburzeniami świadomości.

Jedynie szybko wykryta sepsa daje szansę na wyzdrowienie. Choroba może w krótkim czasie doprowadzić do niewydolności narządów wewnętrznych i śmierci. W ciągu ostatnich dwudziestu lat naukowcy przeprowadzili wiele badań klinicznych i przetestowali dużą liczbę leków na sepsę. Żaden nie okazał się wystarczająco skuteczny.

Leczenie posocznicy polega na stosowaniu antybiotyków, które zwalczają źródło zakażenia. Podtrzymuje się funkcje niewydolnych narządów wewnętrznych. Czasami konieczne bywa dożylne żywienie, dializoterapia, przetaczanie krwi, użycie respiratora oraz zastosowanie preparatów zawierających czynniki krzepnięcia.

Profilaktycznie powinniśmy dbać o swój układ immunologiczny. Sepsa nie wykształci się bez osłabienia odporności. By unikać zakażenia, należy pamiętać o podstawowych zasadach higieny. Zakażeniom meningokokami można skutecznie zapobiegać, stosując szczepienia ochronne.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy