Gwałtowny spadek liczby chorych na ospę wietrzną
Ospa wietrzna jest jedną z najczęściej występujących chorób zakaźnych wieku dziecięcego. U dorosłych występuje rzadziej, jednak ma wtedy zwykle o wiele cięższy przebieg. Jak jednak wynika z danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny, w 2021 roku w Polsce liczba przypadków ospy zmniejszyła się kilkukrotnie. W styczniu i lutym odnotowano 38 216 przypadków ospy wietrznej w Polsce. W 2021 roku zdiagnozowano 8 285 zakażeń, czyli mniej o blisko 30 tys. przypadków!
Gwałtowny spadek liczby chorych w głównej mierze ma związek z obecnie panującą pandemią COVID-19. Obostrzenia, jakie wprowadzono ponad roku temu w naszym kraju, m.in. zachowywanie dystansu, noszenie masek i ograniczenie kontaktów społecznych, nie pozwoliły na rozprzestrzenianie się także wirusa ospy wietrznej.
Rolki
Jak można się zarazić ospą wietrzną?
Określenie ospy jako “wietrznej” odnosi się do sposobu rozprzestrzeniania się choroby wraz z powietrzem nawet na odległość do kilkudziesięciu metrów. Wirus przedostaje się drogą kropelkową do górnych dróg oddechowych lub spojówek, skąd przechodzi do pobliskich węzłów chłonnych, następnie do śledziony i wątroby. Po namnożeniu, zakaża wiele tkanek i narządów, w tym komórki skóry i błon śluzowych. U około 20 proc. osób, wirus po fazie utajenia w komórkach nerwu rdzeniowego ulega po latach reaktywacji w postaci półpaśca. Do reaktywacji zakażenia przyczynia się obniżona odporność, leczenie immunosupresyjne, schorzenia infekcyjne, nowotworowe, stres i osłabienie.
Ospą można zarazić się poprzez kontakt z przedmiotami skażonymi wirusem lub (rzadko) z osobą chorą na półpaśca. Zakaźna jest także wydzielina zgromadzona w pęcherzykach skórnych wysypki. U kobiet w ciąży istnieje ryzyko przeniesienia wirusa drogą przezłożyskową. Prawdopodobieństwo zakażenia się od drugiej osoby w warunkach domowych wynosi 90 proc. Jednokrotne przechorowanie ospy daje zwykle trwałą odporność, choć według badań 1 na 500 osób może zachorować na ospę wietrzną po raz drugi.
Okres wylęgania choroby wynosi 10–21 dni (średnio 14 dni): jest krótszy u noworodków i niemowląt, dłuższy u osób w stanie immunosupresji (do 35 dni). Ospa jest chorobą wysoce zakaźną. Szczyt zachorowań obserwuje się późną zimą i wczesną wiosną. Epidemie ospy wietrznej występują średnio co 2-5 lat.
