Przejdź do treści

Dla kogo jest psychoanaliza?

Psychoanaliza - po co i dla kogo?
Psychoanaliza. Ilustracja: Magdalena Pankiewicz | www.magdalenapankiewicz.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kolory migreny. Jakie światło zmniejsza ból głowy?
Zimnem czy ciepłem – jak pokonać częste dolegliwości?
Chcesz obniżyć poziom złego cholesterolu? Pokochaj białe owoce i warzywa!
kot w kuchni
10 rzeczy, których lepiej pozbyć się z kuchni
Zerwij z „Czy zasługuję?” i ciesz się życiem. Jesteś tego warta!

Uznany za geniusza i ojca psychoanalizy Sigmund Freud, choć wciąż budzi kontrowersje, jest bezsprzecznie najważniejszą figurą w gronie gigantów współczesnej myśli psychologicznej.

Choć Freud miał wielu uczniów i kontynuatorów (najsłynniejszy z nich to Carl Gustav Jung), przez większość życia prowadził z nimi burzliwe spory na gruncie naukowym. Niektórzy zarzucali mu nawet fałszerstwa danych uzyskanych podczas obserwacji pacjentów oraz naginanie wyników doświadczeń do zakładanych tez. Jednak obecnie do teorii Freuda odnoszą się wszystkie szkoły psychoanalizy. Współcześnie największy wpływ na psychoanalizę mają koncepcje bezpośrednich kontynuatorów Freuda – Melanie Klein (w tradycji szkoły angielskiej) oraz Jacques’a Lacana (tzw. francuska szkoła psychoanalizy).

Psychoanaliza – główne założenia

Punktem wyjścia psychoanalizy jest przekonanie, że nieświadome procesy psychiczne mają znaczący, jeśli nie główny wpływ na zachowanie człowieka. Bezpośrednim źródłem naszych irracjonalnych zachowań, uczuć, chorób i skłonności są przeżycia i urazy przeżywane w dzieciństwie. Rozległe złoża nieświadomych treści mogą się ujawniać także w postaci marzeń sennych. Według Freuda najważniejszą rolę na poziomie nieświadomości odgrywa pierwotny popęd seksualny (libido). Uczony stworzył być może najcenniejszą teorię psychologiczną: o istnieniu Id (dziedzina naturalnych popędów i instynktów), Ego (poziom świadomego wyrażania siebie i postrzegania) i Superego (ideały i normy moralne). Freud w swoich pismach nie używał terminów Id, Ego i Superego (są one dziełem tłumaczy), posługując się niemieckimi pojęciami das Es („ono”), das Ich („Ja”), das Über-Ich („Nad-Ja).

Psychoanaliza – dla kogo?

Psychoanaliza polecana jest osobom, które przeżywają trudne emocje: lęk, smutek, irytację, huśtawkę nastrojów, obniżone poczucie własnej wartości, i nie potrafią odnaleźć ich przyczyn (ich problem nie jest efektem konkretnej sytuacji niezależnej od nas, np. śmierci bliskiej osoby). To terapia dla tych, którzy mają tendencję do powtarzania błędów lub wielokrotnie, w różnych okolicznościach i czasie, przeżywają podobne, problematyczne sytuacje. Metoda ta działa również w przypadku dolegliwości cielesnych, np. bólu somatycznego niewiadomego pochodzenia.

Psychoanaliza – cele i efekty

Tam, gdzie było Id, powinno być Ego – tak Freud określał cel psychoanalizy. Innymi słowy zadaniem terapeuty jest odszyfrowywanie sensu objawów (będących formą wyrazu nieświadomych procesów psychicznych). W wyniku terapii pacjent uczy się rozpoznawać destrukcyjne, nieuświadamiane motywy i zastępować je konstruktywnymi, podejmowanymi świadomie decyzjami. Psychoanaliza pomaga zrozumieć przyczyny dolegających nam problemów, np. dominującego uczucia smutku lub poczucia winy, oraz „zdekonstruować je” dzięki nauce świadomego kierowania emocjami.

Psychoanaliza – ograniczenia

Wymaga czasu i pieniędzy – sesje są częste (kilka razy w tygodniu), a terapia może trwać wiele lat. Psychoanaliza niesie ze sobą ryzyko, że z czasem (w przypadku długofalowej terapii) może przerodzić się w miłe, ale rutynowe i powierzchowne pogawędki, które nie wnoszą do terapii nic nowego ani nie rozwijają osobowości pacjenta. Terapia tą metodą ma wiele pułapek związanych z relacją pacjent – terapeuta. Jedna z nich polega na tym, że terapeuta może nieświadomie pragnąć dopasować pacjenta do własnych wyobrażeń na temat ludzkiego losu i charakteru. Co ciekawe, sam Freud twierdził, że istnieje nacja, na którą jego metoda zwyczajnie nie działa! Miał na myśli Irlandczyków.

Psychoanaliza – metoda

W trakcie sesji pacjent leży na kozetce bądź siedzi w fotelu, a psychoanalityk siedzi za jego plecami, nie utrzymując z nim kontaktu wzrokowego. Podczas wizyty pacjent opowiada o wszystkim, co mu przychodzi do głowy. Analityk poddaje te treści interpretacji.

Psychoanaliza – czas

W tradycyjnej psychoanalizie sesje trwają ok. 50 min. Ale już np. w tradycji lacanowskiej długość sesji jest zmienna. Jeśli po pięciu minutach analityk uzna, że pacjent powiedział coś znaczącego, kończy sesję. Przeciętnie psychoanaliza trwa kilka lat (są i tacy, którzy kontynuują terapię nawet przez kilkadziesiąt lat). Terapia może odbywać się od dwóch do pięciu razy w tygodniu.

 

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Polecamy

Laurie Penny

Laurie Penny: bez odwagi nasze pokolenie jest skazane na kolejną dekadę politycznego wykluczenia i gównianej muzyki

„Hormony działają na podstawie tego, co jemy. Jeśli nie jemy zgodnie ze swoim metabolicznym IQ, brak nam energii, koncentracji i mamy kłopoty z układem pokarmowym” – mówi dietetyczka Agnieszka Pająk

„Zdarzyło mi się już dyskutować z 14-latką o tym, czy seks analny jest wystarczającym zabezpieczeniem przed ciążą” – mówi Milena Maria Sęp, lekarz rezydent ginekologii i położnictwa

„W Chinach medycyna chińska przygotowuje przyszłych rodziców już rok przed planowaną ciążą. Dzięki temu depresja poporodowa nie zdarza się tam często” – mówi Aneta Rosłon, terapeutka medycyny chińskiej

Zainteresują cię również:

Unikaj psychologicznej pułapki 90:10 a twój dzień będzie lepszy

nuda

Kiepska pogoda pokrzyżowała twoje plany urlopowe? Zobacz, jak nudzić się w kreatywny sposób

5 razy TAK dla wakacji solo

Zastanawiasz się, czy wakacje solo to oby na pewno dobry pomysł? Poznaj 5 korzyści płynących z takiego urlopu

kobieta z laptopem

„Język przemocy jest stosowany przez jednostki pragnące poklasku, władzy, podziwu”. Psycholożka o mowie nienawiści w internecie

Warsztaty milczenia. Kasia Bem tłumaczy, jak działa potęga ciszy

Odebrali milion dwieście tysięcy połączeń. Wielu młodych ludzi uratowali przed samobójstwem. Teraz sami liczą na pomoc

„Pary homoseksualne są rodzicami bardzo odpowiedzialnymi. Ich miłość jest taka sama jak heteroseksualnych rodziców. Ale mają więcej niepokoju” – mówi psychoterapeutka Agnieszka Gudzowaty

kobiety plotkują

Użalasz się nad sobą? Robisz sobie krzywdę…

Toksyczne związki

„Jeśli masz swoje przekonania, inne poglądy, to ta inność przez osobę toksyczną będzie odbierana jako zdrada”. Toksyczne związki okiem psychoterapeuty

dziewczyna zwiedza Włochy

Drobiazgi uszczęśliwiają. Mają większy wpływ na jakość życia, niż nam się wydaje

para rozmawia ze sobą

Rozstanie z klasą, kulturalne odejście z pracy. Eksperci podpowiadają, jak zamykać sprawy

szpilki buty na obcasie

Nosisz buty na obcasach? Uważaj, mogą szkodzić twojemu zdrowiu

Stoicyzm dziś, czyli jak być szczęśliwą

Niedotykalscy. Dlaczego niektórzy ludzie nie chcą się przytulać?

babcia, córka i wnuczka przytulają się

„Widzimy to, czego nam brak, zamiast być zadowolone z tego, co już mamy”. Kasia Bem o praktyce wdzięczności

Jak reagować na złośliwość? Oto kilka rad od psychologa

Patenty na zdrową przerwę w pracy

Idziesz na kawę czy szybki spacer? Poznaj patenty na zdrową przerwę w pracy

Depresja w masce. Jak ją zdekonspirować i zadziałać skutecznie?

Bałagan – czy ma wpływ na nasze decyzje?

Co pamiętamy z dzieciństwa?

Smutna kobieta stoi, oparta o belkę i rozmyśla.

Postanowienia zmian, chodzenia na siłownię czy przejścia na dietę znów nie wypaliły? Brakuje ci silnej woli! Sprawdź, jak możesz ją trenować!

uśmiechnięta dziewczyna

Pesymizm nie opłaca się. Podpowiadamy jak być optymistą!

Jak być szczerym i nie mieć wrogów?

4 sygnały, że za bardzo przejmujesz się opinią innych