Przejdź do treści

Nadpłytkowość – przyczyny, objawy, leczenie i rokowanie. Jaka jest cecha charakterystyczna tej choroby?

Kobieta z nadpłytkowością podczas konsultacji lekarskiej.
Syda Productions/ AdobeStock
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
5 dolegliwości, które nie pozwalają się wyspać
Pierwszy pokaz ciałopozytywności w Polsce! Na Starówce w Warszawie kobiety plus size chodziły w samej bieliźnie
Detoks? Naturalnie! Zobacz, jak zrobiła to Kasia Bem
Gdy jelita stają się leniwe. Jak je rozruszać, by poczuć się dobrze?
Kobieta siedzi w łózku pod pościelą i trzyma chusteczkę przy nosie
Krwotok z nosa – czy odchylać głowę do tyłu?

Nadpłytkowość, inaczej trombocytoza, należy do rzadkich schorzeń o cechach mieloproliferacyjnych. Występuje ona z częstotliwością 1,5 przypadków na 100000.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

lek. Marta Dąbrowska
Marta Dąbrowska
lekarz

Nadpłytkowość to rzadka choroba występującą najczęściej między 50. a 60. rokiem życia, z podobną częstotliwością u obu płci. Przyczyny rozwoju nadpłytkowości samoistnej nie są do końca znane, jednak istnieje teoria mówiąca o mutacji genetycznej powstającej w komórkach szpiku. Prawdopodobnie ma to związek z nadwrażliwością na cytokiny (białka odpowiedzialne za pobudzenie komórek odpornościowych), przez co zwiększa się produkcja płytek krwi. Inna hipoteza mówi o wrodzonej tendencji do agregacji płytek. Jeśli nałożą się na siebie czynniki genetyczne oraz immunologiczne, nadpłytkowość może mieć znacznie cięższy przebieg.

probówki

Czym jest nadpłytkowość samoistna?

Nadpłytkowość krwi, inaczej trombocytoza, jest stosunkowo rzadką chorobą dotykającą szpik kostny. Diagnozuje się ją, gdy liczba trombocytów (płytek krwi) jest większa niż 450000/µl. Jak długo można żyć z tym schorzeniem? Nadpłytkowość samoistna a długość życia – to indywidualna kwestia, wiele zależy bowiem od kilku parametrów: liczby epizodów zakrzepowych w przeszłości, liczby leukocytów w morfologii czy wieku pacjenta. Dlatego należy w tej sprawie skonsultować się z lekarzem prowadzącym leczenie.

Wyodrębniono dwa rodzaje nadpłytkowości: samoistną, inaczej pierwotną, oraz wtórną. Nadpłytkowość samoistna jest nowotworem, z kolei rodzaj wtórny jest spowodowany przez inne choroby. Schorzenie pojawia się najczęściej u ludzi powyżej 50. roku życia, jednak występowanie nadpłytkowości można także stwierdzić u dzieci w pierwszym roku życia (jej przebieg jest wtedy nieco inny niż u osób dorosłych). Nadpłytkowość u dzieci zazwyczaj pojawia się u tych z niską masą urodzeniową (wcześniaki).

Objawy nadpłytkowości

Nadpłytkowość jest jedną z tych chorób, które na początkowym etapie nie dają żadnych objawów. Po wielu latach pojawiają się powikłania zakrzepowe, znacznie rzadziej mogą wystąpić powikłania krwotoczne. Nasilenie objawów uzależnione jest od liczby płytek krwi, a więc stopnia zaawansowania choroby. Częstymi symptomami nadpłytkowości towarzyszącymi powikłaniom zakrzepowym są: drętwienie kończyn, przemijające zaburzenie widzenia, napady padaczkowe, zaburzenia czucia, bóle i zawroty głowy oraz porażenie połowicze.

Znacznie rzadziej mogą pojawić się krwawienia z błon śluzowych (dotyczy to przede wszystkim przewodu pokarmowego). U niektórych chorych w obrazie klinicznym występować może powiększenie śledziony w stopniu umiarkowanym. Do wykrycia choroby dochodzi najczęściej przez przypadek. W razie pojawienia się pierwszych objawów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza POZ. Jeśli chory doświadcza nagłych i ciężkich/ostrych objawów, np. porażenia połowicznego, koniecznie jest wezwanie pogotowia ratunkowego. Rokowanie przy nadpłytkowości samoistnej zależy od indywidualnego przypadku i od takich czynników, jak ogólny stan zdrowia chorego, wiek i liczba płytek krwi.

Zobacz także

Metody leczenia nadpłytkowości

Dobór odpowiedniego leczenia uzależniony jest od oceny ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Dowiedziono, że ryzyko jest znacznie wyższe u osób po 60. roku życia lub u takich, które doświadczyły już w przeszłości epizodów zakrzepowo-zatorowych. U ludzi młodszych wykorzystuje się do leczenia małe dawki kwasu acetylosalicylowego, inaczej zwanego aspiryną. Dawka kardiologiczna to 50–100 mg/d. Z kolei pacjenci zaklasyfikowani jako osoby z dużym ryzykiem przyjmują dodatkowo leki cytoredukcyjne. Najczęściej jest to hydroksymocznik lub interferon alfa.

Pełne wyleczenie nadpłytkowości samoistnej nie jest możliwe. Leczenie opiera się wyłącznie na łagodzeniu objawów, wydłużeniu życia osobie chorej, a także na poprawienie ogólnej kondycji i komfortu życia pacjenta. Przy długotrwałym i systematycznym leczeniu obniża się ryzyko wystąpienia powikłań oraz możliwości rozwoju innych chorób towarzyszących. Średni czas przeżycia osoby, która nie podejmie odpowiedniego leczenia i nabawi się powikłań, wynosi 14–25 lat od momentu pojawienia się pierwszych objawów choroby.

Co po leczeniu nadpłytkowości samoistnej?

Po zakończeniu leczenia należy regularnie wykonywać morfologię, w celu oceny liczby płytek krwi. Zaleca się, aby takie badania wykonywać raz na 3 miesiące. Chory musi być pod stałą obserwacją lekarza oraz poinformować go o każdych incydentach krwotocznych i zakrzepowych. Obecnie nie ma wskazówek, jakie czynności należy podjąć, aby obniżyć ryzyko pojawienia się choroby.

Najnowsze w naszym serwisie

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

Jędrne piersi to zdrowe piersi! Zobacz, jak je zbadać, by uniknąć błędów

Jestem ciągle zmęczona. Dlaczego? Jakie mogą być przyczyny?

kobieta w ciasnym pomieszczeniu

Klaustrofobia – na czym polega schorzenie i jak sobie z nim radzić?

Chorzy od pracy

5 negatywnych syndromów chorób, które mogą pojawić się podczas pracy

znudzone dziecko

ADHD – czym się objawia i kogo dotyka najczęściej?

kobieta trzymająca się za bolący prawy bark

Ból stawów barkowych, czyli objaw o charakterze miejscowym i rzutowanym – domowe sposoby walki z dolegliwością

Kobieta siedzi po turecku na biurku i medytuje. Przed nią stoi na biurku laptop, za nią regał z książkami, fotel i okno

5 biurowych trików, które ratują kręgosłup

Kobieta pod zabiegu mikrodermabrazji

Mikrodermabrazja – na czym polega ten zabieg i czy jest skuteczny?

Kobieta cierpiąca na obsesję korzysta z telefonu komórkowego

Obsesja – jak może się objawiać? Czy leczenie może pomóc pozbyć się obsesji?

kobieta siedząca na łóżku trzymająca się za lędźwie

Co może oznaczać ból w kościach? Przyczyny, charakter, sposoby łagodzenia dolegliwości

alergolog

Lekarz alergolog – kim jest, czym się zajmuje i jak wygląda wizyta?

Osoba cierpiąca na osteomalację

Czym jest osteomalacja? Poznaj objawy choroby i dowiedz się, jakie leczenie można zastosować

Kobieta na wizycie u lekarza na badaniu profilaktycznym

Badania profilaktyczne – jak często je wykonywać? Najlepszy sposób na kontrolę stanu zdrowia

Zaburzony skład krwi czyli małopłytkowość

Małopłytkowość – jakie są przyczyny małopłytkowości i skuteczne sposoby leczenia?

Kobieta po zabiegu wymazu z pochwy

Rodzaje, wskazania i interpretacja wyników wymazów z pochwy

Kobieta cierpiąca na kifozę piersiową na masażu

Kifoza piersiowa – kiedy fizjologiczny łuk kręgosłupa ewoluuje do patologicznej postaci?

Lekarz diagnozujący objaw Goldflama

Jak zbadać objaw Goldflama i o czym on świadczy? Jak interpretować wynik badania?

Kobieta cierpiąca z powodu protruzji

Protruzja – przyczyny, objawy i leczenie schorzenia krążków kręgosłupa

Pacjent na wizycie u torakochirurga

Torakochirurgia – co to jest i czym zajmuje się ta dziedzina medycyny? Jakie choroby leczy?

Dziewczynka z mózgowym porażeniem dziecięcym na terapii

Jak wygląda mózgowe porażenie dziecięce i na czym polega rehabilitacja schorzenia?

Lekarze chirurdzy podczas wykonywania przeszczepu serca

Czym jest przeszczep serca? Jakie są wskazania i przeciwwskazania do operacji? Jak wygląda życie po transplantacji?

Lekarz przeprowadzający zabieg angiografii

Angiografia – badanie naczyń krwionośnych. Jak się do niego przygotować?

Kobieta trzymająca się za brzuch z powodu zapalenia cewki moczowej

Zapalenie cewki moczowej – sposoby na złagodzenie nieprzyjemnych dolegliwości

Kapsułka probiotyku trzymana w palcach

Po co stosuje się probiotyki? Jak działają bakterie probiotyczne?