Przejdź do treści

Heterochromia – przyczyny, rodzaje, diagnostyka oraz leczenie heterochromii oczu

heterochromia - kobieta o dwóch różnych kolorach oczu
Fot. Bastiaan Schuit / Adobe
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Jak ubierać dziecko, by go nie przegrzewać? Odpowiada pediatra
Zdjęcia, które poruszają – historie, które chwytają za serce. Ogłoszono nominacje do World Press Photo 2019
Kobieta w ciąży
Czy wywoływanie porodu jest bezpieczne dla dziecka? Rozmawiamy z położną
Zamiast drinków z palemką sączysz syrop przeciwgorączkowy? Dowiedz się, dlaczego chorujesz podczas urlopu
Domowa chemia. Jak zrobić proszek do prania czy płyn do podłóg, by uniknąć szkodliwej chemii sklepowej

Kolor oczu to jedna z charakterystycznych cech określających wygląd zewnętrzny człowieka. Zdarza się, że w obrębie tęczówek wystąpią zaburzenia pod postacią heterochromii. Heterochromia oczu to zmiana wysycenia tęczówek barwnikiem, mogąca dotykać jej części lub całości.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

Ewelina Stefanowicz
lekarz

Heterochromia jako wada izolowana zwykle nie wymaga leczenia. Jeśli natomiast heterochromia pojawi się nagle w ciągu życia, powinna być zawsze zweryfikowana przez okulistę. Lekarz przeprowadzi odpowiednie badania w celu wykrycia przyczyny heterochromii.

Zbliżenie oka z wadą wzroku

Co to jest heterochromia?

Tęczówka to błona naczyniowa oka regulująca dopływ światła poprzez zwężanie oraz rozszerzanie źrenicy, mająca zwykle jednorodny, charakterystyczny dla osoby kolor oczu. Heterochromia, czyli różnobarwność tęczówki (heterochromia iridis) lub różnobarwność tęczówek (heterochromia iridum), to objaw polegający na różnorodnym rozmieszczeniu barwnika w obrębie jednego oka lub obu oczu. Chociaż stan ten zwany jest wadą, to większość przypadków heterochromii nie jest skojarzona z innymi problemami zdrowotnymi oraz jest zjawiskiem występujących u około 1% populacji. Wady zwykle nie dziedziczy się, powstaje poprzez sporadyczną mutację u danej osoby. Rzadziej może występować jako składowa zespołu wad wrodzonych, a także w wyniku niektórych chorób oczu oraz przyjmowania leków. Występuje u ludzi, choć częściej u zwierząt. Zwykle obserwowany jest już u dzieci i zawsze wymaga diagnostyki.

Wyróżniamy trzy typy heterochromii:

  • heterochromię całkowitą – kiedy każde oko ma inny kolor, przykładowo: jedno jest niebieskie, natomiast drugie – brązowe,
  • heterochromię sektorową – tylko część tęczówki oka ma inny kolor niż reszta,
  • heterochromię centralną – w tęczówce istnieją dwa kolory, jeden z nich tworzy pierścień wokół źrenicy i przechodzi płynnie w kolor właściwy dla oczu.

Przyczyny heterochromii

Heterochromia powstaje w wyniku zaburzeń ilości melaniny (zwiększoną lub zmniejszoną ilość), co powoduje zmiany w obrębie tęczówki. Melanina to substancja nadająca kolor skórze oraz włosom. Osoba z jasną karnacją ma mniej melaniny niż osoba z ciemniejszym kolorem skóry. Barwnik ten determinuje również kolor oczu i gdy dochodzi do zaburzeń w rozkładzie melaniny w tęczówce, powstaje heterochromia.

Heterochromia może występować od pierwszych chwil życia, może również pojawić się dopiero na późniejszym etapie. Wynikać wówczas z przyczyn, takich jak:

  • leczenie jaskry za pomocą kropli do oczu,
  • nerwiakowłókniakowatość typu 1,
  • urazy oka,
  • stany zapalne struktur oka,
  • krwawienie do gałki ocznej,
  • zespół Hornera,
  • cukrzyca,
  • czerniak gałki ocznej.

Występujące bardzo rzadko przyczyny wrodzone heterochromii to: zespół Hornera, bielactwo, zespół Waardenburga, zespół Sturge’a-Webera, zespół Parry’ego-Romberga, obserwowane wraz z innymi wadami po urodzeniu w pierwszych miesiącach życia dziecka.

Heterochromia centralna zauważalna jest zwykle już od momentu urodzenia. Nie wymaga pogłębiania diagnostyki, ponieważ jest to zmiana łagodna, która prawdopodobnie pozostanie u człowieka aż do końca życia.

Zobacz także

Diagnostyka i leczenie heterochromii

Każda zaobserwowana zmiana w zabarwieniu tęczówki oczu powinna być skonsultowana przez lekarza okulistę, szczególnie gdy pojawiła się nagle lub zaobserwowane są inne objawy. Lekarz dokona specjalistycznych badań, na których podstawie będzie można określić stan poszczególnych struktur oka.

Leczenie opiera się zwykle na eliminacji przyczyn, w zależności od ich rodzaju oraz objawów towarzyszących. Sama heterochromia, jeśli występuje jako konsekwencja mutacji, nie jest uleczalna i pozostaje do końca życia.

Jeśli heterochromia oka jest wadą izolowaną oraz nie powoduje zmian w aparacie oka, nie jest konieczne leczenie. Zmiana barwy tęczówki pozostanie charakterystyczną cechą osoby aż do końca życia, bez żadnych konsekwencji zdrowotnych. Dla osób, którym heterochromia oczu przeszkadza, jedynym wyjściem jest zakup jednokolorowych szkieł kontaktowych.

Bibliografia

Przytrzymaj
i odkryj

Rennie IG. Don't it make my blue eyes brown: heterochromia and other abnormalities of the iris. Eye (Lond). 2012 Jan;26(1):29-50. January 2012; 26(1):29-50.

Najnowsze w naszym serwisie

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

lekarz

Lekarz hepatolog – czym się zajmuje i w jakich sytuacjach należy się do niego udać?

ciało kobiety

Jak założyć i usunąć krążek dopochwowy? Przeciwwskazania, skutki uboczne, cena krążka dopochwowego

ilustracja 3D

Podwiązanie jajowodów – na czym polega zabieg chirurgicznej sterylizacji i jakie są jego skutki?

usta kobiety

Język geograficzny – na czym polega schorzenie? Jakie są jego przyczyny, objawy i metody leczenia?

wirus zika, powodujący małogłowie

Małogłowie – przyczyny, objawy i rokowania. Kiedy stwierdza się to schorzenie?

kobieta mająca problemy skórne

Pęcherzyca – rodzaje, objawy, diagnostyka i leczenie schorzenia skóry i błon śluzowych

bakteria rickettsia

Czym jest dur brzuszny? Objawy i leczenie choroby – kiedy warto rozważyć szczepienie?

kobiecy brzuch

Czym jest esica jelita grubego? Objawy chorób lokalizujących się w jej obszarze

kobieta z bolącą wątrobą

Niewydolność wątroby – dieta oraz leczenie postaci ostrej i przewlekłej

kobieta trzymająca się za brzuch

Pasożyty ludzkie – niechciani lokatorzy organizmu człowieka. Na czym polega diagnostyka i leczenie?

wstążka świadomości o dziecięcych nowotworach

Neuroblastoma – nowotwór układu współczulnego u dzieci. Przyczyny, objawy i leczenie nerwiaka zarodkowego

trekker odpoczywający na trasie

Choroba wysokościowa – na czym polega i co ją wywołuje? Czy przebywanie na dużych wysokościach zagraża życiu?