Przejdź do treści

Heterochromia – przyczyny, rodzaje, diagnostyka oraz leczenie heterochromii oczu

heterochromia - kobieta o dwóch różnych kolorach oczu
Fot. Bastiaan Schuit / Adobe
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Uśmiechnięte dziewczyny
5 rzeczy, za które polubią cię inni. Sprawdź, co radzi psycholog Tomasz Wojtoń
Zgaga? Refluks? Wzdęcia? Poznaj 5 produktów, których nie lubi twój żołądek
Ćwiczenia oddechowe na trawienie
Ćwiczenia oddechowe na trawienie. Kasia Bem pokazuje, jak dobrze je wykonać
Muffiny z rabarbarem i glazurą tahini
10 wegetariańskich źródeł żelaza

Kolor oczu to jedna z charakterystycznych cech określających wygląd zewnętrzny człowieka. Zdarza się, że w obrębie tęczówek wystąpią zaburzenia pod postacią heterochromii. Heterochromia oczu to zmiana wysycenia tęczówek barwnikiem, mogąca dotykać jej części lub całości.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

Ewelina Stefanowicz
lekarz

Heterochromia jako wada izolowana zwykle nie wymaga leczenia. Jeśli natomiast heterochromia pojawi się nagle w ciągu życia, powinna być zawsze zweryfikowana przez okulistę. Lekarz przeprowadzi odpowiednie badania w celu wykrycia przyczyny heterochromii.

Zbliżenie oka z wadą wzroku

Co to jest heterochromia?

Tęczówka to błona naczyniowa oka regulująca dopływ światła poprzez zwężanie oraz rozszerzanie źrenicy, mająca zwykle jednorodny, charakterystyczny dla osoby kolor oczu. Heterochromia, czyli różnobarwność tęczówki (heterochromia iridis) lub różnobarwność tęczówek (heterochromia iridum), to objaw polegający na różnorodnym rozmieszczeniu barwnika w obrębie jednego oka lub obu oczu. Chociaż stan ten zwany jest wadą, to większość przypadków heterochromii nie jest skojarzona z innymi problemami zdrowotnymi oraz jest zjawiskiem występujących u około 1% populacji. Wady zwykle nie dziedziczy się, powstaje poprzez sporadyczną mutację u danej osoby. Rzadziej może występować jako składowa zespołu wad wrodzonych, a także w wyniku niektórych chorób oczu oraz przyjmowania leków. Występuje u ludzi, choć częściej u zwierząt. Zwykle obserwowany jest już u dzieci i zawsze wymaga diagnostyki.

Wyróżniamy trzy typy heterochromii:

  • heterochromię całkowitą – kiedy każde oko ma inny kolor, przykładowo: jedno jest niebieskie, natomiast drugie – brązowe,
  • heterochromię sektorową – tylko część tęczówki oka ma inny kolor niż reszta,
  • heterochromię centralną – w tęczówce istnieją dwa kolory, jeden z nich tworzy pierścień wokół źrenicy i przechodzi płynnie w kolor właściwy dla oczu.

Przyczyny heterochromii

Heterochromia powstaje w wyniku zaburzeń ilości melaniny (zwiększoną lub zmniejszoną ilość), co powoduje zmiany w obrębie tęczówki. Melanina to substancja nadająca kolor skórze oraz włosom. Osoba z jasną karnacją ma mniej melaniny niż osoba z ciemniejszym kolorem skóry. Barwnik ten determinuje również kolor oczu i gdy dochodzi do zaburzeń w rozkładzie melaniny w tęczówce, powstaje heterochromia.

Heterochromia może występować od pierwszych chwil życia, może również pojawić się dopiero na późniejszym etapie. Wynikać wówczas z przyczyn, takich jak:

  • leczenie jaskry za pomocą kropli do oczu,
  • nerwiakowłókniakowatość typu 1,
  • urazy oka,
  • stany zapalne struktur oka,
  • krwawienie do gałki ocznej,
  • zespół Hornera,
  • cukrzyca,
  • czerniak gałki ocznej.

Występujące bardzo rzadko przyczyny wrodzone heterochromii to: zespół Hornera, bielactwo, zespół Waardenburga, zespół Sturge’a-Webera, zespół Parry’ego-Romberga, obserwowane wraz z innymi wadami po urodzeniu w pierwszych miesiącach życia dziecka.

Heterochromia centralna zauważalna jest zwykle już od momentu urodzenia. Nie wymaga pogłębiania diagnostyki, ponieważ jest to zmiana łagodna, która prawdopodobnie pozostanie u człowieka aż do końca życia.

Zobacz także

Diagnostyka i leczenie heterochromii

Każda zaobserwowana zmiana w zabarwieniu tęczówki oczu powinna być skonsultowana przez lekarza okulistę, szczególnie gdy pojawiła się nagle lub zaobserwowane są inne objawy. Lekarz dokona specjalistycznych badań, na których podstawie będzie można określić stan poszczególnych struktur oka.

Leczenie opiera się zwykle na eliminacji przyczyn, w zależności od ich rodzaju oraz objawów towarzyszących. Sama heterochromia, jeśli występuje jako konsekwencja mutacji, nie jest uleczalna i pozostaje do końca życia.

Jeśli heterochromia oka jest wadą izolowaną oraz nie powoduje zmian w aparacie oka, nie jest konieczne leczenie. Zmiana barwy tęczówki pozostanie charakterystyczną cechą osoby aż do końca życia, bez żadnych konsekwencji zdrowotnych. Dla osób, którym heterochromia oczu przeszkadza, jedynym wyjściem jest zakup jednokolorowych szkieł kontaktowych.

Bibliografia

Przytrzymaj
i odkryj

Rennie IG. Don't it make my blue eyes brown: heterochromia and other abnormalities of the iris. Eye (Lond). 2012 Jan;26(1):29-50. January 2012; 26(1):29-50.

Najnowsze w naszym serwisie

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

Dziewczyna uzależniona od komputera

Uzależnienie od komputera i Internetu u dzieci i młodzieży – objawy i sposoby leczenia

kobieta zasłania twarz przed światłem słonecznym z powodu światłowstrętu

Światłowstręt – objawy i leczenie nadwrażliwości oczu. Skąd bierze się światłowstręt?

Chłopiec na hamaku wymagający terapii behawioralnej

Terapia behawioralna – historia i charakterystyka. Na czym polega jej skuteczność?

Kobieta siedząca pod ścianą i cierpiąca na hipernatermię

Jak powstaje hipernatremia? Przyczyny, objawy i leczenie choroby

Krew pobrana do fiolki do badania LDH

LDH – czym jest ten wskaźnik i o czym mówi jego wysoki poziom?

Krew we fiolce pobrana do badania AspAT

AspAT – czym zajmuje się ten enzym i w jakim celu bada się jego poziom?

Kobieta pod zabiegu mikrodermabrazji

Mikrodermabrazja – na czym polega ten zabieg i czy jest skuteczny?

Kobieta cierpiąca na przerost nadnerczy

Czym jest i jak się objawia wrodzony przerost nadnerczy? Konsekwencje schorzenia

Kobieta odczuwająca skutki wstrząsu kardiogennego

Wstrząs kardiogenny – objawy, postępowanie i leczenie w stanie zagrożenia życia

Kobieta wykonująca resuscytację na manekinie

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa – na czym polega i jak ją prawidłowo wykonać?

Kobieta w ciąży siedząca na kanapie i stresująca się

Stres w ciąży – czy ma negatywny wpływ na rozwój dziecka?

Dziecko trzyma się za ucho z powodu bólu

Jak postępować w przypadku bólu ucha? Jak uśmierzyć ból?

Starsza kobieta z ryzykiem raka skóry

Rak skóry – rodzaje, objawy i leczenie nowotworu. Jaka jest przyczyna zmian?

Lekarka badająca mężczyznę chorego na Zespół Conna

Zespół Conna – przyczyny i objawy hiperaldosteronizmu. Hiperaldosteronizm pierwotny i wtórny

Krwinki zmierzające w stronę aglutencji

Aglutynacja – na czym polega ten proces i do czego się go wykorzystuje?

Kobieta trzymająca się za szyję z powodu mioklonii

Mioklonie – czym są, jakie są ich przyczyny i objawy? Czy mioklonie świadczą o chorobie?

Kobieta na konsultacji u lekarza w sprawie ozonoterapii

Ozonoterapia – czym jest ta metoda? Przy jakich schorzeniach jest zalecana terapia ozonowa?

Lekarz przeprowadzający toksykologię

Toksykologia – czym się zajmuje? Dlaczego warto badać właściwości substancji toksycznych?

Kobieta z objawem Chełmońskiego, trzymająca się za ramię z powodu skurczu

Objaw Chełmońskiego – czym jest i w jakim celu stosują go medycy?

Kobieta o osobowości schizoidalnej, czytająca książkę

Osobowość schizoidalna – podłoże, objawy i leczenie. Na czym polega zaburzenie?

kobieta cierpiąca na opryszczkę dotyka wargi

HSV jako wirus wywołujący opryszczkę. Czy jest zagrożeniem dla organizmu?

kobieta karmiąca dziecko piersią chodzi po polu

Jakie są zasady prawidłowego odżywiania się matki karmiącej piersią

kobieta cierpiąca na chorobę Gauchera siedzi na łóżku

Choroba Gauchera – leczenie, objawy i diagnostyka tej rzadkiej choroby

Kobieta trzymająca się za głowę z powodu zawrotów głowy

Przyczyny, objawy i leczenie zawrotów głowy. Czy zawroty głowy podczas leżenia zagrażają zdrowiu?