Przejdź do treści

Tężec

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
para leżąca w łóku, on ją całuje w czoło
Innowacyjne prezerwatywy zabezpieczą przed infekcjami
Agnieszka Hyży
Agnieszka Hyży: nie oszukujmy siebie i całego świata słodkimi historyjkami jak z reklamy o pięknym bobasku
Joanna Kurowska o żałobie i wsparciu terapeutycznym. „To żaden wstyd, gdy człowiek szuka pomocy”
Meghan Markle i książe Harry
Meghan Markle podróżuje samolotem. Nasz ekspert odpowiada, czy latanie jest bezpieczne dla ciąży?
Główny Inspektor Sanitarny: teorie przeciwników szczepień to szarlataneria

Tężec – choroba zakaźna wywoływana przez laseczkę tężca, która w dużych ilościach może występować w przewodzie pokarmowym koni i ludzi oraz zanieczyszczonej lub nawożonej odchodami glebie. Zakażenie następuje poprzez kontakt uszkodzonej skóry z glebą, kurzem lub przedmiotami zanieczyszczonymi zarodnikami laseczki tężca. Choroba nie przenosi się z człowieka na człowieka ani ze zwierząt na człowieka. Okres wylęgania wynosi przeciętnie 7–14 dni. Przebycie choroby nie daje odporności.

Tężec objawia się poprzez: niepokój, poty, rozdrażnienie, bóle głowy, a następnie gorączka, wzmożone napięcie mięśni żwaczy i szczękościsk, skurcz mięśni twarzy (tzw. uśmiech ironiczny), napięcie mięśni karku, pleców, brzucha i nóg, w tym napady prężenia wywoływane hałasem, zmianą natężenia światła, potrąceniem łóżka.

Leczenie przynosi dobry skutek w przypadku ponad 60 proc. zakażonych, pozostali niestety umierają. Terapię prowadzi się w szpitalu, na oddziale intensywnej terapii, co ma nie dopuścić do ostrej niewydolności oddychania. Stosuje się wtedy surowicę przeciwtężcową i szczepionkę anatoksyczną, a w razie podejrzenia powikłań – antybiotyki.

Profilaktyka tężca polega na uodpornieniu za pomocą szczepień zgodnie z zalecanym kalendarzem szczepień. Po ostatnim szczepieniu nabywa się odporność na 10–12 lat. Po tym czasie należy ponownie się zaszczepić, aby podtrzymać uodpornienie.

Na chorobę szczególnie narażone są osoby uprawiające ogródek i stosujące nawozy naturalne. Dlatego powinny one regularnie poddawać się szczepieniom. W przypadku osób nieszczepionych bardzo ważne jest jak najszybsze oczyszczenie (umycie wodą z mydłem) i odkażanie ran. Do tego celu należy używać specjalnych środków (np. Octenisept). Woda utleniona nie zabije zarodników laseczki tężca. Cięższe, głębokie i rozległe zranienia powinien zaopatrzyć chirurg. Nawet z niewielkim, ale zanieczyszczonym ziemią skaleczeniem warto w ciągu sześciu godzin zgłosić się do lekarza i poddać się szczepieniu, które zapobiegnie ewentualnemu rozwojowi tężca.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy