Przejdź do treści

Zespół cieśni nadgarstka – jakie ćwiczenia są skuteczne? Rehabilitacja nadgarstka

Kobieta wykonuje ćwiczenia na zespół cieśni nadgarstka
Fot. Pascal Huot / stock.adobe.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
10 rzeczy, które możesz zrobić, aby łatwiej osiągnąć orgazm
Orgazm? Proszę bardzo! Poznaj 10 sposobów, aby łatwiej go osiągnąć
zakochana para
„Nieszczerość tylko pozornie oszczędza komuś przykrości. W rzeczywistości dostarcza jej w nadmiarze, ale z opóźnionym zapłonem”. O szczerości w relacjach rozmawiamy z psycholog Katarzyną Łapińską
Desery
Szefowie kuchni kontra rak piersi. Pink Pudding Challenge promuje zdrowe jedzenie i zapobiega nowotworom
młoda kobieta w czarnych ciuchach stoi na scenie podczas konferencji tedx
„Rak szyjki macicy jest winą chorej” – mocne słowa artystki, której choroba zmieniła życie
„Cała prawda o programie SZMATA 4+” – obrzydliwy mem, który uderza we wszystkie matki

Zespół cieśni nadgarstka to schorzenie dotykające szerokiej grupy osób: od sportowców, przez pracowników wykonujących monotonne ruchy zginania i prostowania nadgarstka (np. przy montażu maszyn), aż po kobiety w ciąży. Początkowe objawy, takie jak mrowienie i drętwienie w okolicy nadgarstka, występujące najczęściej po przebudzeniu, są często ignorowane.  

Zespół cieśni nadgarstka wymaga wykonywania ćwiczeń, aby wzmocnić nadgarstki i uwolnić się od bólu. To choroba neurologiczna, której przyczyną jest ucisk nerwu pośrodkowego, biegnącego między kośćmi nadgarstka, poprzecznym więzadłem i ścięgnami mięśni nadgarstka.

Przyczyny zespołu cieśni nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka jest uznawany za chorobę zawodową osób wykonujących monotonne ruchy mięśni prostowników i zginaczy nadgarstka, m.in. tłumaczy języka migowego, motocyklistów, pianistów, perkusistów, ale również użytkowników komputerów (aktywne i długotrwałe używanie klawiatury i myszy w niewłaściwej pozycji). Panuje powszechne przekonanie, że długotrwałe, codzienne korzystanie z komputera, co wymaga stałego posługiwania się klawiaturą, jest czynnikiem ryzyka zespołu cieśni nadgarstka. Wyniki badań naukowych w tym zakresie są jednak sprzeczne.

Przyczynami zespołu cieśni nadgarstka mogą być wszelkie czynniki powodujące zwężenie tunelu nadgarstka, jego obrzęk lub zatrzymanie płynów. Wśród wielu możliwych przyczyn znajdują się:

  • zmiany hormonalne;
  • otyłość;
  • cukrzyca;
  • zmniejszona aktywność tarczycy;
  • niewydolność nerek;
  • alkoholizm;
  • amyloidoza – odkładanie się nieprawidłowych białek w tkankach i narządach;
  • reumatoidalne zapalenie stawów i dna moczanowa;
  • choroba Pageta – przewlekła choroba kości, w której kości zagęszczają się i deformują;
  • nowotwory – tłuszczaki, torbiele wypełnione płynem, uformowane w osłonach ścięgien;
  • deformacje nadgarstka po złamaniach;
  • używanie ręcznych narzędzi wibracyjnych.

Zespół cieśni nadgarstka objawia się bólem, mrowieniem i parestezjami (drętwieniem) w obszarze unerwionym przez nerw pośrodkowy. Do obiektywnej diagnozy zespołu cieśni nadgarstka służy test Tinela (pukanie w nerw pośrodkowy na wysokości kanału nadgarstka, w przypadku pozytywnego wyniku występuje parestezja w palcach i dłoni) oraz test Phalena (maksymalne zgięcie w nadgarstku w ciągu kilku, kilkudziesięciu sekund powoduje ból i drętwienie na powierzchni palców).

Zobacz także

Zespół cieśni nadgarstka – ćwiczenia zapobiegawcze

Ćwiczenia zapobiegawcze mogą stanowić skuteczna profilaktykę w zespole cieśni nadgarstka. Obejmują przyjęcie prawidłowej pozycji przez rękę, m.in. w czasie pracy na komputerze:

  1. podczas pracy z klawiaturą kąt zgięcia ramienia w łokciu powinien być prosty (90 stopni);
  2. podczas pracy z myszką nadgarstek powinien być prosty i leżeć na stole jak najdalej od krawędzi;
  3. krzesło lub fotel powinny być z podłokietnikami; pożądane jest również korzystanie ze specjalnej podkładki pod nadgarstek.

Zespół cieśni nadgarstka – ćwiczenia, czyli gimnastyka dla rąk

Ćwiczenia w zespole cieśni nadgarstka obejmują kilka zestawów ruchów, które należy systematycznie wykonywać, m.in.:

  1. podnieść ręce do góry i z wysiłkiem zaciskać pięści i rozsuwać palce;
  2. połączyć dłonie razem przed klatką piersiową, naciskając palcami na końce palców, przechylać ręce w prawo, a następnie w lewo;
  3. połączyć dłonie, a następnie odsuwać od siebie palce od 1 do 4, zaczynając od małych palców;
  4. wyciągnąć ręce do przodu i obracać ramiona na boki i do środka;
  5. trzymając zgięte ręce, z siłą zaciskać i rozluźniać palce;
  6. przyciskając łokcie do boków, dłonie skierować do przodu. Stopniowo zginać i prostować paliczki palców;
  7. strząsnąć odprężone dłonie w powietrzu, podnosząc ramiona w górę i w dół.

Wszystkie ćwiczenia na zespół cieśni nadgarstka należy powtórzyć 5–6 razy.

W terapii bólu i drętwienia dłoni bardzo skuteczne są ćwiczenia. Zespół cieśni nadgarstka leczy się także poprzez podawanie steroidu, noszenie ortezy i chirurgiczny zabieg rozcięcia końców więzadła poprzecznego nadgarstka w celu zmniejszenia ciśnienia w okolicy kanału nerwu nadgarstka.

Zdarza się, że kobiety zapadają na zespół cieśni nadgarstka w ciąży. Ćwiczenia mogą wówczas opierać się na ostrożnie wykonywanych pozycjach z jogi, np. pozycji dziecka (Balasana). Kolana powinny być rozstawione na szerokość barków lub szerzej, pośladki należy oprzeć na piętach. Następnie trzeba wyciągnąć ręce do przodu i położyć je na podłodze z opuszczonymi dłońmi, pochylając się do przodu z wydechem. Ramiona są cofnięte lekko do tyłu, łopatki skierowane w dół. Nadgarstki należy trzymać prosto, delikatnie wciskając poduszki i podstawę palców w podłogę. Należy pamiętać, że nadgarstki powinny być lekko uniesione.

Operacja chirurgiczna bywa nieodzowna w ostrych przypadkach zespołu cieśni nadgarstka. Rehabilitacja (ćwiczenia nadgarstków i palców) po zabiegu pozwala na powrót do normalnego funkcjonowania stawów i mięśni.

Ćwiczenia po zabiegu obejmują m.in. rozciąganie całej ręki poprzez wyprostowanie ręki w łokciu z palcami skierowanymi do dołu. Drugą ręką należy chwycić za wszystkie palce i stopniowo zwiększać nacisk. Po 30 sekundach ćwiczenie należy powtórzyć z drugą ręką.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Jak przygotować się na pierwszą wizytę na siłowni? Podpowiada trenerka personalna

Smutna kobieta siedzi w domu na kanapie i przytula koc

Depersonalizacja – zaburzenie psychopatologiczne manifestujące się utratą tożsamości. Jak wygląda terapia takich zaburzeń?

Kobieta na tle muru i jej kilka podobizn w formie cieni

Rozdwojenie jaźni – jakie są przyczyny, objawy i sposoby leczenia dysocjacyjnych zaburzeń tożsamości?

Noga z zaznaczonym na czerwono punktem pięty

Czym jest i jak wygląda ostroga piętowa? Przyczyny, objawy i leczenie schorzenia powstałych w wyniku zmian zapalnych włókien

Lekarka w okularach robi badanie okulistyczne pacjentce w krótkich włosach

Bielmo na oku – przyczyny, objawy i leczenie zmętnienia rogówki. Czy można zapobiec temu schorzeniu?

Tabletki na drewnianej dużej łyżce

Neuroleptyki – wskazania, rodzaje oraz działanie leków przeciwpsychotycznych. Jakie zaburzenia się nimi leczy?

Olulista wykonuje pacjentce badanie okulistyczne

Zwyrodnienie plamki żółtej – przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie schorzenia?

Lekarz pokazuje mężczyźnie zdjęcie rentgenowskie kręgoslupa

Zwyrodnienie kręgosłupa – obraz choroby, przyczyny i leczenie. Jakimi ćwiczeniami można spowolnić rozwój choroby?

Wykrzywione dłonie starszej kobiety

Jak wygląda choroba zwyrodnieniowa stawów, czyli osteoartroza wielostawowa, gonartroza, koksartroza i inne

Kobieta w szarej bluzce leży na łóżku z termoforem

Jaka jest przyczyna tworzenia się skrzepów podczas okresu i o czym to świadczy? Czy okres ze skrzepami jest groźny?

Kobieta stoi przed lustrem i trzyma się jedną ręką za skroń, a drugą pod okiem

Neuropatia obwodowa – jakie są jej przyczyny i objawy? Leczenie obwodowych bólów neuropatycznych

Lekarka oglądająca zdjęcie roentgenowskie płuc.

Co to jest niedodma płuc? Objawy, diagnostyka obrazowa, leczenie. Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia