Jakie działanie ma diosmina? Czy jest bezpieczna?

Diosmina – odrobina historii

Diosmina to organiczny związek chemiczny, który wyizolowano po raz pierwszy w 1925 roku z liści trędownika bulwiastego. Aktualnie wytwarza się ją z hesperydyny pozyskiwanej z ekstraktu pomarańczy. Pod względem budowy chemicznej diosmina jest glikozydem flawonowym, składa się z części niecukrowej (diosmetyny występującej naturalnie w niektórych roślinach) i cukrowej.  

Od kilkudziesięciu lat diosmina jest wykorzystywana bardzo powszechnie w leczeniu zaburzeń układu żylnego, pierwszy preparat został zarejestrowany w 1971 roku. Wraz z postępem technologicznym udało się przeprowadzić mikronizację cząstek, czyli znaczne zmniejszenie ich średnicy, co pozwala na lepsze wchłanianie substancji czynnej i tym samym zwiększenie skuteczności leku. Co ważne, na rynku dostępne są zarówno preparaty niezmikronizowane, jak i zmikronizowane.

Jakie korzyści daje diosmina?

Skuteczność diosminy w leczeniu niektórych chorób układu żylnego wynika z jej wielokierunkowych właściwości, m.in.: 

• wydłuża czas działania rozkurczającego noradrenaliny na naczynia krwionośne; 
• poprawia elastyczność ścian naczyń żylnych; 
• zmniejsza ciśnienie żylne; 
• zmniejsza obrzęki kończyn dolnych przez obniżenie zastoju żylnego; 
• wspomaga gojenie owrzodzeń żylnych; 
• redukuje uporczywe skurcze łydek; 
• zmniejsza uczucie ciężkości nóg; 
• poprawia funkcje nie tylko naczyń żylnych, ale również układu chłonnego; 
• wspomaga ograniczanie miejscowych procesów zapalnych; 
• zmniejsza nadmierną lepkość krwi.

Diosmina – czy tylko na hemoroidy?

Preparaty z dodatkiem diosminy stosowane są w objawowym leczeniu hemoroidów, czyli żylaków odbytu, ponieważ działają stabilizująco na naczynia krwionośne. Nie można ich jednak wykorzystywać we właściwym leczeniu, ponieważ nie doprowadzą do wyleczenia, a jedynie zminimalizują objawy. 

Diosmina znajduje szerokie zastosowanie we wspomaganiu leczenia przewlekłych zaburzeń układu krążenia. Skuteczność jej działania zależna jest jednak od zaawansowania choroby. W łagodnych przypadkach możesz zauważyć istotny, korzystny wpływ tego związku, ale przy zaawansowanych stadiach nie zaobserwujesz spektakularnych efektów.  

Kolejna grupa schorzeń, w przypadku których wspomagające stosowanie preparatów diosminy jest powszechne to choroby owrzodzeniowe kończyn dolnych w przebiegu niewydolności żylnej, jednak w tym przypadku skuteczność nie została udowodniona klinicznie. Diosmina może być wykorzystywana również w przypadku obrzęków limfatycznych.

Czy diosmina jest bezpieczna?

Diosmina to dobrze tolerowany i bezpieczny związek, który naprawdę sporadycznie wywołuje działania niepożądane, takie jak ból brzucha, objawy podobne do zatrucia czy wysypkę. Pamiętaj jednak, że nie możesz jej stosować w czasie ciąży. W przypadku przyjmowania innych leków wpływających na układ krążenia nie wykazuje się istotnych interakcji, jednak warto skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem każdego preparatu. 

Bibliografia 

1. P. Edelmann, U. Leiendecker, Choroby żył w pytaniach i odpowiedziach, Astrum, 2006. 
2. J. Churek, D. Ziaja, Stosowanie preparatów zmikronizowanej diosminy w leczeniu przewlekłej choroby żylnej: raz czy dwa razy na dobę?, Chirurgia Polska 2011, 13, 2, 132-135. 
3. M. Szymański, A. Wrzesińska, D. Młynarek, A. Szymański, Diosmina i hesperydyna – obecny stan wiedzy, Postępy Fitoterapii 3/2021, s. 196-207.