Przejdź do treści

Kandydoza – objawy kandydozy jamy ustnej, pochwy lub kandydozy przewodu pokarmowego

bakterie kandydozy w 3D
Fot. Kateryna_Kon / stock.adobe.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Joga na dobranoc
Joga na dobranoc. Wypróbuj, zanim pójdziesz spać!
Koniec zakochania: teraz pustka i rozstanie czy dojrzała miłość?
przeziębiona kobieta
8 rzeczy, które pogarszają objawy przeziębienia. Wyeliminuj, by nie chorować dłużej
Ty i telefon to nieodłączny duet? Zobacz 5 dolegliwości, które może wywołać smartfon
Azjatyckie smaki na talerzu. Przepis na bibimbap – ryż po koreańsku

Kandydoza to zakażenie grzybami z rodzaju Candida. Objawy kandydozy są zróżnicowane, w zależności od tego, czy dotyczy ona przewodu pokarmowego, przebiega ogólnoustrojowo, czy też pojawia się w pochwie lub jamie ustnej.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

Agnieszka Widera
lekarz

Kandydoza to schorzenie o podłożu grzybiczym. Wywołują je grzyby z rodzaju Candida. Kolonizują one błony śluzowe i skórę człowieka, będąc jednocześnie istotnym elementem flory bakteryjnej przewodu pokarmowego. Przeszło połowa populacji posiada te drobnoustroje w przewodzie pokarmowym, nie mając w związku z tym żadnych objawów ogólnych. W stanach zmniejszonej odporności organizmu i zaburzeń flory fizjologicznej układ odpornościowy traci kontrolę nad ilością tych grzybów. Prowadzi to do powstania zakażeń oportunistycznych. Takie sytuacje kliniczne mają miejsce przede wszystkim przy długotrwałej antybiotykoterapii, zakażeniach wirusem HIV, u osób leczonych chemioterapią, chorych na nowotwory lub podczas steroidoterapii. Objawy kandydozy są bardzo zróżnicowane. Mogą to być łagodne zakażenia błon śluzowych, jak również ciężkie infekcje ogólnoustrojowe. Stopień zakażeń koreluje ze stanem odporności organizmu. Najczęściej pojawia się infekcja błon śluzowych jamy ustnej. Obserwuje się również nacieczenie przełyku, z reguły będące następstwem kandydozy jamy ustnej. Kandydozę obserwuje się zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

Kobieta otwiera usta, aby pokazać grzybicę jamy ustnej

Kandydoza jamy ustnej – przyczyny i objawy choroby

Kandydoza jamy ustnej polega na zakażeniu drożdżakowym błony śluzowej jamy ustnej po stronie wewnętrznej policzków, języka. Kandydoza jamy ustnej występuje często w okresie niemowlęcym. Niewystarczająca higiena związana z niewłaściwym wyparzaniem smoczków, butelek to jeden z czynników ryzyka kandydozy, którą u niemowląt określa się mianem pleśniawki. Kandydoza jamy ustnej jest równie częsta u osób starszych, noszących protezy zębowe. Objawy kandydozy zależą od typu tego schorzenia. Pod protezą stomatologiczną tworzy się zazwyczaj przewlekła kandydoza zanikowa. Kandydoza może mieć również postać rzekomo błoniastą (tzw. pleśniawki), ostrą zanikową (u chorych z HIV), przewlekłej hiperplastycznej kandydozy. Jedną z postaci kandydozy jest również zaplenienie kącików ust. W razie pojawienia się niepokojących zmian na błonach śluzowych jamy ustnej konieczna jest wizyta u lekarza. Leczenie kandydozy jamy ustnej polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych. Czasami konieczne jest leczenie ogólne poza leczeniem miejscowym. Niezbędne jest – w miarę możliwości – wyeliminowanie czynników predysponujących do zakażenia.

Kandydoza przewodu pokarmowego

Kandydoza jamy ustnej nie musi być związana z istotnymi zaburzeniami odporności. Zdarza się czasami u osób zdrowych, lecz ma cięższy przebieg i szerzy się, kiedy odporność zostanie upośledzona. Może dojść bowiem do kandydozy ogólnoustrojowej, a częściej do objęcia kandydozą przełyku. Objawy świadczące o kandydozie przełyku to problemy z przełykaniem, ból przy przełykaniu, objawy przypominające zgagę. Można rozpoznać kandydozę empirycznie w przypadku obecności kandydozy jamy ustnej. Badaniem pozwalającym ją potwierdzić jest endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego. Leczenie kandydozy przewodu pokarmowego wymaga ogólnoustrojowego leczenia przeciwgrzybiczego, np. flukonazolem w dawce 400 mg na dobę.

Zobacz także

Kandydoza pochwy

Kandydoza może również dotyczyć pochwy u kobiet, co jest dość częstym zjawiskiem. Istnieje szereg czynników ryzyka kandydozy pochwy. Zalicza się tu niedostateczną higienę, nadmierną wilgoć w okolicy narządów płciowych, bieliznę ze sztucznych, mało przewiewnych materiałów, czas menstruacji, ciążę, ogólne czynniki ryzyka kandydozy związane z obniżeniem odporności, cukrzycę, niedożywienie, otyłość. Kandydoza pochwy może rozwinąć się również jako zakażenie, wynikające ze stosunku płciowego i zarażenia się drożdżakiem od partnera. Objawy kandydozy pochwy u kobiet są bardzo zróżnicowane. Niekiedy ma ona tak niewielkie nasilenie, iż jest wykrywana przypadkowo, przy badaniu ginekologicznym. Częściej jednak jest ona przyczyną dyskomfortu w okolicy narządów płciowych, bólu i pieczenia przy oddawaniu moczu, bólu przy stosunku płciowym. Niejednokrotnie dochodzą do tego zmiany obrzękowo-rumieniowe w okolicy warg sromowych. Leczenie kandydozy pochwy jest konieczne, stosuje się globulki dopochwowe celem leczenia miejscowego. Rzadziej konieczne jest zastosowanie leczenia uogólnionego. W czasie leczenia kandydozy pochwy konieczna jest wstrzemięźliwość od stosunków płciowych.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Polecamy

Barbara Falenta z książką "Mamy dla Mamy"

„Nie musisz gotować trzydaniowych obiadów, ani chodzić po domu w sukience i w szpilkach”. Barbara Falenta o macierzyństwie z dystansem i książce „Mamy dla Mamy”

„Nie kąp dziecka codziennie, bo będzie miało za cienką skórę”, „Nie obcinaj mu włosów, bo szybko wyłysieje”. Jak młode mamy powinny reagować na takie porady, wyjaśnia socjolożka

„Jak to możliwe, że nie mam rąk i nogi, a mam chłopaka i pracę, kiedy ona jest zdrowa i ładna, a tego nie ma” – mówi w rozmowie z Hello Zdrowie Aldona Plewińska, modelka inna niż wszystkie

„Miednica to nasze kobiece centrum dowodzenia”. Mięśnie Kegla potrzebują treningu, fizjoterapeutka wyjaśnia jak to robić i w jaki sposób ciało nam się odwdzięczy

Zainteresują cię również:

kobieta ucząca się reanimacji

Reanimacja a resuscytacja. Jaka jest różnica? Jak je przeprowadzić?

badanie ANA - fiolka

ANA – z czym związany jest dodatni wynik przeciwciał przeciwjądrowych?

krwinki w 3D

Fibrynoliza – na czym polega? Jakie jest jej zastosowanie?

Kobieta w ciąży podczas badania krzywej cukrowej.

Krzywa cukrowa i jej znaczenie podczas ciąży

kobieta, którą boli kolano

Sklerotyzacja podchrzęstna jako objaw choroby zwyrodnieniowej stawów

smutne dziecko

Mutyzm wybiórczy i zaburzenia lękowe u dzieci – objawy, leczenie

kobieta mająca problemy z pęcherzem

Czym jest nykturia? W jakich chorobach występuje? Czy da się ją wyleczyć?

nerki w 3D

Mocznica – co to jest? Kiedy może dojść do mocznicy?

bolący nadgarstek

Choroba i rak Pageta – różnice, objawy, leczenie

sprzęt do lewatywy

Czym jest lewatywa? Jak wykonać ją samodzielnie w domu?

Kobieta podczas pobierania krwi.

Jonogram – co to za badanie? Normy i interpretacja wyników

kobieta z bólem pleców

Czym jest termolezja? Wskazania do zabiegu oraz jego skutki uboczne

problemy skórne

Czym jest atrofia i których narządów może dotyczyć? Przyczyny oraz leczenie zaniku tkanek

uzależniające substancje

Epidermolysis bullosa i inne choroby pęcherzowe skóry. Przyczyny, objawy i leczenie

uzależniające substancje

Co to są uzależnienia behawioralne? Przykłady oraz metody leczenia

niemowlę

Jakie są przyczyny zapadniętego ciemiączka?

Kobieta przed histeroskopią rozmawia z lekarką.

Histeroskopia – dowiedz się, jak się do niej przygotować i jakie są zalecenia po zabiegu

serotonin na kartce

Czym jest zespół serotoninowy? Jak się objawia? Jak wygląda leczenie?

ból w nadgarstku

Parestezje – jakie są ich przyczyny, objawy i możliwości leczenia?

tarczyca

Co to jest tyreoglobulina? Przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie

kobieta trzymająca się za rękę

Co to jest hemiplegia? Etiologia i objawy zjawiska, rehabilitacja usprawniająca

problemy skórne na szyi

Czym jest choroba Duhringa? Jak się objawia? Czy da się ją wyleczyć?

czerwone krwinki

Na czym polega badanie APTT? Jakie są normy?

serce w 3D

Niewydolność serca – leczenie farmakologiczne, niefarmakologiczne i główne objawy