Przejdź do treści

Malaria

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Chora kobieta stoi z kubkiem w ręku i chusta na głowie i patrzy przez okno
Przełom w leczeniu chorób nowotworowych. „Ostatnia nadzieja dla pacjentów bez nadziei”
Kobieta w ciąży trzyma w ręku zdjęcie z badania USG
Rezygnacja z Banku Tkanek Germinalnych. Czy jest szansa dla kobiet chorych na raka?
kobieta używająca mikroskopu
Leki na cukrzycę i nadciśnienie sposobem na raka?
wegański stek wydrukowany w drukarce 3D
Wegański stek z drukarki 3D
Białe rzeźby przedstawiające troje młodych lduzi siedzących na ławce i patrzących w telefony. Telefony oświetlają ich twarze.
Jak bardzo jesteśmy uzależnieni od smartfonów? Zobacz wymowną rzeźbę

Malaria (zimnica, paludyzm, dawna nazwa – febra) to tropikalna choroba pasożytnicza, której różne postacie wywoływane są przez jeden lub więcej z pięciu gatunków jednokomórkowego pierwotniaka z rodzaju Plasmodium rotium. U człowieka najczęściej dochodzi do zakażeń zarodźcem ruchliwym (Plasmodium vivax) i sierpowatym (Plasmodium falciparum), przy czym ten ostatni powoduje najcięższą postać choroby i najczęściej prowadzi do zgonu. Malaria jest najczęściej na świecie rozpoznawaną chorobą zakaźną, na którą co roku zapada ponad 220 mln osób, a umiera 1–3 mln (głównie dzieci z Czarnej Afryki poniżej piątego roku życia). Czynnikiem przenoszącym ją między osobami chorymi i zdrowymi są samice komarów z rodzaju Anopheles.

Pierwsze objawy choroby to wysoka gorączka, dreszcze, bóle głowy, wymioty i czasami biegunka. Następnie pojawiają się obfite poty i następuje gwałtowne obniżenie temperatury. Innymi typowymi objawami towarzyszącymi malarii są: zaburzenia świadomości, duszność, kaszel, bóle mięśniowe i kręgosłupa.

Leczenie polega na podawaniu leków przeciwmalarycznych takich jak chlorochina, meflochina, chinina, niekiedy prymachina czy doksycyklina.

W Polsce zaleca się leczenie malarii w referencyjnych klinikach zajmujących się medycyną tropikalną (w Gdańsku, Poznaniu i Warszawie).

Malaria może być przyczyną wielu, niekiedy groźnych dla życia, powikłań. Należą do nich m.in.: niedokrwistość, hipoglikemia (obniżony poziom cukru we krwi), niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, a nawet pęknięcie śledziony.

Profilaktyka, w przypadku podróży na tereny występowania malarii, polega na stosowaniu płynów odstraszających komary, spaniu pod moskitierami, przyjmowaniu profilaktycznie leków antymalarycznych. Obszarami wysokiego i średniego zagrożenia malarycznego są kraje Afryki i niektóre kraje Azji Południowo-Wschodniej oraz Ameryki Południowej.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy