Przejdź do treści

Oksana Masters: Zasługuję na to, żeby być znana nie ze swoich doświadczeń, ale swoich działań. Jestem Oksana i przetrwałam

Oksana Masters: Zasługuję na to, żeby być znana nie ze swoich doświadczeń, ale swoich działań. Jestem Oksana i przetrwałam Frazer Harrison/Getty Images
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
KE zatwierdziła szczepionkę Comirnaty na COVID-19 dla dzieci w wieku od 5 do 11 lat
Zmarli na COVID-19 powinni zostać skremowani? „To jest potencjalna bomba biologiczna, która może być groźna dla nas wszystkich”
Guma do żucia powstrzyma rozwój pandemii COVID-19? Naukowcy są dobrej myśli
Od 1 grudnia wracają restrykcje związane z pandemią COVID-19. Sprawdź, co się zmieni
Silikonowe plastry na blizny – jakie dają efekty?

Kiedy leżała w szpitalu z komplikacjami po amputacji drugiej nogi, powiedziała sobie, że już nigdy więcej nie zatrzyma się w miejscu. Od tamtej pory, dziewczyna, którą naznaczyła tragedia w Czarnobylu, zdobyła wiele paraolimpijskich medali w kilku dyscyplinach. – Sport był moim sposobem na uzdrowienie i odnalezienie się na nowo. Pozwolił mi zmienić moją historię – mówi Oksana Masters.

 

Kiedy 26 kwietnia 1986 roku doszło do awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu, nikt nie spodziewał się, że jej skutki będą odczuwać kolejne pokolenia Europejczyków. Radioaktywna chmura przyszła do Polski przez Podlasie, zatrzymały ją dopiero Sudety. Jak się szacuje, w następnych latach choroba popromienna i będące jej następstwem wady rozwojowe i nowotwory mogły zabić od kilkudziesięciu tysięcy do nawet kilkuset tysięcy osób. Naukowcy do tej pory spierają się o skalę tej tragedii i jej dalsze długofalowe skutki zdrowotne.

Oksana Masters jest dzieckiem Czarnobyla. Jej napromieniowana matka urodziła ją w Chmielnickim dokładnie trzy lata po katastrofie jądrowej. Choć miasto to położone jest ok. 400 km od Czarnobyla, skala popromiennych wad rozwojowych była u niej ogromna – miała jedną nerkę, krótszą o 15 cm nogę, stopę z sześcioma palcami, jej dłonie nie miały kciuków, a palce były zrośnięte. Kiedy miała 9 lat, amputowano jej lewą nogę, prawą straciła pięć lat później.

Dziewczynka od razu po narodzinach trafiła do sierocińca i do siódmego roku życia była trzykrotnie przenoszona do innych placówek. W sierocińcach sprawiała problemy, więc – jak mówi – była bita, głodzona i molestowana. Kiedy miała siedem lat, jej losem zainteresowała się samotna amerykańska logopedka Gay Masters, której udało się ją adoptować po dwóch latach. „Teraz, kiedy jestem dorosła, wiem, jakie to musiało być trudne. W tamtych latach było prawie niemożliwe, by samotny rodzic mógł adoptować dziecko. Musiała przejść przez wiele testów psychiatrycznych, spotykać się z ludźmi, którzy pytali ją: dlaczego jesteś sama, co jest z tobą nie tak, że nie masz męża”– mówi Oksana.

Simon Hofmann/Getty Images

Gay Masters była wtedy profesorką na uniwersytecie Buffalo w stanie Nowy Jork. Później obie przeniosły się do Kentucky. „Kiedy miałam 5 lat, zawołano mnie do gabinetu dyrektora sierocińca i powiedziano: ‘Mamy dla ciebie zdjęcie. To jest twoja nowa mama.’ Zobaczyłam jej twarz, miała najbardziej ciepłe oczy i uśmiech, jakie kiedykolwiek widziałam. Nigdy wcześniej mnie nie spotkała, wybrała dziecko do adopcji na podstawie zdjęcia. Zanim przyszła mnie odwiedzić, każdego dnia biegłam do dyrektora, by popatrzeć na jej zdjęcie. Pamiętam, że kiedy szła zabrać mnie ze sobą, ludzie skrobali lód z podłogi na korytarzu, bo zamarzły grzejniki.”

W marcu ub. roku Oksana Masters po raz pierwszy opowiedziała publicznie o tym, co spotkało ją w ukraińskich sierocińcach. „Pomyślałam, że będę może w stanie pomóc innym dzieciakom, które przeszły przez sierocińce i nie wiedzą, jak uleczyć się z tego doświadczenia. To właśnie dał mi sport, który był moim sposobem na uzdrowienie i odnalezienie się na nowo. Pozwolił mi zmienić moją historię”.

„Miałam mnóstwo powodów w głowie, by tego nie mówić: Moja mama przeszła przez wystarczająco dużo problemów, mój chłopak nie jest gotowy, żeby słyszeć wszystkie szczegóły. Co sobie pomyślą moi sponsorzy… W końcu jednak uznałam, że inni mogą zobaczyć mnie jako kobietę, która zyskała siłę mimo swojej traumy. Zasługuję na to, żeby być znana nie ze swoich doświadczeń, ale swoich działań. Jestem Oksana i przetrwałam” – pisze.

Lekarze w USA połączyli jej niepełnosprawność z Czarnobylem, bo dostępne badania potwierdziły, że w regionie, w którym się urodziła, wysoki poziom napromieniowania utrzymywał się jeszcze kilka lat po wybuchu. Oprócz wielu wad rozwojowych, na dzieciństwo Oksany wpłynęło chroniczne niedożywienie. Kiedy miała 8 lat, ważyła 16 kg i nosiła ubrania dla kilkulatków. Potrzeba było wielu lat i wielu operacji, by poprawić stan fizyczny dziewczynki. Komplikacje po amputacji drugiej nogi wpakowały ją do szpitala na pięć miesięcy: „Pomyślałam, że jak tylko wyjdę, nigdy więcej nie będę stać w miejscu. Sport był sposobem, żeby krzyczeć bez krzyku.”

W szkole średniej po raz pierwszy usłyszała o klubie wioślarskim dla niepełnosprawnych. „Nie podobało mi się, że mam to robić z niepełnosprawnymi tylko dlatego, że mam jedną nogę. Moja mama powiedziała: ‘Po prostu idź i spróbuj’. Kiedy weszłam do wody i odepchnęłam się od przystani, wiedziałam, że jestem w dobrym miejscu. Uwielbiałam wiosła” – wspomina.

Po wioślarstwie było jeszcze kilka innych dyscyplin sportu – kolarstwo, biegi na narciarskie, biathlon. „Na paraolimpiadzie w 2008 roku po raz pierwszy zobaczyłam kogoś takiego jak ja, bez dwóch nóg, kto walczył o medale dla Stanów Zjednoczonych. Cztery lata zajęło mi, by dojść do wniosku, że też tak mogę” – mówi.

Startowała na olimpiadzie w Pjongczangu (złoto i brąz w biegach i dwa srebra w biathlonie), zdobyła srebro i brąz w Soczi, a także brązowy medal w wioślarstwie w Londynie. W 2016 roku startowała także w handbike’ach i zajęła czwarte miejsce.

Oksana Masters działa w kobiecej fundacji sportu, która od pół wieku walczy o prawa kobiet w sporcie. 32-latka studiuje także biznes i ma plany, by otworzyć mobilną kawiarnię. Czeka z realizację tego projektu do czasu paraolimpiady w Tokio, która w ub. roku została odłożona z powodu pandemii.

Czas pandemii poświęca na ćwiczenia w domowej siłowni i oglądanie filmów. Bardzo brakuje jej wtorkowych taco w meksykańskiej restauracji i rywalizacji, która jest częścią jej życia od czasów, kiedy zaczęła wiosłować. „Jako nastolatka cierpiałam z powodu zaniżonego poczucia własnej wartości. To przecież koniec świata, kiedy masz pryszcz albo fryzura ci nie wyjdzie, a co dopiero, kiedy masz protezy i ręce, które trudno zakryć. Społeczeństwo zawsze będzie cię szufladkowało, nawet kiedy sama postrzegasz siebie jako osobę pełnosprawną. Nie chcę używać słowa niepełnosprawność zbyt często, to zwrot, którym społeczeństwo nazywa wszystkich, którzy są inni”– podsumowuje.

Zobacz także

i
Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

„Dla niepełnosprawnych seks jest dokładnie tak samo ważny jak dla pełnosprawnych” – mówi Monika Rozmysłowicz, trener psycho-fizjo-seksualny

"Panowie nie mają absolutnie żadnych oporów, żeby napisać: zawsze chciałem się przespać z niskorosłą" - mówi Ola Petrus

„Panowie nie mają absolutnie żadnych oporów, żeby napisać: zawsze chciałem się przespać z niskorosłą” – mówi Ola Petrus

Marika z siostrą Karoliną Szlachtycz

„Pracuje u nas kobieta, która wyszła z odwyku. Nie pije od półtora roku, ma bardzo duże chęci do pracy, a wcześniej nie miała nawet chęci do życia” – mówi Marika Szlachtycz

Anna Kozłowska/archiwum prywatne

Anna Kozłowska: Nie obchodziło mnie to całe gadanie, że „niepełnosprawnej nie wypada decydować się na macierzyństwo”

Beata Ebert

Beata ma mózgowe porażenie dziecięce: „Pytają: co się stało w nóżki, proponują pieniążki lub kawusię”

Kobieta z zawałem serca podtrzymuje się ogrodzenia

Zawał serca – objawy, przyczyny, pierwsza pomoc w zawale serca

Nie zaszczepiłaś się przeciw COVID-19? Spodziewaj się SMS-a od Ministerstwa Zdrowia

Nie zaszczepiłaś się przeciw COVID-19? Spodziewaj się SMS-a od Ministerstwa Zdrowia

Łupież – przyczyny, rodzaje, profilaktyka

Kobieta z objawami astmy przyjmuje leki przy lekarce

Astma oskrzelowa – przyczyny, objawy, leczenie

Kobieta pochyla się nad garnkiem z parującym naparem, robi sobie inhalację.

Domowe sposoby na zapalenie zatok – czy warto je stosować? Odpowiada laryngolog

Lekarz dotyka dłoni pacjenta

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) – przyczyny, objawy, leczenie

Kobieta trzyma się za plecy z powodu bólu nerek

Ból nerek – przyczyny, objawy, badania i leczenie

Dłonie starszej kobiety z czarno-białymi zdjęciami

Choroba Alzheimera – etapy, objawy, leczenie. Jakie są jej przyczyny?

Nowy wariant koronawirusa niepokoi naukowców. Wykryto w nim aż 32 mutacje w obrębie białka tzw. kolca

Jakie objawy mają teraz chorzy na COVID-19? To już nie brak smaku i węchu

Ból barku u chorujących na endometriozę? Pani Fizjotrener: nie wydaje ci się!

Mika Urbaniak o chorobie dwubiegunowej. „To tak, jakby coś obcego we mnie wlazło i zaczynało rządzić moim życiem”

Karolina Gruszka o stwardnieniu rozsianym: Normalne życie jest możliwe pod warunkiem, że choroba zostanie wcześnie wykryta

Podejrzewasz, że masz zapalenie gardła? Sprawdź, co może ci pomóc

Depresja sezonowa

Depresja sezonowa, choroba afektywna sezonowa – jak przeżyć jesień i zimę, by nie zwariować

Czujesz, że dopada cię przeziębienie? Weź cynk!

kobieta owinięta kocem

Często łapiesz infekcje? Dowiedz się, w czym może tkwić problem

Aleksandra Żuraw/ fot. Kamil Piklikiewicz / East News

Aleksandra Żuraw ma guza w piersi. „Staram się nie myśleć pesymistycznie, ale jest mi ciężko” – mówi modelka

Ratownik medyczny: Podczas 12-godzinnego dyżuru 100 proc. moich pacjentów z COVID-19 nie było szczepionych. Wszyscy wymagali transportu do szpitala, dusili się

Ratownik medyczny: Podczas 12-godzinnego dyżuru 100 proc. moich pacjentów z COVID-19 nie było szczepionych. Wszyscy wymagali transportu do szpitala, dusili się

Najpopularniejsze

Ból trzustki - kobieta trzymająca się za brzuch

Ból trzustki – jak boli trzustka i jak odróżnić ból trzustki od bólu żołądka?

Kobieta

O czym świadczy ból pod łopatką? Charakter bólu, objawy i możliwe sposoby leczenia

Para na kanapie

Seks analny – co to jest i jakie są najlepsze pozycje analne?

Masturbacja może być jeszcze przyjemniejsza. Poznaj sposoby masturbacji

„Każdy orgazm jest czymś pięknym, jednak ten rodzaj orgazmu jest wyjątkowy”. Seksuolożka o kobiecym wytrysku

Co oznacza drętwienie rąk w nocy i podczas snu?

Co oznacza drętwienie rąk w nocy i podczas snu?

kobieta pijąca zioła

Naturalne odrobaczanie. Czy naprawdę wszyscy mamy pasożyty?

Co oznacza obniżona temperatura ciała i jakie są jej przyczyny? Kiedy spadek temperatury może być niebezpieczny?

Co oznacza obniżona temperatura ciała i jakie są jej przyczyny? Kiedy spadek temperatury może być niebezpieczny?

Respirator

Jak wygląda intubacja i podłączenie pacjenta do respiratora? Wyjaśnia anestezjolożka Zofia Patyna-Giżejowska

MCH – co to, podwyższone i poniżej normy. MCH w morfologii

Kiedy występuje niskie ciśnienie i wysoki puls?

Niskie ciśnienie i wysoki puls – kiedy występują? Co to oznacza?

Torbiel - twarz kobiety z widocznymi krostkami

Torbiel – czym jest, gdzie występuje i czy jest groźna dla zdrowia?

Pozycje seksualne, czyli jak urozmaicić seks. Najlepsze pozycje

Orgazm - jak go osiągnąć? 10 sposobów na lepszy orgazm

Orgazm – jak go osiągnąć? 10 sposobów na lepszy orgazm

5 rzeczy, które mężczyźni uwielbiają w łóżku

5 rzeczy, które mężczyźni uwielbiają w łóżku

Badanie krwi AST - co to jest i jak interpretować wyniki?

Badanie krwi AST – co to jest i jak interpretować wyniki?