Bielactwo

Bielactwo objawia się przebarwieniami skóry, włosów i tęczówek oczu. Za zmiany odpowiada zmniejszona ilość grupy pigmentów. Dolegliwości mogą mieć różne nasilenie – od drobnych, prawie niezauważalnych, zmian, do przebarwień obejmujących znaczne powierzchnie skóry. Nie ma całkowicie skutecznego lekarstwa na bielactwo.

Bielactwo (albinizm) to choroba polegająca na występowaniu jaśniejszego zabarwienia skóry, włosów i tęczówek oczu. Za zmiany odpowiadają zaburzenia syntezy grupy pigmentów (melaniny), produkowanych przez komórki zwane melanocytami. Ilość wytwarzanej przez nie melaniny determinuje karnację – im jest jej więcej, tym karnacja jest ciemniejsza. Objawy bielactwa mogą być widoczne od urodzenia. Wówczas mówimy o bielactwie wrodzonym. Mogą również pojawiać się w późniejszym wieku, u osób z wcześniejszą prawidłową pigmentacją skóry, włosów i oczu. Jest to bielactwo nabyte. Różne są sposoby leczenia bielactwa, jednakże skupiają się one głównie na minimalizacji nasilenia zmian, gdyż nie ma na razie leku, który całkowicie likwidowałby przyczyny albinizmu.

Bielactwo: przyczyny

Niestety przyczyny bielactwa nie są do końca poznane. Różnią się w zależności od tego, czy mowa o bielactwie wrodzonym czy nabytym. Przy bielactwie wrodzonym przyczynami są genetycznie dziedziczone defekty komórek produkujących melaninę. Bielactwo u dzieci obciążonych genetycznie widoczne jest od urodzenia i pozostaje do końca życia. Bielactwo nabyte również może być częściowo dziedziczone, jednakże w większym stopniu uwarunkowane jest czynnikami środowiskowymi, które prowadzą do niszczenia i zanikania melanocytów. Potwierdzona została teoria, że albinizm częściowo może być związany z zaburzeniami układu immunologicznego. Przypuszcza się, że na skutek nieznanych bodźców organizm zaczyna produkować przeciwciała skierowane przeciwko własnym komórkom. Jeżeli ich celem staną się melanocyty, są one niszczone i dochodzi do zaburzeń syntezy melatoniny.

Rodzaje bielactwa

Poza podziałem na bielactwo wrodzone i nabyte wyróżniamy kilka postaci albinizmu w zależności od nasilenia objawów i lokalizacji zmian. Podział obejmuje bielactwo segmentowe i niesegmentowe. Segmentowe jest zdecydowanie rzadsze i charakteryzuje się występowaniem zmian tylko po jednej stronie ciała. Przy bielactwie niesegmentowym zmiany rozmieszczone są asymetrycznie po obu stronach ciała. Mogą być różne stopnie nasilenia plam. Wyróżniamy bielactwo niesegmentowe uogólnione, uniwersalne i ogniskowe (postać najłagodniejsza, w której zmiany dotyczą tylko danej okolicy ciała).

Bielactwo: objawy

Bielactwo nie daje żadnych dolegliwości bólowych, nie występuje gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, brak jest innych objawów ogólnych. Najbardziej charakterystyczne są białe plamy na skórze, które często mają ciemniejszą otoczkę. Plamy mogą być pojedyncze, ale może ich też być bardzo dużo. Zmiany mają tendencję do rozprzestrzeniania się. Często pojawiają się na głowie, grzbietowej powierzchni dłoni, na stopach oraz łokciach i kolanach. Zdarza się, że przebarwienia pojawiają się też na narządach płciowych. Ponadto plamom na skórze towarzyszy odbarwienie włosów, brwi i rzęs, czasami do objawów należą odbarwienia w obrębie tęczówki oczu, zdarza się także bielactwo paznokciChociaż zmiany nie są bolesne, często są przyczyną dyskomfortu psychicznego w związku z wyglądem. Dotyczy to zwłaszcza nasilonego albinizmu i lokalizacji plam w widocznych miejscach (np. bielactwo na twarzy).

Jak leczyć bielactwo?

Albinizmu nie można całkowicie wyleczyć. Leczenie bielactwa polega zatem w dużej mierze na łagodzeniu dolegliwości. Najbardziej skuteczną metodą jest stosowanie leków sterydowych i światła ultrafioletowego w połączeniu z kremem na bielactwo. Taka kuracja trwa kilka miesięcy, czasem nawet rok. Głównym efektem jest częściowe przywrócenie skórze właściwej barwy. Nowym lekiem na bielactwo, a w zasadzie metodą terapeutyczną, jest przeszczep hodowlanych melanocytów. Polega na wszczepieniu prawidłowo działających komórek, syntetyzowanych poza ustrojem, w miejsca o zaburzonej pigmentacji naskórka. Jest to metoda bardzo skuteczna, jednakże niezwykle droga. Innym sposobem leczenia są autoprzeszczepy skóry, polegające na przeniesieniu cienkiej warstwy zdrowego naskórka na chore miejsce, aby uzyskać zwiększenie pigmentacji. Istnieją również domowe sposoby na to, jak pozbyć się bielactwa. Stosowane są różnego rodzaju zioła na bielactwo, głównie w postaci naparów. Najczęściej używane są krwawnik i rumianek. Działanie leków naturalnych nie zostało udowodnione i nie może stanowić podstawy terapii. Leczenie zawsze powinien prowadzić i monitorować dermatolog.

Najnowsze