Chlor ma wpływ na Twoje zdrowie. Sprawdź, czym grozi jego nadmiar lub niedobór!

Chlor kojarzony jest głównie z właściwościami dezynfekującymi. Dzięki niemu woda płynąca w naszych kranach jest zdatna do picia, a ta użytkowana w basenach oczyszczona z chorobotwórczych bakterii. Chlor, czyli niemetal z rodziny fluorowców zaliczany jest też do makroelementów i choć na co dzień nie mówi się o nim w kontekście zdrowia, to trzeba pamiętać, że pierwiastek ten ma ogromne znaczenie w procesach życiowych naszego organizmu. Jakie są zdrowotne właściwości chloru, kiedy możliwe jest zatrucie chlorem i czy można cierpieć na niedobór chloru w organizmie?

Co to jest chlor?

Chlor (Cl) to trujący, żółtozielony gaz. Wchodzi w skład wielu powszechnie występujących w przyrodzie związków, zwłaszcza soli. Chlor wykorzystywany jest w środkach dezynfekcyjnych (wybielaczach), stosowany jest w procesie chlorowania wody.

Rola chloru w organizmie

Chlor to pierwiastek mineralny zaliczany do elektrolitów. Podstawowa rola chloru w organizmie to regulacja pH płynów ustrojowych, ciśnienia osmotycznego, przewodnictwa nerwowego i przepuszczalności błon komórkowych. Ponadto chlor uczestniczy w procesie trawienia białek i produkcja kwasu solnego w soku żołądkowym. Pierwiastek ten reguluje także przemiany metaboliczne.

Dzienne zapotrzebowanie na chlor

Zapotrzebowanie dobowe na chlor różni się w zależności od grupy wiekowej i przedstawia się następująco:

• 0 – 6 mies. – 300 mg
• 7 – 12 mies. – 570 mg
• 1 – 3 r. ż. – 1150 mg
• 4 – 6 r. ż. – 1550 mg
• 7 – 9 r. ż. – 1850 mg
• 10 – 12 r. ż. – 2000 mg
• 13 – 18 r. ż. – 2300 mg
• dorośli – 2300 mg.

Zwiększone zapotrzebowanie na chlor

Zwiększonemu zapotrzebowaniu na chlor sprzyja intensywny wzrost u niemowląt i dzieci, obfite pocenie się, wymioty, przyjmowanie leków moczopędnych oraz choroby nerek i gruczołów nadnerczowych.

Naturalne źródła chloru

Źródłem chloru w diecie jest sól kuchenna i bogate w ten składnik produkty wysokoprzetworzone. Mowa o soli ukrytej w produktach określanych mianem żywności przetworzonej. Najwięcej soli, a tym samym chlorku zawierają fast foody, kiełbasy, konserwy, słone przekąski czy dania instant.

Niedobór chloru w organizmie

Zbyt niski poziom chloru w organizmie może być konsekwencją nadmiernej utraty jonów chlorkowych w organizmie w przebiegu:

• wymiotów
• biegunek
• pocenia się
• stosowania leków moczopędnych

Objawy zbyt niskiego poziomu chloru w organizmie to osłabienie, bolesne skurcze mięśni, bóle i zawroty głowy, drgawki czy chroniczne zmęczenie.

Nadmiar chloru w organizmie i zatrucie chlorem

Zbyt wysoki poziom chloru w organizmie towarzyszy diecie bogatej w sól, odwodnieniu, utracie wodorowęglanów przez przewód pokarmowych oraz chorobom nerek. Objawia się on zaburzeniami ze strony układu nerwowo – mięśniowego, zaburzeniami pracy nerek czy nadciśnieniem.

U niektórych osób pojawia się uczulenie na chlor. Dotyczy ono zwłaszcza osób korzystających z basenu. Kontakt skóry z chlorowaną wodą skutkuje rozwojem alergii na chlor, która objawia się pod postacią:

• zaczerwienienia skóry
• świądu
• wysypki
• obrzęku

Z kolei picie chlorowanej wody może prowadzić do alergii pokarmowej – nudności, wymiotów, biegunek i bólu brzucha.

Czy chlor jest szkodliwy? Zatrucie chlorem dotyczy wdychania chloru w postaci gazowej. Objawy zatrucia chlorem to ciężki oddech, kaszel, duszności. Konsekwencją zatrucia chlorem może być obrzęk płuc, a nawet śmierć.

Bibliografia:

Normy żywienia dla populacji Polski pod red. M. Jarosza, IŻiŻ 2017