Katar sienny

Katar sienny związany jest z odpowiedzią organizmu na alergen środowiskowy. Katar alergiczny znacznie różni się od zwykłego kataru, przede wszystkim czasem trwania i objawami współtowarzyszącymi. Nieleczony alergiczny nieżyt nosa może prowadzić do poważnych powikłań, w tym rozwoju astmy oskrzelowej lub przerostu migdałków.

Katar sienny to objaw alergii na roztocza, kurz, pyłki roślin, zarodniki grzybów lub sierść zwierząt (głównie psów, kotów i gryzoni). Po dostaniu się alergenu do dróg oddechowych człowieka komórki układu immunologicznego zwane komórkami tucznymi zostają pobudzone do działania. Komórki te są odpowiedzialne za wydzielanie histaminy – hormonu, który jest mediatorem reakcji zapalnych. Oznacza to, że układ odpornościowy traktuje alergen jako wroga i stara się go zwalczyć.

Katar alergiczny może mieć charakter cykliczny – występuje sezonowo (wiosną, gdy pylą trawy lub wczesną jesienią, gdy w powietrzu obecne są zarodniki grzybów) lub całorocznie (gdy alergenem jest kurz lub ślina/sierść zwierząt). Przy alergicznym nieżycie nosa podrażnieniu ulega błona śluzowa nosa, co sprawia, że oprócz kichania i kataru osoba uczulona doświadczyć może swędzenia. Dla cierpiących na katar sienny objawy to najczęściej: śluzowa lub wodnista wydzielina z nosa, zaczerwienienie spojówek (niekiedy zapalenie), łzawienie oczu, światłowstręt. Kiedy alergia przedłuża się lub jest wyjątkowo nasilona, mogą pojawić się objawy dodatkowe: bóle głowy i zatok, a nawet utrata węchu i smaku. Ponadto katar sienny dotyka również psychikę i samopoczucie, człowiek jest bardziej senny, rozdrażniony, miewa duszności. W niektórych przypadkach lekceważenie podstawowych objawów somatycznych i psychicznych może doprowadzić do rozwinięcia się astmy oskrzelowej.

Leczenie kataru alergicznego

Kiedy chory zauważy u siebie pierwsze oznaki alergii, powinien niezwłocznie umówić się na wizytę u alergologa, aby wykonać testy alergiczne (skórne lub z krwi) na poziom przeciwciał. Wynik takich testów wskaże nie tylko rodzaj alergenu, ale i poziom uczulenia. Najlepszym sposobem jest całkowita eliminacja alergenu, jednak nie zawsze jest to możliwe. Przy katarze siennym leczenie opiera się na stosowaniu kropli na katar działających antyhistaminowo oraz leków doustnych, które obkurczają śluzówkę nosa. Tabletki na katar alergiczny mogą zawierać kortykosteroidy lub leki z grupy kromoglikanów. Krople do nosa na katar można dostać w aptece bez recepty, jednak bezpieczniej i pewniej będzie poprosić lekarza o pomoc w ich doborze. Poza kroplami lub sprayem na katar przy alergiach dużym zaufaniem cieszy się metoda immunoterapii swoistej. Alergikowi podaje się wówczas zastrzyki, które zawierają w składzie alergen, który wywołuje u nich uczulenie. Jednak nie każdy pacjent może podjąć się takiej terapii. Pierwszeństwo mają cierpiący na astmę oskrzelową, uczuleni na alergeny wziewne oraz pacjenci z atopowym zapaleniem skóry. Katar alergiczny u niemowlaka jest przeciwwskazaniem do podjęcia leczenia tą metodą, podobnie jak ciąża, choroby układu krążenia oraz ciężka postać astmy. Lek na katar alergiczny u malucha, który przyczynia się do zmniejszenia obrzęku śluzówki nosa, nie może być stosowany dłużej niż tydzień. Długotrwałe stosowanie tabletek na katar alergiczny może dać skutek uboczny w postaci niszczenia naczyń krwionośnych. Nie wolno ich stosować u dzieci poniżej pierwszego roku życia. Bezpiecznym sposobem jest płukanie zatok roztworem soli morskiej lub soli fizjologicznej, która znana jest z działania ściągającego i oczyszczającego jamę nosową. Kiedy katar dręczy dziecko w nocy, można zakupić w aptece specjalne plasterki naklejane na piżamkę. Mają one w swoim składzie olejki eteryczne z eukaliptusa lub sosny, które udrażniają górne drogi oddechowe. Dzięki temu maluch może swobodnie oddychać i przespać noc.

Zobacz także: Domowe sposoby na katar sienny

Katar alergiczny u dziecka jest szczególnie trudnym doświadczeniem zarówno dla niego samego, jak i dla rodziców. Na ogół u bardzo małych dzieci katar alergiczny nie występuje. Złe samopoczucie, płacz oraz katar u dzieci poniżej trzeciego roku życia zwykle oznaczają infekcję bakteryjną lub wirusową. Alergie wziewne przeważnie rozwijają się u dzieci po 4 roku życia. Zupełnie inaczej jest z astmą, która może zaatakować nawet najmłodsze dzieci. Przewlekłe podrażnienie błony śluzowej nosa może zakończyć się powstaniem polipów lub zakażenia bakteryjnego, co może z kolei prowadzić do uciążliwego w leczeniu ropnego zapalenia zatok przynosowych. Zaniedbanie objawów kataru siennego u dziecka może z czasem przerodzić się w upośledzenie oskrzeli, a nawet pogorszenie lub upośledzenia słuchu. Dlatego też rodzice alergika muszą zapoznać się z kalendarzem pyleń i w miarę możliwości ograniczyć kontakt dziecka z alergenem.

Najnowsze