Przejdź do treści

2 minuty do szczęścia

Ilustracja: Izabela Dudzik | www.izadudzik.pl
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kobieta smarująca twarz kremem w łazience
Niedobór witamin widać na skórze. Dietetyk radzi, jak zadbać o odpowiednie odżywienie
Przyprawa curry na łyżeczce
Curry to mieszkanka najzdrowszych przypraw
Hanna Lis w czarnym golfie
Hanna Lis o endometriozie: miałam szczęście, że choroba nie odebrała mi szansy na macierzyństwo
Dziewczyna biegająca na ulicy
Trening podczas smogu. Co radzi alergolog?
ratownik medyczny trzymający fiolkę z napisem psychologiczne wsparcie
„Załamania psychiczne są tak powszechne, że nie mogą pozostawać tematem tabu”. Gdzie szukać pomocy?

Północnoamerykańscy naukowcy odkryli, jak poświęcając zaledwie dwie minuty dziennie, stać się nieco szczęśliwszym człowiekiem. Wiem, jak to brzmi. Rada może jednak mieć sens.

Holli-Ann Passmore i Mark D. Holder – psychologowie z University of British Columbia w Kanadzie, jakiś czas temu opublikowali wyniki badań, w których sprawdzili prostą hipotezę. Taką mianowicie, że człowiek może być bardziej lub mniej szczęśliwy w zależności od tego, na co patrzy. W badaniu wzięło udział 359 osób, które zostały podzielone na trzy grupy. Ludzie przydzieleni do pierwszej, mieli przez dwa tygodnie zwracać uwagę na przyrodę w miastach – patrzeć na drzewa, żywopłoty, krzewy i pnącza. Kolejna grupa miała skupiać się na obiektach będących dziełem człowieka. Jednych i drugich poproszono, by robili zdjęcia obiektów, które oglądali i notowali na nich swoje odczucia. Pozostali stanowili grupę kontrolną, do której odniesiono wyniki.

Kiedy po dwóch tygodniach zebrano i przeanalizowano dane, okazało się, że spoglądaniu na drzewa i krzewy towarzyszyły liczne pozytywne efekty. – Samopoczucie uczestników, którzy patrzyli się na naturę, ich poziom odczuwanego szczęścia, uniesienia oraz łączności z innymi ludźmi i światem był znacząco wyższy niż u tych, którzy patrzyli się na rzeczy wykonane przez człowieka lub należących do grupy kontrolnej – opowiadała o swoich badaniach Passmore. Dodawała także, że nie chodzi wcale o to, by czas spędzać w lesie, ale by przez kilka minut dziennie popatrzeć na drzewo znajdujące się koło przystanku. Już to powinno przynieść efekt.

Metoda jest więc prosta i zastosować może ją każdy. Muszę jednak ostrzec, że trzeba do niej zachować zdrowy dystans. Wszak nie dość, że mówimy o północnoamerykańskich naukowcach, to jeszcze o artykule, który opublikowano w „Żurnalu pozytywnej psychologii”, a dotyczył ludzi, którzy gapili się na zieleń. Ponieważ jednak mi takie gapienie się na przyrodę na ogół na nerwy i samopoczucie pomaga, to gorąco polecam spróbować. Trudno wyobrazić sobie lepiej zainwestowane dwie minuty dziennie, niż poświęcenie ich na czynność, która może dać szczęście.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Aktywność mózgu wzrasta, gdy odpoczywasz

Czego nie jeść, by mieć dobry seks?

Czego nie jeść, by mieć dobry seks?

Depresja facebookowa

Depresja facebookowa

Poradniki dla rodziców unieszczęśliwiają

5 powodów, dla których warto być pesymistą

Dlaczego diety nie działają? – 5 psychologicznych powodów

Pięć pytań o sen

Nie da się wygrać z cyklem dobowym nastolatka

Małe księżniczki i mali naukowcy

Wpływ różnicy wieku na związek

Nie rób dziś tego, co możesz zrobić jutro

Czy warto biegać w smogu?

Czy warto biegać w smogu?