Go to content

Leukopenia i jej przyczyny. Czy niski poziom leukocytów jest niebezpieczny?

Kilkanaście probówek z krwią

Jakie są przyczyny leukopenii? Niski poziom leukocytów jest niebezpieczny? Fot. angellodeco/AdobeStock

Leukopenia to stan, kiedy we krwi obwodowej obserwuje się obniżoną liczbę leukocytów, czyli białych krwinek. Wiąże się to ze znacznym osłabieniem układu odpornościowego i podatnością na różne infekcje. Jakie mogą być przyczyny leukopenii i jak ją leczyć? 

Udostępnij
Przeczytasz w 4 min

Czym jest leukopenia? To stan zależny od liczby leukocytów 

Podstawowym elementem układu odpornościowego człowieka są białe krwinki. U zdrowego, dorosłego człowieka norma leukocytów wynosi 4-10 tys./µl. Jeśli jest ich mniej niż 4000, to znak, że dana osoba zmaga się z leukopenią. Normy białych krwinek zostały przedstawione w poniższej tabeli: 

Wiek Norma leukocytów
noworodek 9-30 tys./µl
dziecko do 1. r.ż. 6-20 tys./µl
dziecko 4-6-letnie 5-15,5 tys./µl
dziecko 10-letnie 4,5-13,5 tys./µl

Wśród leukocytów można wyróżnić: 

  • limfocyty, 
  • monocyty, 
  • granulocyty (eozynofile, neutrofile i bazofile).  

Leukocyty produkowane są w szpiku kostnym, grasicy, śledzionie oraz węzłach chłonnych. Są odpowiedzialne za prawidłowe działanie układu odpornościowego. To właśnie one sprawiają, że organizm jest w stanie zwalczyć różnego rodzaju bakterie, wirusy i patogeny. Jeśli białych krwinek jest zbyt mało, wówczas odporność słabnie. U osoby z leukopenią znacznie zwiększa się ryzyko wystąpienia wszelkiego rodzaju infekcji, które w skrajnych przypadkach mogą nawet doprowadzić do śmierci.

Rolki



Jakie są przyczyny leukopenii?  

Przyczyn leukopenii może być wiele, jednak stan ten zazwyczaj pojawia się po przebytej infekcji. Z powodu choroby, leukocyty, które ją zwalczają, zużywają się. Organizm potrzebuje więc nieco czasu, by się zregenerować i wyprodukować nowe białe krwinki. Leukopenia może być także spowodowana różnymi chorobami, m.in.: 

  • nowotworami, takimi jak ziarnica złośliwa, czyli chłoniak Hodgkina, 
  • chorobami szpiku kostnego (białaczką, aplazją szpiku, włóknieniem szpiku, zespołami mielodysplastycznymi), 
  • nadczynnością tarczycy, 
  • reumatoidalnym zapaleniem stawów, 
  • gruźlicą, 
  • toczniem rumieniowatym układowym, 
  • chorobami pasożytniczymi, 
  • zespołem Kostmanna, czyli występującym od urodzenia zaburzeniem dotyczącym zbyt małej produkcji neutrofili, 
  • HIV/AIDS, 
  • hipersplenizmem (śledziona przedwcześnie niszczy komórki krwi), 
  • niedoborem kwasu foliowego, miedzi i cynku, 
  • ciężkim niedożywieniem, 
  • zaburzeniami wrodzonymi. 

Leukopenia pojawia się po chemioterapii i radioterapii. Co ciekawe, na jej rozwój może mieć wpływ przyjmowanie niektórych leków (np. na nadczynność tarczycy, przeciwbólowych, psychotropowych i przeciwpadaczkowych). Są na nią narażone też osoby, które mają styczność z substancjami chemicznymi takimi jak:  

  • farby, 
  • lakiery, 
  • węglowodory aromatyczne, 
  • rozpuszczalniki organiczne, 
  • benzen.

Jak objawia się leukopenia? 

Leukopenia może mieć różne objawy, najczęściej są to pojawiające się w jamie ustnej afty i owrzodzenia. O zbyt małej liczbie białych krwinek mogą jednak też świadczyć: 

  • silne zmęczenie, 
  • pogorszone samopoczucie, 
  • problemy z koncentracją, 
  • stany podgorączkowe lub gorączka, 
  • angina, 
  • zapalenie płuc, 
  • powiększone węzły chłonne na szyi i pod żuchwą, 
  • nudności i wymioty, 
  • spadek masy ciała bez żadnego racjonalnego powodu.

Leczenie leukopenii 

Leczenie leukopenii jest uzależnione od przyczyny problemu. Jeśli ma to związek z chorobą, to należy skupić się na jej wyleczeniu, a postępowanie ustalane jest indywidualnie. Natomiast o tym, czy pacjent zmaga się z omawianą chorobą, lekarz dowiaduje się na podstawie morfologii krwi, w której zostaje określony m.in. ogólny poziom białych krwinek.  

Podczas leczenia leukopenii bardzo ważna jest też zdrowia i zbilansowana dieta, bogata w owoce oraz warzywa. Osoby z leukopenią powinny unikać surowego mięsa i niepasteryzowanej żywności, a także dbać o przestrzeganie zasad higieny podczas przygotowywanych posiłków. W ciężkich przypadkach, kiedy białych krwinek jest naprawdę mało, konieczna jest hospitalizacja i podanie pacjentowi czynnika wzrostu granulocytów, a nawet przeszczep szpiku kostnego. 

Bibliografia: 

  1. Arber D. A., Pereira I., George T. I., Atlas krwi obwodowej. Podstawowe narzędzie diagnostyczne, MedPharm Polska, Warszawa 2019.
  2. Sonneschmidt R., Krew. Dotlenianie, odżywianie i oczyszczanie wszystkich komórek, Medycyna holistyczna, Vital, Białystok 2019.
  3. Ursinus L., Co mówi Twoja krew. Holistyczne spojrzenie na wyniki badań laboratoryjnych, Vital, Białystok 2015.

Powiązane tematy:

i
Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.