Przejdź do treści

Tasiemczyca

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kampania Fundacji Arena i Świat
Wspaniałe bohaterki w kampanii „Badaj się i żyj pełną piersią. Nie daj się rakowi”
Agnieszka Hyży o macierzyństwie: wszystkie jedziemy na tym samym wózku!
Michał Lipa o dodatkowych kilogramach w ciąży. Ile może przytyć ciężarna?
Fryzjerka znalazła dziwną plamkę na jej głowie. Okazało się, że po 13 latach ma nawrót raka
szczepionka
Grypa – dlaczego się szczepimy?

Tasiemiec jest pasożytem bytującym w przewodzie pokarmowym człowieka i innych kręgowców. W stadium pośrednim atakuje mięśnie, mózg i wątrobę bezkręgowców i kręgowców, tworząc w nich tzw. wągry. Ma członową budowę ciała, a połączone człony przypominają kształtem taśmę.

Każdy dojrzały człon wypełniony jest jajami i wydostaje się z ciała żywiciela wraz z kałem, który stanowi źródło zarażenia.

Tasiemiec nieuzbrojony ma na główce cztery przyssawki, którymi mocuje się do ściany jelita. Osiąga długość 3–10 m. Dojrzałe człony mogą aktywnie wypełzać przez odbyt. Człowiek zaraża się, jedząc surowe lub niedogotowane mięso wołowe zawierające wągry.
Tasiemiec uzbrojony osiąga długość 2–6 m, ma główkę uzbrojoną w cztery przyssawki i dwa wieńce haczyków. Dojrzałe człony wydalane są z kałem. Człowiek zaraża się, jedząc surowe i niedogotowane mięso wieprzowe zarażone wągrami, a także drogą ustną. Rozwijające się z jaj wągry atakują różne tkanki. Zmiany wągrzycowe w mózgu lub oku powodują ciężkie następstwa. Z kolei wągrzyca mięśni czy tkanki podskórnej przebiega bezobjawowo.
Tasiemiec karłowaty ma długość 2–5 cm i główkę uzbrojoną w przyssawki i haczyki. Cały cykl rozwojowy może przejść w jednym żywicielu. Uwolnione z członów jaja wydostają się częściowo z kałem, a częściowo wnikają w błonę śluzową, gdzie dojrzewają, przeobrażając się w młodego tasiemca. Jaja mogą przenosić się z człowieka na człowieka wraz z wodą, pożywieniem, może też dojść do samozarażenia jajami „własnego” pasożyta.
Objawy zarażenia tasiemcem każdego gatunku: zmiana łaknienia – brak apetytu lub nadmierny głód, wzmożony apetyt na potrawy kwaśne i słodkie, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka lub zaparcie, osłabienie, chudnięcie lub nieprzybieranie na wadze, bladość skóry, sińce pod oczami, zgrzytanie zębami, apatia lub nadpobudliwość, zawroty i bóle głowy, zmiany skórne i swędzące wysypki, obrzęki alergiczne. U dzieci czasem występują drgawki.
Leczenie: farmakologiczne.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Alkohol wytrąca bakterie z równowagi

6 sposobów na poprawę trawienia bez wyrzeczeń

6 sposobów na poprawę trawienia bez wyrzeczeń

Psychosomatyka ‒ kiedy choroba zaczyna się w głowie…

Psychosomatyka ‒ kiedy choroba zaczyna się w głowie…

5 prostych patentów na poprawę trawienia

5 prostych patentów na poprawę trawienia

8 superfoods dla zdrowia układu trawiennego

8 superfoods dla zdrowia układu trawiennego

Kalorie odstaw na bok

Kalorie odstaw na bok

Dieta eliminacyjna

Dieta bogatoresztkowa

Dieta lekkostrawna

Dieta bezlaktozowa

Dieta bezglutenowa

Odwrócona piramida

Odwrócona piramida