Półpasiec

Półpasiec i ospa wietrzna to choroby zakaźne wywoływane przez wirus HHV-3. Choć przechorowanie ospy gwarantuje dożywotnią odporność, nie oznacza to, że półpasiec się nie pojawi. Choroba może przybierać różne postaci: oczną, uszną, krwotoczną, uogólnioną czy zgorzelinową.

Półpasiec może wystąpić, jeśli chorowało się już na ospę wietrzną. Wirusy przechodzą bowiem w stan uśpienia, w grzbietowych zwojach nerwowych, a gdy zaistnieją sprzyjające warunki, atakują organizm. Wystarczy zwykłe osłabienie, spadek odporności lub kontakt z chorym.

Półpasiec – objawy

Pierwsze objawy półpaśca to najczęściej ból i dyskomfort wzdłuż któregoś dermatomu (obszaru skóry zaopatrywanego czuciowo przez jeden nerw). Dolegliwości bólowe spowodowane są powstaniem stanu zapalnego nerwu czuciowego i fragmentu skóry. Następnie pojawia się wysypka w formie pęcherzyków, które zasychają w strupki. Wysypka występuje najczęściej wzdłuż danego dermatomu.

Inaczej wygląda półpasiec oczny, który uznawany bywa za najgroźniejszą odmianę wirusa. Wszystkie objawy koncentrują się na twarzy – pęcherzyki występują najczęściej w okolicy nosa, powieki, czoła czy skroni, ale także na rogówce i spojówce. Mogą wystąpić ból oka, pieczenie, a nawet uszkodzenie wzroku.

Półpasiec uszny lokalizuje się dookoła, wewnątrz lub na uchu. Charakterystyczny dla tej odmiany choroby jest paraliż mięśni po zajętej stronie. Można zaobserwować opadanie kącika ust, niemożność zamknięcia oka czy zmarszczenia czoła. Pacjent może mieć problemy z mową, zaburzenia odczuwania smaku, pojawiają się ból ucha i upośledzenie słuchu.

Półpasiec u dzieci występuje po przechorowaniu ospy, w sytuacji znacznego spadku odporności. Na szczęście choroba przebiega znacznie łagodniej niż u dorosłych. Dziecko może skarżyć się na nerwobóle, a na ciele (najczęściej w jednym konkretnym miejscu) pojawia się wysypka z pęcherzykami.

Półpasiec – leczenie

Warto wiedzieć, jak prawidłowo leczyć półpasiec oraz jakie leki na półpasiec będą skuteczne. Pierwszym środkiem podawanym chorym jest lek przeciwwirusowy (acyklowir, walacyklowir czy famcyklowir). Jeśli występują silne dolegliwości bólowe, zalecane są także preparaty przeciwbólowe.

Chorzy na odmianę oczną wymagają stałej opieki okulistycznej, natomiast zastosowane leczenie jest bardzo podobne (leki przeciwwirusowe, a jeśli dojdzie do nadkażenia – antybiotyki). W przypadku bardzo nasilonych objawów stosuje się środki uspokajające, antydepresyjne. Istnieją także domowe sposoby na półpasiec, do których można zaliczyć:

  • picie rumianku,
  • okłady chłodzące,
  • mąkę kukurydzianą w celu przyspieszenia gojenia ranek,
  • olejek z drzewa herbacianego,
  • noszenie luźnej odzieży,
  • okłady z octu jabłkowego zmieszanego z wodą,
  • przemywanie skóry sokiem z gruszki.

Zobacz także: Choroby zakaźne

Należy pamiętać, że domowe sposoby to jedynie dodatek do prawidłowo prowadzonego leczenia choroby i nie są to metody mające jakiekolwiek medyczne uzasadnienie.

Półpasiec – okres wylęgania, czas trwania

Pacjenci zmagający się z chorobą pytają, jak długo trwa półpasiec oraz czy półpasiec jest zaraźliwy. Na szczęście osoby, które przebywają w pobliżu chorego, nie mogą zarazić się w tak prosty sposób, jak zdarza się w przypadku ospy wietrznej. Dlatego nie należy się obawiać kontaktu. Unikać należy wydzieliny sączącej się ze zmian skórnych. Choroba trwa około 2–3 tygodni, choć zdarza się, że objawy bólowe utrzymują się znacznie dłużej. Okres wylęgania to z kolei od 1 do 2 tygodni.

U przyszłych matek pojawia się lęk, że półpasiec w ciąży może zaatakować płód. Jest on całkiem nieuzasadniony. Wirus nie krąży we krwi i nie przedostanie się do płodu, dlatego dziecko nie może zarazić się półpaścem. Zawsze jednak dolegliwości należy skonsultować z lekarzem, gdyż konieczne może okazać się podanie ciężarnej leków przeciwwirusowych lub łagodzących dolegliwości.

Półpasiec – powikłania

Półpasiec może zaatakować dowolną część ciała, dlatego diagnozuje się wiele form np. półpasiec na twarzy, na nodze, na szyi, na plecach czy na brzuchu, a także uszny i oczny. Co charakterystyczne, obejmuje tylko jedną stronę. Choć nie wymaga hospitalizacji, a jedynie podania stosownych leków i zachowania odpowiedniej higieny, możliwe są powikłania po półpaścu. Do najważniejszych należą:

  • w przypadku półpaśca ocznego to zapalenie rogówki, tęczówki, siatkówki, martwica siatkówki, nieleczony może powodować utratę wzroku,
  • zapalenie rdzenia kręgowego,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
  • uszkodzenie nerwów czaszkowych,
  • utrata słuchu przy półpaścu usznym,
  • nerwobóle, mrowienia i drętwienia utrzymujące się nawet latami, czyli neuralgia,
  • zapalenie mózgu, udar mózgu.

Półpasiec nawracający

Raz przechorowany półpasiec powinien zapewnić trwałą odporność. Jeśli jednak tak się nie dzieje, a choroba nawraca, należy baczniej przyjrzeć się organizmowi. Być może nawroty są sygnałem alarmowym. Półpasiec nawracający wymaga dogłębnej diagnostyki. Często to rozwijająca się w ukryciu choroba nowotworowa powoduje ponowne zachorowanie. Inaczej rzecz się ma w przypadku dzieci. U nich po pierwszym zachorowaniu, przy osłabieniu, utracie odporności może dojść do ponownego rozwoju półpaśca.

Najnowsze