Padaczka

Padaczka jest jedną z najpopularniejszych chorób neurologicznych. Szacuje się, że chorych na tę chorobę jest blisko 50 milionów osób na całym świecie. Połowa z nich ma napady padaczkowe połączone z utratą przytomności. Przyczynami padaczki są najczęściej urazy głowy, wady genetyczne lub choroby naczyń. Z padaczką zmagają się osoby w różnym wieku. Chorują też dzieci.

Postać padaczki jest uzależniona od lokalizacji zmian ogniskowych obecnych w mózgu. Warunkuje to objawy, które występują podczas napadów. W trakcie ataków pacjent może stracić przytomność. Od czego to zależy i co jest przyczyną ich występowania?

Co to jest padaczka?

Padaczka jest chorobą mózgu, którą charakteryzuje powtarzalny napad padaczkowy trwający do kilkunastu minut. Przyczyną jego wystąpienia jest zaburzenie aktywności neuronów w jednej z półkul mózgowych. Wyładowania przybierają postać fal widocznych w obrazie EEG. Elektroencefalografia jest podstawowym badaniem służącym do rozpoznania padaczki.

Atak padaczki poprzedza tzw. “aura”, której podstawowym zwiastunem są kłopoty z układem pokarmowym. Mogą to być biegunki lub wymioty. Chory bardzo się wtedy poci. Zauważalne jest też wysokie ciśnienie.

Padaczka – rodzaje

Postać epilepsji jest zależna od lokalizacji zmian ogniskowych w mózgu. Jej odmiany są również uzależnione od chorób współistniejących.

Wyróżnia się następujące rodzaje padaczki:

    • Padaczka objawowa – występujące napady padaczkowe są konsekwencją choroby współistniejącej.
    • Padaczka ogniskowa – jej najczęściej spotykane postacie to padaczka rolandyczna (padaczka u dzieci) i padaczka skroniowa. Występowanie napadów padaczkowych jest związane z nieprawidłowym działaniem neuronów w płacie skroniowym i skroniowo-czołowym.
    • Padaczka pourazowa – atak drgawkowy jest powikłaniem urazu.
    • Padaczka miokloniczna (padaczka bez drgawek) – w tej postaci epilepsji atakom nie towarzyszą drgawki, tylko mimowolne skurcze mięśni. Podobnie wygląda padaczka u niemowląt.
  • Padaczka poudarowa – na ryzyko wystąpienia tej postaci narażone są osoby po udarach mózgu, które mają zmiany w naczyniach mózgowych.
  • Padaczka nerwowa – ataki występują na skutek silnych emocji.

Postaci padaczki jest bardzo dużo. Niektóre z nich są oporne na leki. Padaczka lekooporna wymaga terapii lekami nowej generacji. Jeśli nie skutkują, wykonuje się zabieg operacyjny.

Zobacz także: Padaczka skroniowa

Padaczka – przyczyny powstawania choroby

Przyczyny padaczki nie są jednoznaczne. Wiadomo na pewno, że niektóre odmiany są skutkiem szeregu chorób.

Czynniki predysponujące do powstania padaczki:

  • urazy głowy na skutek wypadków
  • uzależnienie od alkoholu i narkotyków
  • zaburzenia gospodarki elektrolitowej na skutek utraty wapnia i magnezu
  • silne emocje towarzyszące depresji lub nerwicy
  • zmiany w mózgu przy zapaleniu opon mózgowych
  • udar mózgu, choroby naczyniowe
  • nowotwory

O padaczce decydują również czynniki genetyczne. Czy padaczka jest dziedziczna? Niestety tak. Ryzyko zachorowania wzrasta w przypadku ciąż bliźniaczych, zwłaszcza jednojajowych.

Zobacz także: Padaczka alkoholowa

Padaczka – objawy napadów drgawkowych

W większości przypadków objawy padaczki poprzedza tzw. aura, której zwiastunem są dolegliwości żołądkowe, np. bóle brzucha, biegunka, wymioty. Chory bardzo się poci. Jego tętno przyspiesza, a ciśnienie wzrasta. Wchodzi wtedy w stan padaczkowy.

Napady padaczki trwają kilkanaście minut. W tym czasie pacjent traci świadomość i nie wie, co się wokół niego dzieje. Ma mimowolne i gwałtowne skurcze mięśni połączone z drganiem. Może mieć ślinotok. Chwilę po napadzie jest splątany i ma ograniczone poczucie rzeczywistości.

Padaczka u dzieci wygląda nieco inaczej. Objawia się gwałtownymi skurczami mięśni występującymi bez drgawek. Charakterystyczny dla niektórych odmian jest atak padaczki podczas snu. Dziecko jest wtedy przytomne, ale mało świadome. Ma też kłopoty z mową. Niektóre objawy padaczki u dzieci, tj. bóle brzucha czy biegunka, zwłaszcza u niemowląt, mogą przypominać kolkę jelitową.

Pierwsza pomoc przy padaczce

Przy takich chorobach jak padaczka, pierwsza pomoc powinna się ograniczyć do ułożenia chorego na boku – zapobiegnie to zadławieniu. Należy też niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe.

Osoby z atakiem padaczki nie wolno szarpać i próbować wybudzać. Trzeba poczekać, aż ustaną drgawki. W czasie dużych ataków powinno się pilnować jamy ustnej chorego. Jest to niezbędne, ponieważ podczas ataku może dojść do przygryzienia języka. W niektórych przypadkach konieczne jest włożenie w usta chorego przedmiotu, który temu zapobiegnie. Nie może być on twardy ani niebezpieczny dla pacjenta.

Zobacz także: Padaczka – pierwsza pomoc

Leki na padaczkę

Leczenie padaczki polega na podawaniu leków przeciwdrgawkowych i uspokajających. Powodują one jednak dużo skutków ubocznych i są uzależniające. Terapia nimi powinna być przemyślana i wdrożona tylko w przypadku dużych korzyści dla pacjenta.

Leki przeciwpadaczkowe wchodzą w interakcje z alkoholem, dlatego podczas ich stosowania jego zażywanie jest kategorycznie zabronione. Mogą one nasilać działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Najnowsze