Tasiemiec

Tasiemiec jest pasożytem, który u człowieka bytuje najczęściej w obrębie przewodu pokarmowego. Najbardziej rozpowszechnionym typem jest tasiemiec nieuzbrojony, chociaż większe zagrożenie dla ustroju stanowi tasiemiec uzbrojony. Choroba, jaką wywołuje ten pasożyt, nazywana jest tasiemczycą. Może mieć wiele groźnych powikłań.

Tasiemiec należy do płazińców, które pasożytują w organizmie człowieka i innych kręgowców. Charakterystyczny jest złożony cykl rozwojowy tasiemca, który do osiągnięcia postaci dojrzałej potrzebuje zmiany żywicieli. Do pośrednich zaliczamy bezkręgowce i czasem kręgowce, ostatecznymi z reguły są kręgowce, a pasożyt najczęściej bytuje w obrębie ich przewodu pokarmowego. Istnieje wiele typów tasiemca. Najpowszechniejszym jest tasiemiec nieuzbrojony. Zdecydowanie bardziej niebezpieczny jest dla człowieka tasiemiec uzbrojony. Poza tym tasiemce różnią się rozmiarami. Jednym z najdłuższych tasiemców jest tasiemiec bruzdogłowiec szeroki, a najkrótszym – tasiemiec karłowaty. Wyróżniamy także tasiemca bąblowca, który poza przewodem pokarmowym może zagnieżdżać się w innych narządach. Tasiemiec u człowieka wywołuje tasiemczycę. Jest to choroba, która ma wiele groźnych powikłań, może nawet doprowadzić do śmierci.

Tasiemiec – budowa

Ciało tasiemca może mieć różną długość. Najmniejsze mają kilkanaście mikrometrów, najdłuższe osiągają nawet kilkanaście metrów. Niezależnie od długości składowe budowy są podobne. Są to: główka, szyjka i proglotydy. Te ostatnie tworzą strobilę, w której poszczególne człony ułożone są zgodnie z wiekiem. Na główce zlokalizowane są narządy czepne, które w zależności od rodzaju tasiemca mają postać bruzd przyssawkowych, przyssawek lub ryjka okolonego haczykami.

Cykl rozwojowy tasiemca

Ostatecznym żywicielem tasiemca jest człowiek. Zaraża się on pasożytem poprzez spożycie surowego mięsa i zaniedbania higieniczne. Przy tasiemcu nieuzbrojonym cykl rozwojowy obejmuje krowę jako żywiciela pośredniego – zatem zarażamy się przez spożywanie wołowiny. Natomiast przy tasiemcu uzbrojonym cykl rozwojowy nie może odbyć się bez żywiciela pośredniego, którym jest świnia lub ryba i to ich mięso jest dla człowieka zagrożeniem. Okres wylęgania się tasiemca jest różny. Zwykle podaje się, że trwa on około 12–14 tygodni.

Tasiemiec bąblowiec

Osobnego omówienia wymaga tasiemiec bąblowiec. W przypadku tego tasiemca człowiek jest tylko przypadkowym żywicielem pośrednim, a źródło stanowią zwierzęta domowe – psy i koty. Bąblowiec wywołuje chorobę zwaną bąblowicą. Zakażenie u człowieka może się charakteryzować obecnością bąbli, które umiejscawiają się w każdym organie (np. w wątrobie), prowadząc do ich niewydolności.

Objawy zakażenia tasiemcem

W początkowym okresie tasiemczyca może nie dawać żadnych objawów. W wielu przypadkach są one tak niespecyficzne, że bywają lekceważone i nie łączy się ich z chorobą. Należy tu wymienić osłabienie, zmęczenie, senność. Ze strony układu pokarmowego to brak apetytu, nudności, wymioty, bóle brzucha, trudności z wypróżnianiem, utrata masy ciała. Czasami mogą pojawić się zmiany skórne i niedokrwistość. W przypadku zakażenia tasiemcem uzbrojonym dochodzi do rozwoju wągrzycy. Po dostaniu się do organizmu tasiemiec uzbrojony przechodzi do krwi i wraz z nią transportowany jest do innych narządów, w których ma zdolność do tworzenia otorbionych cyst. Objawy zależą od narządu, który zostaje zaatakowany.

Tasiemiec w mózgu i w oku

Jest to lokalizacja, które niesie bardzo duże ryzyko groźnych powikłań i zgonu chorego. Mogą pojawić się bóle głowy, drgawki i zaburzenia przytomności, a także inne objawy związane ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Do powikłań należy uszkodzenie struktur mózgowych, może wystąpić paraliż. Niestety rokowanie w przypadku wągrów w centralnym układzie nerwowym jest złe.

Nie jest to częsta lokalizacja, ale również ma wiele nieprzyjemnych objawów i jest bardzo groźna. Dolegliwości zależą od umiejscowienia się wągra – najczęściej są to różnego rodzaju zaburzenia wzroku, bóle gałki ocznej. Często zdarzają się rozległe stany zapalne gałki ocznej i oczodołu. Może dojść do ślepoty.

Zobacz także: Owsiki u dzieci

Odchudzanie a tasiemiec

Na stronach i forach internetowych można spotkać się z określeniem preparatów z tasiemcem w tabletkach. Ze względu na to, że jednym ze skutków bytowania tasiemca u człowieka jest brak apetytu i utrata wagi, pojawiły się preparaty dla osób chcących stracić kilogramy, zawierające sproszkowane larwy tasiemca. Po uzyskaniu pożądanej wagi przyjmuje się leki zabijające pasożyta. Preparaty te są całkowicie nielegalne i stosowanie ich powinno być zabronione. Tasiemczyca jest groźną chorobą i jej powikłania mogą być bardzo poważne, zatem ryzyko absolutnie przewyższa możliwe korzyści.

Tasiemiec – leczenie

Leczenie tasiemca ma postać farmakologiczną. Wyjątkiem jest wągrzyca, przy której podstawową rolę odgrywa zabieg operacyjny usunięcia wągrów. Leczenie odbywa się w warunkach szpitalnych. Z leków podawany jest najczęściej prazykwantel w jednorazowej dawce 5–10 mg/kg masy ciała. Alternatywnie może być zastosowany albendazol, który przyjmować należy przez 3 dni.