Przejdź do treści

Mononukleoza – leczenie w domu i w szpitalu. Sposoby na walkę z chorobą

Lekarz przygotowuje leczenie na mononukleozę
Fot. karaboux / stock.adobe.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
„Jestem chuda. Nie znoszę tego słowa, tak jak przez większość życia nie akceptowałam, że taka jestem”. Joanna Osyda szczerze o swojej wadze
Warsztaty milczenia. Kasia Bem tłumaczy, jak działa potęga ciszy
Shinrin yoku. Japońska kąpiel, która koi człowieka
Dieta Dukana. Zdrowa czy nie?
Dieta Dukana. Zdrowa? Niekoniecznie. Co o niej mówi dietetyczka?
Sandra Kubicka o swojej chorobie: Dzisiaj mijają 2 miesiące odkąd dowiedziałam się, że mam PCOS. Efekty? Da się? DA SIĘ!

Mononukleoza, nazywana potocznie chorobą pocałunków, to jedna z najczęściej występujących chorób zakaźnych, która dotyka najmłodsze i starsze dzieci. Pierwsze objawy przypominają te charakterystyczne dla przeziębienia lub grypy.

Mononukleoza zakaźna jest wywoływana przez wirus Epsteina-Barr (EBV) i przenosi się drogą kropelkową, dlatego często nazywa się ją „chorobą pocałunków”. Mononukleozą można się również zarazić poprzez picie z tej samej butelki czy dzielenie się jedzeniem. Do zakażenia może też dojść kontakt z przedmiotami osoby, która jest nosicielem wirusa. Małe dzieci często zarażają się, gdy wkładają do ust zakażone zabawki czy smoczki.

5 mitów na temat bólu gardła.

Objawy zarażenia mononukleozą

Objawy zarażenia mononukleozą mogą z początku przypominać zwykłe przeziębienie. Ból gardła, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ogólne osłabienie czy zmęczenie w początkowej fazie choroby mogą zmylić nie tylko zarażoną osobę, ale nawet i lekarza specjalistę. Gdy gorączka utrzymuje się przez kilka lub nawet kilkanaście dni pomimo przyjmowania leków przeciwgorączkowych, może to świadczyć o zakażeniu mononukleozą. Również często podczas trwania choroby zakażone osoby mają powiększoną wątrobę lub śledzionę. Jedynie badania u lekarza są w stanie potwierdzić lub wykluczyć infekcję.

Mononukleoza – leczenie dzieci

Na chorobę są najczęściej narażone dzieci, nastolatkowie i młodzi dorośli. Około połowa przypadków zakażenia wirusem EBV dotyczy dzieci poniżej 5 roku życia, a choroba przebiega całkowicie bezobjawowo. Jeśli jednak wystąpi mononukleoza zakaźna, leczenie musi być podjęte jak najszybciej. Mononukleoza zakaźna u dzieci objawia się m.in. bólem gardła, gorączką, uczuciem zmęczenia. Objawy są często podobne do tych występujących podczas grypy. Mononukleoza u dzieci jest też często mylona z innymi chorobami, np. z anginą. W przypadku gdy występuje mononukleoza u dzieci, leczenie objawowe obejmuje przyjmowanie leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych, odpoczynek, pozostawanie w łóżku. Dzieci mogą być leczone przez rodziców w domu.

Zobacz także

Mononukleoza zakaźna – leczenie

Nie ma leku, który zwalcza wirus Epsteina-Barr. Gdy mamy do czynienia z mononukleozą, leczenie antybiotykiem jest nieskuteczne. Jednak z racji tego, że mononukleoza, zwłaszcza w początkowej fazie może być wzięta za inną chorobę i źle zdiagnozowana, lekarz może przepisać antybiotyk. Często po podaniu antybiotyku u osoby chorej na mononukleozę występuje wysypka – znak, że coś jest nie tak. W takim przypadku należy ponownie udać się do lekarza.

Leczenie mononukleozy polega na leczeniu objawowym, czyli na zwalczaniu objawów choroby. Dorośli mogą przyjmować leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Jeśli u dorosłych wystąpi mononukleoza, leczenie naturalne obejmuje lekkostrawną dietę, leżenie w łóżku, odpoczynek i przyjmowanie dużej ilości płynów. Gdy wystąpi mononukleoza zakaźna u dorosłych, leczenie choroby obejmuje też przyjmowanie leków przeciwgorączkowych. Równie ważne jest dbanie o to, by powietrze w pomieszczeniu, w którym przebywa chory, było odpowiednio nawilżone.

Mononukleoza zakaźna – ile trwa leczenie?

Nie można łatwo określić, ile trwa leczenie mononukleozy – zależy to od przebiegu i nasilenia choroby. Najczęściej jednak objawy choroby ustępują same po około 2 tygodniach. Następnie potrzeba jeszcze trochę czasu, żeby odzyskać pełnię sił. Dzieci po wyleczeniu potrzebują około miesiąca, by całkowicie dojść do siebie. Dorośli wymagają więcej czasu, żeby ich organizm całkowicie się zregenerował. Mogą oni odczuwać większe zmęczenie przez kilka tygodni po ustąpieniu objawów. Dorosłym odradza się duży wysiłek fizyczny, nawet do 2 miesięcy po ustąpieniu objawów choroby. Wirus w ślinie osób, które zaraziły się mononukleozą, może być aktywny miesiącami, a nawet latami. Czasem osoby żyją z wirusem przez całe życie.

Mononukleoza – leczenie w szpitalu

Po zakażeniu mononukleozą leczenie szpitalne jest wymagane głównie w przypadkach zachorowań wśród małych dzieci. Pobyt w szpitalu pozwala na obserwację przebiegu choroby i reagowanie na niepokojące objawy. Również bardzo ciężki przebieg choroby u dorosłych może spowodować, że lekarz zaleci pozostanie w szpitalu. Generalnie zarówno dzieci, jak i dorośli mogą pozostać w domu w czasie przebiegu choroby. Ważne jest, by podczas choroby bliscy zapewnili im odpowiednią opiekę.

Niestety nie ma szczepionki chroniącej przed mononukleozą. Jako profilaktykę należy stosować podstawowe zasady higieny. W przypadku dzieci należy przypominać im, żeby nie dzieliły się z rówieśnikami w przedszkolu czy szkole jedzeniem albo butelkami z napojami. W okresie jesienno-zimowym, gdy następuje zwiększenie liczby zachorowań, należy szczególnie dbać o odpowiedni ubiór i pozostanie w dobrej kondycji, ponieważ osłabiony organizm jest bardziej podatny na zarażenie się chorobą.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

Komar azjatycki dotrze do Polski? Już jedno ukłucie tego owada może zabić. Entomolog wyjaśnia, jak go rozpoznać

Migrena na talerzu. Czego nie jeść, by uniknąć bólu głowy?

jak nie zarazić się od dziecka

Jesteś młodą matką i często zarażasz się od swojego dziecka? Sprawdź, jak tego uniknąć

„W pierwszej kolejności pobiera się serce, następnie płuca, wątrobę, trzustkę i na końcu nerki”. Panna Chirurg, czyli dziewczyna przy stole operacyjnym, opowiada jak wygląda procedura przeszczepiania

kobieta ucząca się reanimacji

Reanimacja a resuscytacja. Jaka jest różnica? Jak je przeprowadzić?

kobieta w stanie lękowym

Stany lękowe – jak i dlaczego powstają? Pokonywanie lęku

Jak pomóc, gdy ktoś się zadławi?

Biegacz ze zdjętymi butami sportowymi i skręconą kostką siedzi na ziemi

Objawy i sposoby leczenia skręconej kostki

kobieta na ćwiczeniach

Tiki nerwowe – jakie są przyczyny, rodzaje i objawy powtarzalnych ruchów mięśni?

Dziewczyna z długimi włosami, uśmiecha się i pokazuje język

Co można wyczytać z języka? Kolor, nalot i faktura mówią dużo o twoim stanie zdrowia

ilustracja przedstawiająca neuroprzekaźniki

Rola neuroprzekaźników w poprawnym funkcjonowaniu organizmu

ilustracja ukazująca leukocyty

Co to są leukocyty? Funkcje białych krwinek oraz przyczyny ich nieprawidłowych wyników

kobieta cierpiąca na leukoplakię otwiera usta

Leukoplakia – jakie czynniki predysponują do jej powstania? Czym jest stan przedrakowy?

lekarz przeprowadzający badania genetyczne

Jak przebiegają badania genetyczne i jakie choroby pozwalają wykryć?

Neurolog omawia z pacjentką wyniki badań

Neurolog, czyli specjalista od schorzeń i chorób układu nerwowego. Jakie dokładnie leczy choroby?

różne rodzaje opatrunków w postaci plastrów i bandaża

Opatrunki – rodzaje, wskazania oraz sposób doboru odpowiedniego środka

Wykonywanie badania elektromiograficznego

Badanie EMG – elektromiografia. Jak wygląda badanie i jakie są wskazania?

Zabieg wstrzykiwania toksyny botulinowej

Toksyna botulinowa w praktyce neurologicznej oraz kosmetologii

Pływające bakterie na odporność

Co to jest immunologia i jakie są jej rodzaje? Badania immunologiczne w diagnostyce

kobieta leży na stole do masażu i korzysta z talasoterapii

Talasoterapia – co to jest i jak działa? Czy zabiegi talasoterapii są skuteczne?

leki psychotropowe w postaci tabletek wysypane na stół

Działanie leków psychotropowych. Przebieg leczenia, skutki uboczne, efekty

Badanie psychologiczne u psychologa

Jak wyglądają badania psychologiczne kierowców oraz w wojsku?

kobieta cierpiąca na abulię spogląda z balkonu na ulicę

Abulia jako przykład zaburzeń woli i aktywności złożonej

kobieta dotyka szyi aby sprawdzić, czy nie znajdują się na niej wole tarczycy

Wole tarczycowe – jakie są przyczyny powiększenia się tarczycy?