Zespół Aspergera

Zespół Aspergera nie jest określany jako choroba umysłowa, a raczej zespół zaburzeń o łagodnym przebiegu. Objawy to przede wszystkim brak umiejętności społecznych i interpersonalnych.

Zespół Aspergera należy do łagodnych zaburzeń mieszczących się w spektrum autyzmu. Nie należy jednak mylić zespołu Aspergera z autyzmem per se. Schorzenie jednak nie utrudnia znacząco codziennego funkcjonowania. Objawy zespołu Aspergera dotyczą przede wszystkim aspektów społecznych, w tym wycofania i poczucia wyobcowania.  Leczenie uwzględnia jedynie złagodzenie objawów zaburzenia, wykorzystując terapię behawioralną i kognitywną. Test na zespół Aspergera ma wygląd kwestionariusza i wykonywany jest przez specjalistę najczęściej podczas wywiadu lekarskiego.

Zespół Aspergera – przyczyny

Dokładne przyczyny pojawienia się zespołu Aspergera u dorosłych i dzieci nie są do końca znane. Istnieje jednak kilka możliwych przyczyn rozwoju schorzenia. Z pewnością nie jest to choroba dziedziczna, jednak istnieje możliwość odziedziczenia pewnych predyspozycji do zaburzeń ze spektrum autyzmu. Potencjalne zagrożenie może stanowić toksoplazmoza (szczególnie w czasie ciąży u kobiet), uszkodzenia i infekcje mózgu, uraz na etapie okołoporodowym, mutacje w obrębie chromosomów 11, 7, 4 i 3, a także wiek ojca (ryzyko wzrasta po 40 roku życia mężczyzny).

Objawy zespołu Aspergera

Zespół Aspergera u dzieci daje podobne objawy jak u osób dorosłych. Jednakże jego objawy są znaczne łagodniejsze niż w przypadku wczesnodziecięcego autyzmu. Pierwsze symptomy zespołu Aspergera pojawiają się między 3 a 8 rokiem życia. Do najczęstszych objawów schorzenia zalicza się przede wszystkim brak empatii, upośledzenie w interakcjach społecznych (brak umiejętności pracy w grupie, problemy z tworzeniem więzi międzyludzkich i zawieraniem przyjaźni) i zaburzenia mowy. Osoby z zespołem Aspergera wykazują zaburzenia w komunikacji niewerbalnej. Oznacza to, że mimika twarzy jest bardzo ograniczona, podobnie jak kontakt wzrokowy i możliwość bliskości fizycznej. Osoby cierpiące na to schorzenie często dbają o perfekcyjny język, aczkolwiek występuje u nich duże ograniczenie do formowania i rozumienia metafor i przenośni. Często też nie są w stanie zrozumieć ironii i sarkazmu. Mogą doświadczać zaburzeń sensorycznych, w tym nadwrażliwości na temperaturę, dźwięk czy światło. Dość typowym objawem zespołu Aspergera jest zainteresowanie jedną dziedziną wiedzy, którą zagłębiają przez całe swoje życie. Zdarza się również, chociaż nie jest to regułą, ograniczona sprawność ruchowa. U dzieci zdarzają się epizody agresji.

Zespół Aspergera – diagnoza

Każdy przypadek podejrzenia zespołu Aspergera należy rozpatrywać indywidualnie. Objawy mogą mieć zarówno charakter bardzo łagodny, jak i nasilony. W niektórych sytuacjach, kiedy mowa jest rozwinięta i chory jest lepiej dopasowany do otaczającej go rzeczywistości, zespół Aspergera może w ogóle nie być zauważony. Szczególne i bardzo wąskie zainteresowania dziecka z zespołem Aspergera często odbierane są jako dziwactwo, a nawet ekscentryzm. Test dla dziecka diagnozujący zespół Aspergera powinien być wykonany przez lekarza w specjalistycznym ośrodku. Wymagana jest również opinia logopedy, psychologa, pedagoga i psychiatry. Często jest to długi proces, wymagający cierpliwości zarówno ze strony dziecka, jak i rodzica. Ma on postać kwestionariusza zawierającego pytania, na które odpowiedzi musi udzielić rodzic, jak i nauczyciele dziecka. Ponadto test na zespół Aspergera powinien być wzbogacony o badanie elektroencefalograficzne (EEG), badanie wzroku i słuchu i podstawowe badania laboratoryjne.

Zespół Aspergera najbardziej uwidacznia się w okresie dzieciństwa. Wraz z wiekiem objawy mogą się zmienić, a osoba z tym zaburzeniem powoli adaptuje się do rzeczywistości (w niektórych przypadkach objawy mogą nawet ustąpić).

Leczenie zespołu Aspergera

Zespół Aspergera jest jedną z tych jednostek chorobowych, których nie da się całkowicie wyleczyć. Terapia opiera się jedynie na łagodzeniu objawów poprzez zastosowanie terapii behawioralnej lub kognitywnej. Cierpiący na to schorzenie uczy się nawiązywać kontakty międzyludzkie, rozpoznawać emocje i zwerbalizować myśli. Niektórzy z pacjentów przyjmują leki antydepresyjne lub neuroleptyki, jednakże w większości przypadków leczenie nie obejmuje farmakoterapii. Im wcześniej rozpozna się objawy zespołu Aspergera i włączy leczenie, tym lepsze rokowanie. To, co ma kluczowe znaczenie to edukacja społeczeństwa oraz rodzin chorych na zespół Aspergera dzieci. Ważne jest przedstawienie ich sposobu widzenia świata i odbierania relacji międzyludzkich. Pomaga to w codziennych kontaktach z takimi osobami i lepszym ich zrozumieniu.

Najnowsze