Przejdź do treści

Choreoterapia i DMT

Choreoterapia i DMT
Choreoterapia i DMT. Ilustracja: Magdalena Pankiewicz | www.magdalenapankiewicz.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Niepożądany odczyn poszczepienny. Jak często występuje?
Mama Kosmetolog o bliznowcu – czym się charakteryzuje i jak powstaje?
Joanna Horodyńska
Karolina Gilon i Joanna Horodyńska zachęcają do badań piersi
magda gessler
Magda Gessler ambasadorką kampanii „Diagnostyka Jajnika”
Keira Knightley
Keira Knightley zakazała swojej córce oglądania filmów Disneya

Terapię tańcem po raz pierwszy zastosowała w latach 40. XX wieku tancerka Marian Chace, pracując z chorymi na schizofrenię, którzy z powodu trudności w ekspresji werbalnej nie mogli korzystać z psychoterapii. Z czasem z tej metody wyłoniły się dwa nurty – psychoterapia tańcem i ruchem (DMT) oraz taniec terapeutyczny, zwany choreoterapią.

Od terapeuty DMT wymaga się ukończenia kompleksowego podyplomowego szkolenia obejmującego terapię własną, staż, praktykę kliniczną i superwizję (pracę z nadzorem innego terapeuty). Tymczasem choreoterapeuta jest często nauczycielem tańca lub tancerzem, który przeszedł krótsze, często dwuletnie szkolenie lub serię warsztatów psychoterapii.

Choreoterapia i DMT – główne założenia

Słynny austriacki psychiatra Wilhelm Reich zauważył, że mięśnie i układ kostny gromadzą nasze życiowe doświadczenia. By uniknąć cierpienia, ciało tworzy mechanizmy obronne, które blokują przepływ energii witalnej lub ją rozpraszają. To prowadzi do bezsilności i pozbawia chęci do życia. Długotrwała blokada energii w mięśniach powoduje zniekształcenie ciała oraz pozbawia płynności ruchów i wdzięku. Taką sztywność Reich nazwał „zbroją mięśniową”. Zadaniem choreoterapeutów i terapeutów DMT jest jej rozluźnienie.

Choreoterapia i DMT – cele i efekty

W tzw. kulturach prymitywnych podczas rytuałów przejścia i ważniejszych doświadczeń życiowych członków społeczności taniec pomagał przezwyciężyć lęk przed nieznanym. Dostarczał przewidywalnego doświadczenia w chwilach niepewności, zmniejszając lęk przed zmianą. Dziś, zastosowany w terapii, pełni podobną funkcję.

Głównym celem choreoterapii i DMT jest korekta zaburzeń psychomotorycznych, a w konsekwencji poprawa jakości życia, koordynacji ruchowej i płynności ruchów. Pacjent jest bardziej witalny, rozluźniony, ma więcej wdzięku i energii. Taniec obniża poziom lęku przed ludźmi, ułatwia kontakt z nimi, uczy współpracy, prowadzenia oraz podążania za innymi. Terapia wspiera resocjalizację, buduje poczucie wspólnoty i solidarności. Terapeuci tańcem stosują m.in. taniec klasyczny, tańce ludowe, narodowe, towarzyskie. Każdy typ ruchu pełni określone funkcje i pomaga w osiągnięciu innych celów. Np. taniec w kręgu wzmacnia poczucie bezpieczeństwa, taniec w parach zachęca do przełamania oporu w kontakcie z płcią przeciwną. Natomiast np. grecki „taniec byka” może pomóc poczuć siłę fizyczną, determinację i odwagę. Niektóre typy tańca (np. w kręgu lub w parach) są dobrym treningiem dla pacjentów mających trudności z zaakceptowaniem norm społecznych i dostosowaniem się do ogółu.

Choreoterapia i DMT – dla kogo?

Choreoterapia jest wykorzystywana w terapii pacjentów chorych psychicznie, w pracy z osobami niepełnosprawnymi umysłowo oraz fizycznie, a także w pedagogice specjalnej. Bywa formą profilaktyki w szkołach, służy też aktywizacji osób starszych.

Choreoterapia i DMT – ograniczenia

Istotne jest, by terapeuta odbył gruntowne przeszkolenie w różnych technikach tańca i pracy z ciałem, a szczególnie by znał własne preferencje ruchowe i zdawał sobie z nich sprawę. W przeciwnym razie poprzez dobór muzyki i ćwiczeń może nieświadomie narzucać je pacjentom.

Choreoterapia i DMT – metoda

Terapeuta stosuje różne typy ruchu. Oprócz tańca mogą to być ćwiczenia muzyczno-ruchowe i improwizacje ruchowe do wybranej muzyki. Choreoterapię prowadzi się w dużych grupach, nawet do 30 osób. W DMT często pracuje się indywidualnie, zaś w terapii grupowej bierze udział 8–10 osób. Choreoterapia nie skupia się na relacji pacjent – terapeuta, więc nie wymaga superwizji (nadzoru terapeuty przez innego specjalistę, koniecznego przy innych typach psychoterapii).

Choreoterapia i DMT – czas

Jest określany indywidualnie. Terapia może przynieść szybkie, wręcz przełomowe efekty już po kilku sesjach. Może też trwać wiele miesięcy, zależnie od potrzeb pacjenta. 

 

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Zainteresują cię również:

Selena Gomez

Selena Gomez ma nieuleczalną chorobę. Jak przewlekłe choroby wpływają na zdrowie psychiczne?

Lizi Jackson-Barrett

Łysa Lizi Jackson-Barrett: Rok temu płakałam. Teraz czuję się świetnie

smutna kobieta

Czy kobiecy gniew może być zdrowy?

modelka Adwoa Aboah

Adwoa Aboah na instagramie: to są zdjęcia z czasu, kiedy próbowałam odebrać sobie życie

Smutna dziewczyna

Depresja a smutek. Jak je odróżnić? Ekspert odpowiada

śpiąca kobieta

Zbyt długi sen szkodzi naszemu mózgowi, podobnie jak zbyt krótki

Amy Steele z córką

Depresja poporodowa. Amy Steele: błagałam lekarzy, aby pozwolili mi umrzeć

Kobieta stojąca tyłem

Zaburzenia psychiczne: aż jedna czwarta Polaków może mieć z tym problem

Miejski jet lag, czyli problem ze snem. Jak temu zaradzić?

Para całująca się

Wielka Brytania: pary mieszane wkrótce będą mogły zawierać związki partnerskie

Chłopiec z autyzmem i dinozaur. Za tą sesją kryje się niezwykła historia

Katarzyna Miller: Brak edukacji seksualnej skazuje dzieci na wulgaryzm i pornografię