Przejdź do treści

Jaką rolę w organizmie odgrywa serotonina?

Jaką rolę w organizmie odgrywa serotonina?
Jaką rolę w organizmie odgrywa serotonina?
Podoba Ci
się ten artykuł?
Podoba Ci
się ten artykuł?

Serotonina nazywana jest hormonem szczęścia. W organizmie człowieka pełni wiele ważnych funkcji. Jedną z nich jest przekazywanie sygnałów pomiędzy komórkami nerwowymi. Co jeszcze?

 

Serotonina — informacje ogólne

Serotonina (5-HT) to organiczny związek chemiczny, inaczej nazywany również 5-hydroksytryptaminą.

Po raz pierwszy serotonina została pozyskana w 1935 roku z komórek jelitowych. W pierwszej kolejności naukowcy stwierdzili, że mają do czynienia z adrenaliną. Okazało się jednak, że jest to nieznana substancja, którą określono erotoniną. Dopiero w 1948 roku została nadana jej aktualna nazwa.

Naukowcy z Cleveland stwierdzili wówczas obecność w ludzkiej krwi substancji, która miała zdolność obkurczania naczyń krwionośnych. Była obecna w surowicy (ang. serum) i mogła wpływać na napięcie ścian naczyń krwionośnych. Od tego właśnie momentu serotonina zyskała swoją właściwą nazwę.

Największe ilości serotoniny znaleźć można w przewodzie pokarmowym, a także w układzie nerwowym. Produkcja tego związku odbywa się poprzez hydroksylację tryptofanu do 5-hydroksytryptofanu, który następnie podlega dekarboksylacji. Efektem tego procesu jest właśnie 5-hydrokstryptamina.

W układzie nerwowym za produkcję serotoniny odpowiada szew znajdujący się w obrębie pnia mózgu. Z kolei w układzie pokarmowym produkowana jest przez komórki chromatofilne jelit. Za syntezę serotoniny odpowiedzialne są również płytki krwi oraz szyszynka.

Serotonina — funkcje

Ten organiczny związek chemiczny pełni bardzo istotne funkcje, do których należy zaliczyć:

  • przesyłanie impulsów pomiędzy poszczególnymi komórkami nerwowymi,
  • wpływanie na czynność przewodu pokarmowego,
  • poprawę nastroju,
  • udział w procesach krzepnięciach krwi.

Wykonane dotąd badania naukowe dowiodły, że serotonina wpływa na poziom szczęścia w naszych organizmach.

Serotonina — niedobór

Niedobór serotoniny może prowadzić do wielu nieprawidłowości, wśród których należy wymienić:

Do tej pory nie ustalono jednak, co powoduje deficyt serotoniny.

Serotonina — nadmiar

Nadmiar tego neuroprzekaźnika powoduje występowanie takich dolegliwości jak:

  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi,
  • tachykardia,
  • drgawki,
  • nudności,
  • bóle głowy,
  • biegunka,
  • dreszcze,
  • rozszerzenie źrenic,
  • podwyższenie temperatury ciała.

Do nadmiaru serotoniny może prowadzić zażywanie kombinacji leków powodujących jej wzrost, a także guzy znajdujące się w jelicie cienkim, wyrostku robaczkowym, okrężnicy, oskrzelach.

Serotonina w medycynie

Na rynku dostępne są leki wpływające na układ serotogeniczny. Do takich środków farmaceutycznych zaliczyć można leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny — SSRI. Podaje się je m.in. pacjentom zmagającym się z depresjami.

Tryptany, które przepisywane są pacjentom cierpiącym na migreny, działają na ból głowy poprzez wpływ na poziomy serotoniny i poprzez zachodzące dzięki temu obkurczenie naczyń krwionośnych w ośrodkowym układzie nerwowym. W aptekach dostępne są również środki przeciwwymiotne, które blokują działanie receptorów serotoninowych.

Serotonina w naturze

Oprócz leków można również spróbować zwiększyć ilość serotoniny w swoim organizmie poprzez odpowiednią dietę, medytację i aktywność fizyczną. Dodatkowo warto spędzać więcej czasu na słońcu, dzięki czemu zafundujemy organizmowi naturalną fototerapię.

Gdzie jeszcze warto szukać hormonu szczęścia? W naturze. Tryptofan jest obecny w ananasie, orzechach, tofu, jajkach, łososiu, serze.

Serotonina ma bardzo szerokie zastosowanie w medycynie i odgrywa istotną rolę w ludzkich organizmach. Dostarczanie jej w naturalnej postaci wpływa korzystnie na samopoczucie i dobry nastrój.

Podoba Ci się ten artykuł?

Powiązane tematy:

i
Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.