Endometrioza

Endometrioza to choroba, w której dochodzi do patologicznego rozrostu błony śluzowej macicy poza jej jamę. Najczęściej błona rozrasta się w  otrzewnej. Zjawisku temu mogą towarzyszyć także stany zapalne i powstawanie guzków i zrostów.

Endometrioza występuje najczęściej u kobiet w przedziale wieku 30–40 lat. Schorzenie to dotyka około 6% pań. Przy endometriozie objawy to przede wszystkim regularnie powtarzający się ból zlokalizowany w podbrzuszu. Przyczyna nie jest znana endometriozy jest patologiczne rozprzestrzenianie się złuszczonej błony śluzowej macicy wraz z krwią miesiączkową do jajowodów, a stamtąd do jamy brzusznej, jajników, jelita i pęcherza. Leczenie endometriozy może być zarówno farmakologiczne, jak i operacyjne.
Objawy endometrioz
Typowym objawem tej dolegliwości jest uciążliwy ból pojawiający się tuż przed lub w trakcie miesiączki. Krwawienia miesięczne są przez to bardzo bolesne, obfite i potrafią trwać dłużej niż 3–4 dni. Jeśli endometrium, czyli błona śluzowa macicy, ulokowała się w okolicach pęcherza lub odbytu, osoba chora może odczuwać ból również podczas oddawania moczu i stolca. Na skutek gromadzenia się krwi dochodzi do tworzenia się zrostów i torbieli. Endometrioza jajnika może powodować bezpłodność. Jaki jest związek między endometriozą a ciążą? Okazuje się, że u ok. 30% kobiet leczących się na niepłodność przyczyną jest patologiczny rozrost endometrium. Zrosty pojawiają w tym przypadku wewnątrz macicy i jamy brzusznej, co utrudnia implantację zarodka. Okazało się także, że stany zapalne spowodowane endometriozą wpływają na wydzielanie enzymów, które działają antagonistycznie w stosunku do zapłodnionej komórki jajowej, utrudniając dodatkowo jej zagnieżdżenie.
Leczenie endometriozy
Leczenie endometriozy jest procesem złożonym obejmującym zarówno farmakologię, jak i zabiegi operacyjne oraz zmianę stylu życia. Leki na endometriozę przepisywane przez lekarzy najczęściej to gestageny, pigułki antykoncepcyjne oraz leki wpływające na zmniejszenie wydzielania gonadotropiny, co zahamowuje rozrost błony śluzowej. Leczenie to łagodzi jedynie objawy choroby, nie przyczyniać się do jej zahamowania. Operacyjne leczenie endometriozy wykorzystuje technikę laparoskopową. Do usunięcia klasyfikowane są zmiany chorobowe większe niż 3 cm. Dzięki laparoskopii możliwe jest całkowicie usunięcie zrostów, co po około pół roku po operacji zwiększa szanse na udane zapłodnienie.
Endometrioza – dieta i odpowiedni styl życia
Dieta przy endometriozie jest ważnym komponentem mającym wpływ na działanie prostaglandyn zapalnych. Zarówno ruch fizyczny, jak i dieta mogą zminimalizować ryzyko zachorowania na to schorzenie. Podczas endometriozy dieta powinna być bogata w owoce i warzywa (witaminy C, E, oraz A i beta karoten), a uboga w mięso i tłuszcze trans. Niektóre badania wskazują na to, że spożywanie glutenu może mieć negatywny wpływ na nasilenie dolegliwości bólowych. Regularne uprawianie sportu również zalicza się naturalnego leczenia endometriozy. Dowiedziono, że aktywność fizyczna ogranicza tworzenie się zrostów, minimalizuje ból i usprawnia funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Zioła na endometriozę dostępne są zarówno sklepach ze zdrową żywnością, jak i w niektórych aptekach bez recepty. Pomagają one w walce z dokuczliwym bólem. Na ogół są to kompozycje złożone z liści brzozy, ziela krwawnika, nasion lnu, kwiatu kocanki, ziela skrzypu polnego oraz kwiatu nagietka.

Niestety endometrioza ma tendencję do nawracania, nawet po pełnym wyleczeniu i interwencji chirurgicznej. Mogą one pojawić się w zupełnie innym miejscu niż za pierwszym razem już w ciągu kilku miesięcy od powrotu do zdrowia.
Stopnie endometriozy
Zgodnie z Amerykańskim Towarzystwem Medycyny Rozwoju (ASRM) wyróżnia się różne stopnie zaawansowania endometriozy:

stopień I – łagodne zmiany (mniejsze niż 5 mm) lokalizujące się w jajowodach i jajnikach,
stopień II – łagodne zmiany (większe niż 5 mm) umiejscowione w jajnikach, jajowodach oraz w zagłębieniu odbytniczo-macicznym,
stopień III – umiarkowany przebieg wraz ze zrostami w jajnikach, jajowodach oraz w zagłębieniu odbytniczo-macicznym;
stopień IV – ciężka postać, macica jest nieruchoma i może być przyrośnięta do jelit. Zrosty o dużej średnicy obserwuje się w jelitach, otrzewnej, więzadle odbytniczo-macicznym, pęcherzu moczowym, szyjce macicy oraz wyrostku robaczkowym.

Najnowsze