Infekcja to zespół objawów, które możemy zaobserwować po wniknięciu do organizmu patogenów. Infekcje mogą mieć podłoże bakteryjne, wirusowe i grzybicze. Dotyczyć mogą wielu struktur organizmu. Objawy mogą mieć różny stopień nasilenia, a ich rodzaj zależy od lokalizacji infekcji.
Istotą infekcji jest wniknięcie do organizmu patogenów i ich namnażanie się, do którego dochodzi po złamaniu bariery ochronnej układu immunologicznego. Przez wniknięcie i rozwój czynników chorobotwórczych wywoływane są objawy, które różnią się w zależności od tego, która ze struktur organizmu została zaatakowana. Najczęstszymi drobnoustrojami są wirusy, bakterie i grzyby. Rozróżniamy również pojęcia infekcji miejscowej – jeżeli dotyczy bezpośredniej okolicy, która ulega zakażeniu i uogólnionej – jeżeli patogeny wnikają do układu krążenia i rozsiewane są po całym organizmie.
Infekcja wirusowa
Za znaczącą większość infekcji odpowiadają wirusy. Z reguły nie mają one ciężkiego przebiegu, nie wymagają leczenia specjalistycznego i ustępują samoistnie po kilku dniach. Zdarza się jednak, że wirusy są przyczyną bardzo poważnych infekcji, rozwoju chorób, które mogą stanowić zagrożenie zdrowia i życia (np. wirus HIV). W związku z tym, jeżeli objawy utrzymują się lub nasilają po kilku dniach od ich pojawienia się, niezbędna jest konsultacja lekarska.
Objawy infekcji wirusowej
Infekcji wirusowej towarzyszą przede wszystkim objawy ogólne, takie jak: uczucie zmęczenia, rozbicie, bóle głowy, bóle mięśni, zmniejszony apetyt. Jeżeli pojawia się katar, ma konsystencję wodnistą, kaszel zwykle jest suchy, mogą pojawić się bóle głowy i stany podgorączkowe. Wirusy odpowiedzialne są także za większość infekcji gardła. Powodują jego ból, uczucie podrażnienia, czasem trudności przy połykaniu. Gardło jest zaczerwienione, rozpulchnione. W związku z tym, że czynnikiem sprawczym są wirusy, nie jest wskazana antybiotykoterapia. W leczeniu infekcji wirusowych zwalcza się głównie objawy – podaje się leki przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jedynie w niektórych schorzeniach uzasadnione jest włączenie leków przeciwwirusowych.
Infekcja bakteryjna
Infekcje o podłożu bakteryjnym mają zwykle cięższy przebieg niż wirusowe. Towarzyszy im gorączka, osłabienie i ogólne złe samopoczucie. Katar jest gęsty o zabarwieniu żółtym lub zielonym, kaszel może być suchy lub mokry (produktywny) z odkrztuszaniem żółtej lub zielonej wydzieliny. Miejscowe infekcje bakteryjne (np. zakażenia przyranne) charakteryzują się bolesnością, obrzękiem i zaczerwienieniem oraz wyciekiem treści różnej z zakażonego miejsca. Leczenie infekcji bakteryjnych polega głównie na podawanym miejscowo lub ogólnie antybiotyku, jednakże o jego rodzaju i długości podawania zawsze powinien zadecydować lekarz po zbadaniu chorego.
Sepsa (posocznica)
Najgroźniejszą infekcją organizmu jest posocznica (sepsa). Jest to stan, w którym patogen (wirus, bakteria, grzyb) dostaje się do krwi i naczyniami układu krążenia dociera do wszystkich struktur organizmu. Do rozwoju infekcji dochodzi najczęściej w przypadku osłabienia ustroju (np. przez inne choroby, urazy, zabiegi operacyjne) lub w przypadku nieprawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego. Objawy sepsy są bardzo ciężkie i mogą rozwijać się gwałtownie. W skrajnych przypadkach infekcja prowadzi do wstrząsu septycznego z niewydolnością układu oddechowego i krążeniowego, czego skutkiem jest śmierć zakażonej osoby. Przy podejrzeniu posocznicy konieczna jest hospitalizacja pacjenta, wdrożenie diagnostyki mającej określić czynnik sprawczy oraz właściwe leczenie.
Infekcje intymne
Infekcje intymne to zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze oraz wywołane przez pierwotniaki zasiedlające narządy rodne kobiet. Najczęściej spotykana jest infekcja pochwy, chociaż zdarza się również zapalenie sromu i przydatków. Przyczynami infekcji intymnych są obniżona odporność oraz zaniedbania higieniczne, korzystanie z publicznych toalet, pobyty w saunie i jacuzzi, noszenie zbyt obcisłej bielizny czy seks bez zabezpieczenia z przypadkowymi partnerami.
Infekcja pochwy – objawy
Objawy infekcji pochwy są podobne niezależnie od czynnika, który je wywołuje. Należą do nich podrażnienie i świąd, nieprzyjemny zapach oraz wydzielina z pochwy o białym lub szarym zabarwieniu, pozostawiająca ślady i przykry zapach na bieliźnie. Infekcja pochwy może wystąpić u każdej kobiety. Chociaż w każdym przypadku wymaga konsultacji lekarskiej, pojedynczy epizod nie stanowi powodów do niepokoju. Częste infekcje intymne powinny już jednak wzbudzić czujność i pacjentki i lekarza, gdyż mogą przemawiać za poważniejszymi schorzeniami. Nawracające infekcje intymne pojawiają się między innymi w ciąży i podczas menopauzy, przy antybiotykoterapii, antykoncepcji, cukrzycy, wysiłku fizycznym przy wysokiej temperaturze otoczenia. Jednakże nawracająca infekcja pochwy może być także objawem cukrzycy. Leki na infekcje pochwy powinien zlecać lekarz, który oceni prawdopodobny czynnik infekcyjny i dopasuje odpowiednie leczenie. Stosowane bywają leki działające miejscowo (żel na infekcje intymne, maść na infekcje intymne, globulki dopochwowe), a także działające ogólnie, podawane doustnie.
