Przejdź do treści

Schizofrenia

Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Chora kobieta stoi z kubkiem w ręku i chusta na głowie i patrzy przez okno
Przełom w leczeniu chorób nowotworowych. „Ostatnia nadzieja dla pacjentów bez nadziei”
Kobieta w ciąży trzyma w ręku zdjęcie z badania USG
Rezygnacja z Banku Tkanek Germinalnych. Czy jest szansa dla kobiet chorych na raka?
kobieta używająca mikroskopu
Leki na cukrzycę i nadciśnienie sposobem na raka?
wegański stek wydrukowany w drukarce 3D
Wegański stek z drukarki 3D
Białe rzeźby przedstawiające troje młodych lduzi siedzących na ławce i patrzących w telefony. Telefony oświetlają ich twarze.
Jak bardzo jesteśmy uzależnieni od smartfonów? Zobacz wymowną rzeźbę

Schizofrenia to choroba psychiczna, która dotyka blisko 1 proc. populacji krajów wysoko rozwiniętych. Najczęściej ujawnia się w młodości lub we wczesnym okresie dojrzewania. U mężczyzn pierwszy epizod pojawia się w wieku 20–25 lat, u kobiet między 25. a 30. rokiem życia. Specjaliści spekulują, że może mieć podłoże genetyczne lub środowiskowe.

Schizofrenia nie oznacza posiadania więcej niż jednej osobowości (tzw. rozdwojenia jaźni). Rozszczepienie występuje pomiędzy myślami, uczuciami i postępowaniem chorego. Dochodzi do zaburzenia funkcjonowania i rozpadu osobowości człowieka, stąd często niestosowne zachowanie. Podstawowe objawy to: zachowania autystyczne, przede wszystkim zamknięcie i silna izolacja, osłabienie procesu kojarzenia, spłycenie emocjonalne oraz odmienność myślenia i odczuwania. Mogą wystąpić także: halucynacje, urojenia, omamy, zaburzenia pamięci oraz utrata kontaktu z rzeczywistością. Chory stopniowo zrywa związki z otoczeniem, przestaje dbać o wygląd zewnętrzny, zaniedbuje się w pracy i nauce, traci inicjatywę i zainteresowania.

Pierwsze niepokojące objawy zgłaszają najczęściej najbliżsi chorego – rodzina lub przyjaciele. Rozpoznanie schizofrenii powinien postawić psychiatra, do którego możemy udać się bez skierowania. Chorobę można stwierdzić, gdy objawy podstawowe występują przez okres minimum dwóch tygodni.

Schizofrenia jest nieuleczalna. W zależności od nasilenia choroby możemy ją leczyć w trakcie regularnych spotkań z psychiatrą w gabinecie (przychodnia zdrowia psychicznego) lub w warunkach szpitalnych. Leczenie polega na połączeniu farmakoterapii z psychoterapią. Stosuje się tzw. leki neuroleptyczne, czasem także środki przeciwdepresyjne. Tylko kompleksowa opieka daje choremu szansę na remisję (czasowe ustąpienie objawów choroby). Niezbędne jest wsparcie najbliższych osób.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Emocje kobiet a mózg

Ruch i nastrój – zależność dwustronna

Ruch i nastrój – zależność dwustronna

Stres w pracy - nie, dziękuję!

Stres w pracy – nie, dziękuję!

Hip-hop terapia

Hip-hop terapia

Toksyczne związki

Toksyczne związki

Książka na stres

Książka na stres

Psychobiotyki – bakterie dla mózgu

Psychobiotyki – bakterie dla mózgu

Piękny umysł

Cierpisz na depresję jak Churchill?

Choroba, nie choroba?

Choroba, nie choroba?

Nerwica

Impotencja

Hipochondria