Depresja

Z depresją zmaga się kilkanaście milionów ludzi na całym świecie. Choroba dotyka osoby w każdym przedziale wiekowym, nawet dzieci. W niektórych przypadkach depresja kończy się samobójstwem chorego, ponieważ niechęć do życia jest najbardziej charakterystycznym objawem tej choroby. Można temu zapobiec dzięki psychoterapii i farmakoterapii.

Przyczyny depresji mogą być różnorodne. Za najczęściej spotykany czynnik predysponujący do zachorowania uważa się traumatyczne wydarzenia z przeszłości. Bywa również tak, że depresja bierze się znikąd, a powodem jest powstania jest niedobór i nieprawidłowości w funkcjonowaniu neuroprzekaźników w mózgu.

Co to jest depresja?

Depresja jest określana mianem choroby duszy. Świat wokół wydaje się choremu szary i bezbarwny, a on sam czuje się niepotrzebny i niekochany. Uczucie smutku nie mija i nasila się z biegiem czasu, co skutkuje pojawieniem się szeregu innych objawów, łudząco podobnych do symptomów chorób niezwiązanych z układem nerwowym.

Depresja jest chorobą bardzo niebezpieczną. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jest to najczęstsza przyczyna niezdolności do pracy w związku z brakiem możliwości przystosowania się do funkcjonowania w środowisku i najczęściej obecnie spotykane zaburzenie psychiczne. Z szacunkowych danych wynika, że z depresją zmaga się co dziesiąta osoba w społeczeństwie. Chorują częściej kobiety niż mężczyźni.

Depresja – przyczyny

Do tej pory nie ustalono jednoznacznej przyczyny depresji. Uważa się, że za pojawienie się choroby odpowiedzialne są czynniki genetyczne, biologiczne, społeczne i psychologiczne. Najwięcej przypadków zachorowań spotyka się u osób, które przeżyły traumatyczne wydarzenie w przeszłości i nie mogą się z tym pogodzić mimo upływu wielu lat. Tego typu wydarzenia są bardzo często związane z trudnym dzieciństwem i surowym wychowaniem.

Depresja – rodzaje

Rodzaje depresji są uzależnione od czynnika, który ma największy wpływ na pojawienie się pierwszych symptomów choroby. W związku z tym rozróżnia się następujące rodzaje depresji:

  • depresja endogenna – to tzw. depresja maskowana, która rozwija się na skutek działania czynników wewnętrznych; jej przyczyną jest niski poziom serotoniny w mózgu; to najczęstsza postać depresji u nastolatków;
  • depresja egzogenna – pojawia się z powodu traumatycznego przeżycia;
  • depresja poporodowa – może się rozwinąć nawet rok po urodzeniu dziecka; jej przyczyną są wahania poziomu hormonów w organizmie u kobiety; w depresji poporodowej objawem jest niechęć do nowo narodzonego dziecka;
  • depresja lękowa – w tej postaci depresji chory oprócz klasycznych objawów choroby odczuwa nieuzasadniony lęk;
  • depresja w ciąży – spowodowana strachem przed rodzicielstwem.

Przy takich zaburzeniach jak depresja ICD 10 (kod chorobowy) to F32.1–F32.8 w zależności od postaci choroby.

Depresja – objawy

Charakterystycznym objawem depresji jest niechęć do życia i poczucie odrealnienia. Chory czuje się niekochany i niepotrzebny, ma też niską samoocenę. Bardzo często myśli o śmierci.

Inne objawy depresji:

  • spadek libido;
  • zaburzenia snu;
  • natrętne myśli;
  • złość i agresja w stosunku do innych osób;
  • izolacja od otoczenia;
  • brak potrzeb;
  • lęk;
  • drażliwość.

U osoby chorej na depresję pojawiają się także objawy somatyczne, które są łudząco podobne do symptomów innych chorób niezwiązanych z psychiką. Mogą to być np. dolegliwości żołądkowe, uporczywe wysypki skórne albo arytmia. Chory ma też kłopoty z pamięcią i koncentracją. Takie objawy to klasyczne zaburzenia funkcji poznawczych. Najczęściej spotyka się je w depresji u dzieci.

Depresja – leczenie

Leczenie depresji jest długotrwałe i skomplikowane. Zanim choroba zostanie prawidłowo zdiagnozowana, może minąć kilka tygodni lub miesięcy. Jest to spowodowane koniecznością wykluczenia innych schorzeń potencjalnie niebezpiecznych dla zdrowia. Poza tym w większości przypadków bliscy nie rozumieją zachowań osoby chorej, nie wiedzą też, co to depresja, jak pomóc i leczyć tę chorobę.

Osoby chore mają tendencję do maskowania objawów, dlatego choroba może stać się zauważalna dopiero wtedy, gdy pojawia się ciężka depresja. Choroba w zaawansowanym stadium może doprowadzić do samobójstwa.

Depresję leczy się  poprzez psychoterapię . Ma ona pomóc choremu odnaleźć się na nowo w społeczeństwie i nauczyć go, jak radzić sobie z lękiem i wybuchami złości. Terapię powinno się wspomagać leczeniem farmakologicznym. W leczeniu depresji stosuje się środki psychotropowe o działaniu przeciwdepresyjnym. Pierwsze efekty kuracji lekami można zaobserwować po 2 tygodniach.

Najnowsze